Dnia 14 września 2023 r. Ministerstwo Infrastruktury ogłosiło zakończenie prac drążeniowych w masywie Białożyńskiego Gronia, w ciągu drogi ekspresowej S1. Przybędza – Milówka, o długości 8,53 km, to przedsięwzięcie wartości 1,6 mld zł. Prace te stanowią ważny element planu budowy nowych komunikacyjnych tras w województwie śląskim.

Realizacja inwestycji S1 zbliża się do końca. Przebicie dwóch tuneli pod masywami Barania Góra i Białożyńskiego Gronia jest kamieniem milowym w jej wykonaniu. Pierwszy o długości 834 m, drugi o długości 1 km.

S1 będzie ważnym szlakiem dla województwa śląskiego i daje nadzieję na szybkie połączenie ze Słowacją i państwami Europy Południowej. Minister infrastruktury Andrzej Adamczyk wyraził swoje zadowolenie z postępu w realizacji inwestycji.

Inwestycja S1 to jeden z najważniejszych projektów drogowych w Polsce. Przebicie tuneli pod masywami Barania Góra i Białożyńskiego Gronia to krok, który przybliża nas do zrealizowania tej inwestycji.

Tworząc S1, województwo śląskie jest w stanie zapewnić swoim mieszkańcom szybki i bezpieczny transport, a także połączyć się z innymi regionami w Europie. Minister infrastruktury Andrzej Adamczyk z uznaniem wypowiada się o postępach w realizacji inwestycji.

Drążone tunele Nową Austriacką Metodą Górniczą (NATM) mają zapewnić maksymalną wytrzymałość górotworu. Każdy z nich będzie składał się z dwóch naw połączonych trzema przejściami. W ramach budowy S1 powstanie również estakada o długości 940 m, trzy mosty drogowe o łącznej długości 2,3 km oraz pięć estakad o łącznej długości 3,7 km. Ponadto, na trasie przewidziano budowę 10 murów oporowych, dziewięciu konstrukcji oporowych i siedmiu ścian oporowych o łącznej powierzchni 96 tys. m2. Na koniec, węzły Przybędza i Milówka zostaną rozbudowane o dodatkowe łącznice.

Przekrój trasy przed i za tunelami o długości 3,7 km będzie posiadał po dwa pasy ruchu w obu kierunkach. W tunelach i między nimi trasa będzie wyposażona w dwie dwupasowe jezdnie o łącznej długości 4,8 km.

Droga S1 w województwie śląskim jest obecnie w trakcie realizacji. Aktualnie zrealizowany jest odcinek o długości 55 km, obejmujący trzy odcinki: Podwarpie – Dąbrowa Górnicza (7 km), Mysłowice Kosztowy – Bielsko-Biała (40 km) oraz Przybędza – Milówka (8,5 km). Wartość tej inwestycji wynosi ponad 4 mld zł. Po jej zakończeniu S1 będzie posiadać klasę autostrady.

Kolejnym ważnym projektem drogowym jest dofinansowanie budowy odcinka autostrady S1, obejmującego odcinek Oświęcim – Suchy Potok (a ostatecznie – Bielsko-Biała Hałcnów). Środki unijne przeznaczone na ten projekt wynoszą blisko 441 mln zł.

Realizacja tych przedsięwzięć wpłynie pozytywnie na mobilność i transport w regionie śląskim.

Nowoczesny system komunikacyjny, w tym drogi ekspresowe S1, stanowić będzie ważny element infrastruktury transportowej tego województwa.

Budowa odcinka S1 oferuje wiele korzyści, w tym poprawę bezpieczeństwa w ruchu drogowym i skrócenie czasu dojazdu pomiędzy poszczególnymi miejscowościami.

Inwestycja ta przyczyni się również do zwiększenia lokalnego potencjału gospodarczego i rozwoju społecznego.

Władze województwa śląskiego starają się zapewnić optymalne warunki do prowadzenia działalności gospodarczej, a budowa odcinka S1 to krok w kierunku realizacji tego celu.

S1 Pyrzowice – Zwardoń jest istotnym fragmentem VI korytarza Transeuropejskiej Sieci Transportowej, który łączy kraje basenu Morza Bałtyckiego z państwami Europy Południowej. Przebiega od autostrady A1 w Pyrzowicach do granicy z Słowacją w Zwardoniu, a jego słowackim odpowiednikiem jest autostrada D3 relacji Żylina – Skalité.

