Z jakim problemem do ortopedy?

Ortopedia to rozległa dziedzina medycyny, zajmująca się schorzeniami i urazami układu ruchu. W jego skład wchodzą kości, stawy, mięśnie, więzadła oraz kręgosłup. Ortopeda zajmuje się diagnozowaniem problemów zdrowotnych, kieruje pacjentów na dodatkowe badania i dobiera odpowiednie metody leczenia, które mają na celu usunięcie dolegliwości oraz przywrócenie pełnej sprawności. Do tego specjalisty zgłaszają się osoby z bólami kończyn i kręgosłupa, a także pacjenci po nagłych urazach, takich jak złamania, skręcenia stawów czy zwichnięcia kończyn.

Ortopeda zajmuje się wszystkim, co ma wpływ na zdolność człowieka do poruszania się. Układ ruchu to nie tylko kości, ale także stawy, mięśnie, nerwy i więzadła. Lekarz ten nie tylko leczy urazy, ale także pomaga pacjentom z wadami postawy, zwyrodnieniami stawów, problemami neurologicznymi oraz innymi chorobami, które mogą utrudniać chodzenie czy wykonywanie codziennych czynności. Ortopedia jest ściśle związana z traumatologią, czyli chirurgią urazową, ponieważ w wielu przypadkach konieczna jest interwencja chirurgiczna.

Głównym celem ortopedy jest diagnozowanie i leczenie schorzeń układu ruchu. Jest to specjalizacja wymagająca szerokiej wiedzy, ponieważ obejmuje różne obszary medycyny. Lekarze tej dziedziny zajmują się także wykrywaniem wad postawy u dzieci i dorosłych oraz zalecają odpowiednie ćwiczenia, które pomagają skorygować problemy z poruszaniem się.

Kiedy warto udać się do ortopedy?

Do ortopedy trafiają osoby, które doznały urazu, np. w wyniku wypadku. Lekarz ten zajmuje się całym układem szkieletowym (z wyjątkiem czaszki), a także układem mięśniowym, więzadłowym oraz – w niektórych przypadkach – nerwowym i krwionośnym, które są ze sobą powiązane. Pacjenci najczęściej zgłaszają się do ortopedy z powodu złamań, skręceń, zwichnięć oraz bólu w obrębie kończyn, kręgosłupa, stawów i mięśni. Lekarz przeprowadza dokładną diagnostykę i dobiera najlepsze metody leczenia, aby pacjent jak najszybciej wrócił do pełnej sprawności.

Do ortopedy często zgłaszają się osoby aktywne fizycznie, w tym sportowcy, którzy są narażeni na kontuzje i urazy. W ich przypadku sprawność układu ruchu ma ogromne znaczenie, ponieważ wpływa na osiągnięcia sportowe i możliwość dalszego trenowania.

Rodzice małych dzieci również często odwiedzają ortopedę. Pierwsza wizyta jest zalecana już około 2. miesiąca życia, aby sprawdzić, czy układ ruchowy rozwija się prawidłowo. W razie potrzeby lekarz może zalecić ćwiczenia lub rehabilitację, które pomogą dziecku prawidłowo się rozwijać.

Więcej informacji znajdziesz na stronie Ortopeda Oświęcim

Co roku diagnozuje się ponad 7000 nowych przypadków raka pęcherza, a roczna liczba zgonów wynosi około 3800-4000. Ekspertyzy wskazują, że u 70-80% pacjentów rozpoznaje się nowotwór powierzchniowy, a u 20-30% charakter inwazyjny, naciekający mięśniówkę pęcherza, co często wymaga usunięcia pęcherza. Rokowanie zależy od szybkiej diagnozy i odpowiedniego leczenia.

„W ostatnim czasie pojawiło się wiele nowych możliwości terapeutycznych w raku pęcherza moczowego, ale nadal mamy niską świadomość społeczną i zbyt długą ścieżkę diagnostyczną. W 2022 roku wprowadzono pierwszy program lekowy w tym wskazaniu, co niewątpliwie było ważną zmianą, ale niektóre z jego zapisów nadal wymagają aktualizacji” – podkreślił prof. Piotr Rutkowski, przewodniczący Polskiego Towarzystwa Onkologicznego.

Nowotwór pęcherza jest często spowodowany narażeniem na toksyny, takie jak dym tytoniowy, które stanowią około 70% przyczyn zachorowań. Te substancje zewnętrzne mogą być dostarczane do organizmu lub wystawiać nas na ryzyko choroby.

„Na toksyny, które sami wprowadzamy do organizmu nakładają się jeszcze substancje toksyczne środowiskowe, które również indukują raka pęcherza jak np. zanieczyszczone powietrze czy środowisko pracy z kontaktem z toksynami, np. z lakierami, farbami, gumami” – podkreślił prof. Tomasz Drewa, prezes Polskiego Towarzystwa Urologicznego.

Specjaliści podkreślają, że pacjenci z chorobami uroonkologicznymi są często zaniedbywani i mało świadomi zagrożeń. Dlatego tak istotna jest rola lekarza rodzinnego, który może zidentyfikować pierwsze symptomy i skierować pacjenta na badania diagnostyczne w celu potwierdzenia lub wykluczenia podejrzenia raka pęcherza. Najczęstsze sygnały, które skłaniają pacjentów do wizyty u lekarza pierwszego kontaktu to krwiomocz oraz objawy podrażnienia lub zapalenia dróg moczowych.

„Nowotwór pęcherza moczowego rozwija się dość szybko, dlatego oprócz świadomości samych pacjentów istotna jest czujność lekarzy rodzinnych. Mianowicie, aby podstawowy objaw utajony – krwinkomocz, a potem krwiomocz był zawsze zdiagnozowany poprawnie. Wielu chorych jest leczonych całe tygodnie, czasem miesiące z powodu rzekomego zakażenia dolnych dróg moczowych, a w istocie był to rak pęcherza” – dodał prof. Drewa.

Często ludzie zaniedbują objawy problemów z układem moczowym, stosując leki bez recepty i zwracając się do lekarza dopiero w zaawansowanym stadium choroby.

Według Dominika Dziurdy, Polskie Towarzystwo Lekarzy Rodzinnych opracowało wytyczne, które zalecają stosowanie pojedynczego cyklu antybiotykoterapii w przypadku krwiomoczu z podejrzeniem infekcji. Należy unikać kontynuowania antybiotykoterapii bez właściwej diagnostyki. Pacjenci z krwiomoczem powinni kontynuować diagnostykę w ramach systemu DILO po skierowaniu przez lekarza POZ, jednak ilość skierowań w ramach karty DILO dla pacjentów z podejrzeniem raka pęcherza nadal jest niewystarczająca.

Jeśli potwierdzono obecność guza w pęcherzu moczowym, konieczne jest pobranie wycinka do badań histopatologicznych. W miarę możliwości należy usunąć cały guz, a jeśli to niemożliwe, należy pobrać miarodajne wycinki i pozostawić masę guza, której nie da się usunąć. Przed przeprowadzeniem zabiegu zaleca się wykonanie rezonansu magnetycznego.

„Barierą jest dostęp do tych badań i czas oczekiwania. W raku pęcherza 3 tygodnie to jest dużo” – wskazywał prof. Drewa.

Wybór metody leczenia raka pęcherza zależy od stopnia złośliwości nowotworu. Rak o niskim stopniu złośliwości, który nie ma ryzyka przerzutów, może być leczony poprzez wycięcie. Natomiast rak o wysokim stopniu złośliwości, który nacieka mięśniówkę, jest leczony dopęcherzowo za pomocą szczepionek BCG lub czasem chemioterapii dopęcherzowej.

Jednak problemem jest dostęp do immunoterapii BCG, który jest utrudniony dla pacjentów mieszkających daleko od dużych ośrodków medycznych, co powoduje, że mniejszy procent chorych korzysta z tej skutecznej terapii.

Diagnoza raka pęcherza z naciekiem mięśniówki zawsze prowadzi do konieczności przeprowadzenia rozległego zabiegu operacyjnego, jakim jest radykalna cystektomia (usunięcie pęcherza wraz z sąsiadującymi tkankami i narządami). Dodatkowo, leczenie systemowe, w tym czasami konieczna chemioterapia przedoperacyjna, jest mniej toksyczna i lepiej tolerowana niż ta podawana po operacji.