S1 Pyrzowice – Zwardoń jest ważnym dla Europy elementem VI korytarza Transeuropejskiej Sieci Transportowej. Zaczyna się od autostrady A1 w Pyrzowicach, a kończy w granicy z Słowacją w Zwardoniu. Jego słowackim odpowiednikiem jest autostrada D3 relacji Żylina – Skalité, która wyznacza granice między państwami basenu Morza Bałtyckiego i Europy Południowej.

Trasa liczy 148 km i jest w zarządzie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad oraz Prezydentów Miast Dąbrowa Górnicza, Tychy i Bielsko-Biała. Część z nich to droga ekspresowa, a część to klasa GP (główna ruchu przyspieszonego). GDDKiA odpowiada za 136 km trasy.

PAP SA publikuje komunikaty w swoim serwisie bez dokonywania jakichkolwiek modyfikacji w ich treści. Nadawca ponosi pełną odpowiedzialność za każdy z nich zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy prawo prasowe. (PAP)

Informacja dystrybuowana przez: pap-mediaroom.pl

Prof. Celina Olszak, rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach, rozpoczęła debatę z udziałem rektorów polskich uczelni ekonomicznych, wskazując, że PKB jest niezbędnym miernikiem rozwoju społeczno-gospodarczego i biznesu, stanowiąc jednocześnie fundament dla innych mierników makroekonomicznych. Zwróciła się również do Wojciecha Murdzka, wiceministra edukacji i nauki oraz pełnomocnika rządu do spraw reformy funkcjonowania instytutów badawczych, z pytaniem, czy możliwe jest wyrażenie wskaźników dla postępu naukowego, a także czy istnieje potrzeba prowadzenia badań nad wpływem nauki na PKB.

Wiceminister Murdzek zaznaczył, że w dzisiejszych czasach nauka i rzeczywistość muszą iść w parze, a mierniki i obliczenia stanowią niezbędny element. Z dumą przyznał, że w Polsce nakłady na naukę wzrosły z 0,5 proc. do 0,9 proc. PKB, podczas gdy w najbardziej rozwiniętych krajach wynoszą od 3 do 3,5 proc. PKB. To wyższy poziom, który jest dla naszych obywateli „nieosiągalnym marzeniem”.

Według Prof. Jacka Pietrucha, kierownika Katedry Ekonomii UE w Katowicach i kierownika zespołu pracującego nad projektem wyliczenia wpływu nauki na PKB, stopień skuteczności inwestycji w naukę może się wahać w zależności od poziomu rozwoju gospodarczego danego kraju. Z jego słów wynika, że im mniejszy jest poziom rozwoju, tym mniejszy jest efekt wynikający z inwestycji w naukę.

„Przy bardzo niskich nakładach na naukę, efekty będą niskie, a może ich nie być wcale. Dopiero przy relatywnie wysokich poziomach inwestycji może dojść do ponad przeciętnych zwrotów” – wyjaśnił.

Prof. Pietrucha zaznaczył, że w Polsce nauka może stać się siłą napędową dla gospodarki. Podkreślił, że w kraju doszło do znacznego postępu w tej kwestii, jednakże wciąż pozostajemy w tyle za liderami, a nawet odstajemy od średniej unijnej.

Prof. Pietrucha zwraca uwagę, że nauka może stać się podstawą wzrostu gospodarczego w Polsce. Zauważył, że przez ostatnie lata w kraju w tym zakresie dokonały się duże postępy, jednak nadal nie osiągamy poziomu najbardziej zaawansowanych państw UE, ani nawet średniej unijnej.

Aby wypracować system finansowania nauki oparty na obiektywnych i mierzalnych wartościach, specjaliści zalecają tworzenie mechanizmów, które będą w stanie uwzględnić wpływ nauki na ludzkie życie.

Prof. Bartłomiej Nita udzielił także odpowiedzi na pytanie dotyczące wydatków na naukę, jako kosztu czy inwestycji. Stwierdził, że oba te pojęcia oznaczają wykorzystanie funduszy, dlatego istotne jest, aby wybrać najbardziej efektywne rozwiązania, które sprawią, że nakłady poniesione na naukę przełożą się na pozytywne rezultaty.

„Najogólniej mówiąc, różnica między jednym a drugim polega na tym, że inwestycje nie odnoszą się do wydatków na bieżące funkcjonowanie jednostki, a dotyczą przyszłości i uzyskiwania korzyści z dalszego rozwoju” – wyjaśnił.