Ostatnio farmakoterapia nowotworów pęcherza moczowego doznała wielu zmian, a szczególnie ważne stało się stosowanie leczenia skojarzonego. Według prof. Piotra Wojcieszka, kierownika Zakładu Brachyterapii w NIO-PIB w Gliwicach, najlepsze wyniki osiąga się poprzez połączenie trzech metod leczenia: chirurgii, radiochemioterapii i leczenia systemowego.

Pomimo wysokiej liczby przypadków zachorowań, dopiero w 2022 roku powstał program leczenia raka pęcherza. Dzięki niemu pacjenci w Polsce mogą skorzystać z innowacyjnej terapii opartej na awelumabie. Prof. Piotr Wysocki zauważył jednak, że terapia ta ma swoje ograniczenia i wymaga dalszych aktualizacji. W ciągu ostatnich 5 lat dokonano znacznego postępu w leczeniu nowotworów pęcherza i raka urotelialnego.

„Potwierdzono wysoką immunogenność raków indukowanych długotrwałą ekspozycją na czynniki karcinogenne. Rak urotelialny pęcherza jest wysoce zmutowany, immunogenny, wysoce rozpoznawany przez układ odpornościowy, więc uruchomienie układu odpornościowego poprzez zastosowanie immunoterapii przynosi bardzo dużą korzyść w tej grupie chorych zarówno jako leczenie skojarzone chemioimmunoterapią, jak i leczenie podtrzymujące po uzyskaniu kontroli choroby oraz leczenie po niepowodzeniu chemioterapii – zaznaczył prof. Piotr Wysocki. – Niestety, program lekowy do dzisiaj nie widzi w ogóle tej ostatniej grupy chorych, którzy nie odpowiedzieli na chemioterapię – to grupa najgorzej rokujących pacjentów. W ich przypadku, pomimo podjętej interwencji, choroba nadal postępuje, dlatego powinni otrzymać immunoterapię w drugiej linii. Mam nadzieję, że w tym roku w końcu program lekowy zauważy tę grupę pacjentów, bo niestety, przez to, że nie dostają immunoterapii, nie mogą potem otrzymać najnowszych leków w kolejnej linii leczenia”.

Prof. Wysoki podkreślił, że nowe terapie, takie jak koniugat przeciwciała enfortumab wedotyny, są bardzo skuteczne w leczeniu drugiej linii, a w połączeniu z immunoterapią mogą być stosowane jako leczenie podtrzymujące w pierwszej linii, co znacząco poprawia rokowanie chorych. Niestety, w programie lekowym nie ma możliwości połączenia tego koniugatu z immunoterapią pembrolizumabem.

W 2023 roku na kongresie ESMO terapia enfortumab wedotyny zyskała uznanie jako pierwsza terapia od 30 lat, która przełamała paradygmat rozpoczynania terapii przerzutowego raka urotelialnego od chemioterapii. Jest to opcja leczenia, która zapewnia „bardzo wyraźną poprawę rokowania chorych, lepszą niż jakakolwiek inna dostępna opcja terapeutyczna”.

Eksperci zgodzili się, że stworzenie unitów uroonkologicznych oraz wdrożenie Krajowej Sieci Onkologicznej mogą poprawić koordynację leczenia. Dodatkowo, w Agencji Badań Medycznych trwają prace nad opracowaniem zaleceń dla ścieżki pacjenta z rakiem pęcherza moczowego.

Wiadomości dystrybuowane przez: pap-mediaroom.pl

Maciej Miłkowski, wiceminister zdrowia, otworzył dyskusję, podsumowując realizację „Polityki lekowej na lata 2018-2022”. Zauważył, że strategia ta wyznaczyła główne kierunki działań, z których wiele zostało zrealizowanych.

„Dużo jednak trzeba jeszcze zrobić, zwłaszcza w kwestii czasu rejestracji leków i produktów leczniczych. Tam już się dużo pozytywnych zmian wydarzyło, biorąc pod uwagę, że bardzo zwiększyła się ilość rejestrowanych badań klinicznych komercyjnych — z ok. 500 do blisko 700 rocznie” – zaznaczył. 

Komisja Ekonomiczna Ministerstwa Zdrowia osiągnęła znaczne sukcesy w negocjacjach cenowych z wnioskodawcami, które wpłynęły na wzrost dostępności leków refundowanych.

Wiceminister podkreślił, że w związku z rosnącymi nakładami na ochronę zdrowia, wyniki prac Komisji Ekonomicznej Ministerstwa Zdrowia stale się poprawiają, dzięki czemu liczba leków refundowanych wzrasta.

Wprowadzone zmiany w zakresie refundacji leków pozwoliły na zwiększenie dostępności niezbędnych leków zarówno dla pacjentów, jak i lekarzy.

Wiceminister pochwalił efekty działań podejmowanych przez Komisję Ekonomiczną Ministerstwa Zdrowia, wskazując, że dzięki ich pracy możliwe jest zapewnienie pacjentom dostępu do leków refundowanych.

Ministerstwo Zdrowia odnotowało znaczną poprawę w zakresie dostępności leków refundowanych, dzięki pracy Komisji Ekonomicznej, która skutecznie prowadzi negocjacje cenowe z wnioskodawcami.

Efekty działań Komisji Ekonomicznej Ministerstwa Zdrowia są widoczne w postaci zwiększonej dostępności leków refundowanych, co jest bezpośrednim efektem istotnego zwiększenia nakładów na ochronę zdrowia.

Wiceminister wyraził uznanie dla wyników prac Komisji Ekonomicznej Ministerstwa Zdrowia, dzięki którym coraz więcej pacjentów ma możliwość skorzystania z refundacji leków.

Ministerstwo Zdrowia wspiera działania Komisji Ekonomicznej, która wykonuje niezwykle ważną pracę w celu zapewnienia pacjentom dostępu do leków refundowanych w oparciu o uzgodnione ceny.

Wiceminister zaznaczył, że regularne negocjacje cenowe z wnioskodawcami przez Komisję Ekonomiczną Ministerstwa Zdrowia pozwalają na zapewnienie pacjentom dostępu do leków refundowanych w najlepszych warunkach cenowych.

Ministerstwo Zdrowia wspiera działania Komisji Ekonomicznej, która wykonuje kluczową pracę w celu zwiększenia dostępności leków refundowanych, poprzez prowadzenie skutecznych negocjacji cenowych z wnioskodawcami.

Wiceminister zaznaczył, że dzięki staraniom Komisji Ekonomicznej Ministerstwa Zdrowia, pacjenci mają dostęp do leków refundowanych w najlepszych warunkach cenowych, co znacząco wpływa na poprawę ich jakości życia.

„Na początku tego okresu było to ok. 30-40 pozycji rocznie w ramach sześciu list refundacyjnych, w 2022 roku mowa o 115 terapiach, a tylko w tym roku mamy już 58” – podał Miłkowski.  

Według Macieja Miłkowskiego aż 90% z 134 innowacyjnych terapii podstawowych, zaakceptowanych przez Europejskie Towarzystwo Onkologii Medycznej (ESMO), jest już finansowanych w Polsce. Wiceminister podkreślił także, że ustawa refundacyjna przyczyni się do poszerzenia terapii na nowe wskazania.

Ponadto Maciej Miłkowski zauważył, że polski system refundacji medykamentów jest jednym z najbardziej zaawansowanych w Europie. Ustawa refundacyjna umożliwi zwiększenie dostępu do nowych terapii i zapewni pacjentom dostęp do najlepszej opieki medycznej.

Dr Artur Fałek, ekspert z Kancelarii Doradczej Rafał Piotr Janiszewski, wskazał, że aby dokładnie ocenić dostępność lekową, trzeba zwrócić uwagę na dynamikę zmian w określonych ramach czasowych oraz porównać sytuację w Polsce do sytuacji w innych krajach. Według jego badań, od 1 maja 2018 roku do 1 maja br. zauważalnie wzrosła liczba substancji czynnych dostępnych w wykazie refundacyjnym.