Minister edukacji zaznaczył, że inwestycje w edukację są niezbędne, by wzmocnić gospodarkę. Liczne towarzystwa naukowe, takie jak Konferencja Rektorów Akademickich Szkół Polskich i Rada Główna Szkolnictwa Wyższego, podkreślają potrzebę tworzenia środków na kształcenie.

„Nie ulega wątpliwości, że w warunkach polskich te nakłady nie są wystarczające, bo są poniżej średniej unijnej” – zauważył prof. Nita.

„W warunkach naszego uniwersytetu subwencja to 50 proc. budżetu i pokrywa, tak naprawdę, wyłącznie wynagrodzenia pracowników. Na funkcjonowanie uczelni, musimy zarobić u studentów, sprzedając im usługi edukacyjne” – wyjaśnił.

„Mamy narzędzia do pomiaru efektu pracy naukowo-badawczej, np. na podstawie ewaluacji i cytowalności. Brakuje nam jednak trzeciej nogi, czyli długoterminowego oddziaływania uczelni na otoczenie społeczno-gospodarcze, a mówiąc krócej, są problemy z pomiarem efektywności tego oddziaływania” – zaznaczył.

„Podjęliśmy taką próbę we Wrocławiu, żeby zmierzyć i wycenić wartość relacji uczelni z otoczeniem społeczno-gospodarczym. Ważne jest, żeby uczelnie mogły to robić samodzielnie. Związki nauki z PKB w skali makro są oczywiste, ale ważne jest, żeby mieć narzędzia do pomiaru jednostkowej wydajności” – wymienił.

Prorektor wyraził przekonanie, że subwencje z budżetu państwa powinny być wykorzystywane w celu zapewnienia najwyższej jakości kształcenia.

Zdaniem prof. Nity, należy stworzyć takie mechanizmy, które pozwolą na wykorzystanie wyników pracy naukowców w praktyce, co pozwoli wspierać i promować badania naukowe.

Według niego, niezbędna jest ocena przychodów generowanych przez komercjalizację wyników pracy naukowców, aby uzyskać pełny obraz efektywności finansowej.

Prorektor zaznaczył, że subwencja z budżetu państwa to bardzo ważny element wspierania uczelni, ale nie powinna być jedynym źródłem finansowania.

Prof. Nita argumentował, że oprócz subwencji z budżetu, uczelnie powinny promować komercjalizację wyników pracy naukowców, aby zapewnić dodatkowe źródła dochodu.

Podkreślił, że wykorzystanie wyników pracy naukowców w praktyce wymaga wprowadzenia skutecznych mechanizmów monitorowania efektów.

Zdaniem prorektora, subwencja z budżetu państwa powinna być wykorzystywana w celu zapewnienia najwyższej jakości kształcenia, a komercjalizacja wyników pracy naukowych może być trzecim źródłem dochodu dla uczelni.

Prof. Nita wyraził przekonanie, że aby odnieść sukces w komercjalizacji wyników pracy naukowej, należy wprowadzić mechanizmy, które pozwolą mierzyć efektywność tego procesu.

„Ten strumień pieniędzy jest dostępny Polsce, bo tak się dzieje na świecie, np. w USA. Tam gigantyczne pieniądze są wkładane przez biznes” – zaznaczył.

W opinii naukowca, by zapewnić efektywne wykorzystanie potencjału Dolnego Śląska, należy znosić bariery i ograniczenia wynikające z przepisów prawnych. Ponadto, należy również skupić się na wspieraniu współpracy biznesu z uczelniami przez stosowanie bodźców finansowo-podatkowych. Poprzez takie działania, region będzie mógł czerpać korzyści z wykorzystania swojego potencjału.

Ponadto, naukowiec przekonywał, że działania te są już wdrażane w życie w regionie. Wskazał, że jest to najlepsze rozwiązanie, by zapewnić przedsiębiorcom dostęp do najnowszych technologii, a także wygenerować w regionie dodatkowe źródła dochodu.

„Budujemy inkubator, budujemy centra symulacji procesów biznesowych, po to, żeby długofalowo czerpać korzyści z tego, co się dzieje w murach naszej uczelni” – wyjaśnił prorektor UE we Wrocławiu.

Treść pochodzi z serwisu: pap-mediaroom.pl