Ekspert wskazał, że budżet refundacji programów lekowych wzrósł z 2 mld zł w 2013 r. do 8,5 mld zł, które zostaną przeznaczone w 2023 r. – imponujący wzrost w ciągu dekady.

„Ze 168 leków innowacyjnych branych pod uwagę w raporcie, w Polsce refundowanych jest 59. Najlepsze Niemcy mają ich 147, a średnia europejska wynosi 96” – podał. 

Ekspert wskazał, że jeśli polski system refundacji ma się poprawić, rząd musi włożyć więcej wysiłku w wydłużenie procedur i zapewnić większe zasoby finansowe na refundacje.

Według dr. Fałka, sytuacja refundacyjna w Polsce nie jest tak dobra, jak w innych krajach naszego regionu. Wynika to przede wszystkim z ograniczonych możliwości budżetowych państwa, a także długich procedur wprowadzania leków do refundacji w Europie.

Aby poprawić ten stan rzeczy, ekspert wskazał, że konieczne jest wprowadzenie szybszych procedur i zapewnienie odpowiednich zasobów finansowych na refundacje.

Jednak w ocenie Fałka, nawet w takich warunkach, dostęp pacjentów do refundowanych leków jest w Polsce bezpieczny i skuteczny.

„U nas to trwa bardzo długo, bo aż 827 dni, w Niemczech jest to 128 dni, a we Włoszech 436” – poinformował dr Fałek. 

„Uważam, że ten program został wadliwie skonstruowany, choć wydajemy na niego ponad miliard zł i korzysta z tego 2,7 mln osób, to te pieniądze z całą pewnością można by było lepiej spożytkować” – ocenił.  

„Nie zgadzam się z tym, że leki które, mają inną kategorię płatności, mają też inny budżet refundacyjny” – wskazał.

Powiedział, że są one wspierane w ramach programu refundacji. Wyjaśnił, że wszystkie świadczenia są oceniane, aby zapewnić pacjentom dostęp do najskuteczniejszych leków.

Komisja ds. Ochrony Zdrowia przyjęła rekomendację, aby wprowadzić dopłaty do leków dla seniorów w wieku 75+ oraz poszerzyć program o osoby 65+. 

Wiceminister zdrowia wyraził zgodę i stwierdził, że wsparcie finansowe tego rodzaju świadczeń powinno iść z systemu refundacji. 

Mirosław Markowski zauważył, że program refundacji odgrywa ważną rolę w zapewnieniu pacjentom dostępu do skutecznych leków. Stwierdził też, że wszystkie świadczenia są oceniane, aby zagwarantować jak najlepsze rezultaty.

Następnie Komisja ds. Ochrony Zdrowia zasugerowała, że dopłaty do leków dla seniorów 75+ i poszerzenie programu o osoby 65+ powinny znaleźć się w systemie refundacji.

Wiceminister zdrowia wyraził zgodę i podkreślił, że tak ważne wsparcie finansowe powinno pochodzić z systemu refundacji. 

Na zakończenie Mirosław Markowski stwierdził, że program refundacji jest ważnym elementem w zapewnianiu pacjentom optymalnych rezultatów leczenia.

„Wzrost nakładów na refundację leków o 4 mld zł w ostatnich 4 latach jest bez precedensu. Jednak ma ona ścisły związek z innymi elementami systemu, które jako całość wymagają jeszcze szeregu dalszych usprawnień” – powiedział. 

Ekspert zauważył również istnienie konkretnych przepisów dotyczących skuteczności celowej i kosztowej. Wyjaśnił, że programy lekowe są ściśle regulowane, co utrudnia dostęp do leków – wynikające z tego problemy są jednak zmniejszane poprzez udzielanie wyjątkowego dostępu do terapii lekowych. 

Dr Fałek zalecał, aby uniknąć problemów z refundacją w ramach programów lekowych, wnioski o refundację złożyć w drodze bezkonkursowej, czyli drogą wnioskową. To skróci czas zawarcia umowy z kilku miesięcy do zaledwie 7 dni.

Prof. Mieczysław Walczak ujawnił, że niektóre programy lekowe są nieprecyzyjnie opisane, co utrudnia ich finansowanie przez płatnika. W celu uzyskania refundacji trzeba wykazać, że pacjent spełnia określone wymagania, co nie zawsze jest możliwe.

„Powinno się wprowadzić bardziej elastyczne podejście” – ocenił.

Prof. dr hab. n. med. Maciej Gonciarz, kierownik Kliniki Gastroenterologii i Chorób Wewnętrznych Wojskowego Instytutu Medycznego – Państwowego Instytutu Badawczego w Warszawie, podkreślił konieczność skrócenia i uproszczenia diagnostyki, aby była ona bardziej dostępna dla pacjentów.

Dr hab. n. med. Maciej Gonciarz, kierownik Kliniki Gastroenterologii i Chorób Wewnętrznych Wojskowego Instytutu Medycznego – Państwowego Instytutu Badawczego w Warszawie, wskazał potrzebę skrócenia procedur diagnostycznych, by stały się one bardziej dostępne dla chorych.

„W Polsce rozpoznanie choroby trwa zwyczajnie zbyt długo. Są dane mówiące o tym, że każde wydłużenie rozpoznania o dwa miesiące negatywnie wpływa na leczenie pacjenta, a w naszym kraju ta diagnostyka trwa kilka lat” – powiedział.

Dr Niewada zaznaczył, że edukacja, zarówno pacjentów, jak i lekarzy, jest niezbędna, aby wprowadzać nowe terapie. Stwierdził, że władze powinny wspierać te działania poprzez szkolenia i pomoc w finansowaniu, a także wykorzystać nowe technologie, takie jak telemedycyna i e-zdrowie. 

Aby zapewnić lepiej koordynowane i holistyczne podejście do opieki zdrowotnej, Dr Niewada wskazał na potrzebę wprowadzenia szeregu reform dotyczących finansowania służby zdrowia i edukacji związanej z nowymi terapiami. Podkreślił również konieczność podniesienia poziomu świadomości pacjentów i lekarzy w zakresie nowych i skutecznych terapii. 

Aby zwiększyć zasięg nowoczesnych terapii, Dr Niewada stwierdził, że należy zacząć od edukacji i szkoleń zarówno dla lekarzy, jak i pacjentów. Wyraził również przekonanie, że władze powinny wspierać te działania szczególnie poprzez finansowanie i wykorzystanie nowych technologii, takich jak telemedycyna i e-zdrowie.

W celu zapewnienia lepszej koordynacji i holistycznego podejścia do opieki zdrowotnej, dr Niewada zaznaczył potrzebę wprowadzenia zmian w systemie finansowania ochrony zdrowia, a także w edukacji związanej z nowymi terapiami. Zwrócił również uwagę na konieczność podniesienia poziomu świadomości pacjentów i lekarzy w zakresie dostępnych i skutecznych metod leczenia.

Prof. Michał Jarząb, kierownik Centrum Diagnostyki i Leczenia Chorób Piersi Narodowego Instytutu Onkologii – Państwowego Instytutu Badawczego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Gliwicach, podkreślił potrzebę elastyczności w programach lekowych. Zaznaczył, że również leki o wyższych kosztach mogłyby być podawane w poradniach onkologicznych, zlokalizowanych bliżej miejsca zamieszkania pacjenta. Ponadto wskazał konieczność zintegrowania terapii, korzystającej z zasobów publicznych i prywatnych, ze zrefundowaną terapią przez NFZ.

Małgorzata Gałązka-Sobotka, dyrektor Instytutu Zarządzania w Ochronie Zdrowia Uczelni Łazarskiego w Warszawie, podkreśliła podczas prowadzonej debaty, że aby polityka lekowa ciągle się poprawiała, należy zapewnić możliwość współdziałania lekarza, farmaceuty i pielęgniarki.

„Taka współpraca, pozwoliłaby zwiększyć bezpieczeństwo leczonych pacjentów” – oceniła ekspertka podczas debaty „Pulsu Medycyny” w Centrum Prasowym PAP.  

Informacja dystrybuowana przez: pap-mediaroom.pl