Na najpilniejsze potrzeby związane z powodzią przeznaczono 21 milionów złotych.

Obecnie trwają prace nad programami wsparcia odbudowy infrastruktury środowiskowej uszkodzonej w czasie powodzi.

Pieniądze w formie dotacji mają pomóc naprawić szkody związane z oczyszczalniami ścieków, stacjami uzdatniania wody oraz innymi pilnymi potrzebami centrów zarządzania kryzysowego.

Środki finansowe zostaną przeznaczone na natychmiastowe wsparcie regionalnych centrów zarządzania kryzysowego, w postaci zakupu niezbędnego wyposażenia takiego jak worki z piaskiem, pompy do odpompowywania wody czy agregaty prądotwórcze.

Wojewódzkie Fundusze Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej będą regularnie współpracować z samorządami w celu skutecznej ochrony środowiska.

Minister Paulina Hennig-Kloska ogłosiła w Opolu uruchomienie 21 mln zł na natychmiastową pomoc. Środki te zostaną przeznaczone na najpilniejsze potrzeby w pierwszych dniach walki i trafią do centrów zarządzania kryzysowego.

„Wszystkie ministerstwa intensywnie pracują w swoich obszarach odpowiedzialności. Moim celem jest zapewnienie bezpieczeństwa środowiskowego, dostępu do energii oraz naprawy szkód spowodowanych przez wodę. Dodatkowo prezentujemy plan działań na okres po ustąpieniu powodzi. Równocześnie odbywa się posiedzenie Rady Ministrów w Warszawie, gdzie podejmowane będą kluczowe decyzje dotyczące kolejnych działań pomocowych” – poinformowała minister Paulina Hennig-Kloska.

Wojewódzkie Fundusze Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej będą otwierać punkty kontaktowe dla gmin, aby lepiej informować o nowych formach wsparcia.

Podczas spotkania ministra klimatu i środowiska z przedstawicielami wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej z Opola, Katowic, Wrocławia i Krakowa, ustalono, że będą wprowadzone nowe inicjatywy wsparcia.

Informujemy, że komunikaty publikowane są w serwisie PAP w formie dostarczonej przez nadawcę, bez wprowadzania przez PAP SA jakichkolwiek zmian w ich treści. Nadawca komunikatu ponosi odpowiedzialność za jego treść zgodnie z postanowieniami ustawy prawo prasowe.

Wiadomość pochodzi z serwisu: pap-mediaroom.pl

W dniu 9 lipca 2024 r. odbyło się kolejne spotkanie międzyresortowego zespołu ds. Odry w siedzibie MKiŚ.

Oto najważniejsze punkty poruszane podczas posiedzenia:

– Zespół ds. Odry prowadzi analizy dotyczące możliwości budowy systemów odsalania i retencji wód kopalnianych. Resort Przemysłu przygotowuje plan inwestycyjny w tej kwestii.

– Ministerstwo Infrastruktury pracuje nad nowelizacją specustawy odrzańskiej w celu wprowadzenia kompleksowych działań ochronnych dla Odry, w tym zmiany przepisów dotyczących pozwoleń wodno-prawnych dla zakładów przemysłowych.

Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie regularnie sprawdza aktualność pozwoleń wodno-prawnych.

Ministerstwo klimatu i środowiska oraz zespół zarządzania kryzysowego inicjują codzienne wizje terenowe i odpowiednie sterowanie przepływami wód.

– 9 lipca 2024 r. odbyło się spotkanie minister klimatu i środowiska Pauliny Hennig-Kloski we Wrocławiu z przedstawicielami pięciu nadodrzańskich Wojewódzkich Funduszy Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, prezesem i zastępcą prezesa Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz Wojewodą Dolnośląskim i Marszałkiem Województwa Dolnośląskiego.

Spotkanie skupiło się na konieczności przeciwdziałania zanieczyszczeniu rzeki Odry oraz opracowaniu wspólnej strategii działań. Inicjatywa została zorganizowana przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Więcej informacji:

Głównym narzędziem monitorowania ryzyka powstania zakwitu „złotej algi” jest monitoring interwencyjny, prowadzony przez Główny Inspektorat Ochrony Środowiska. Dane dotyczące poziomu zagrożenia oraz liczebności „złotej algi” są dostępne na stronie internetowej gov.pl/odra, co zwiększa transparentność i umożliwia udział zainteresowanym stronom.

Podczas spotkania we Wrocławiu, które odbyło się 9 lipca 2024 r., omawiano działania legislacyjne i środki mające na celu redukcję zasolenia rzeki. Omówiono również poprawę warunków hydrologicznych Odry i jej dopływów, odbudowę ichtiofauny rzeki oraz obniżenie zawartości biogenów w wodach rzeki.

NFOŚiGW and WFOŚiGW have developed a Joint Strategy for 2025-2028, with individual strategies currently being developed that will also include the Oder River.

While the situation on the Oder River and in the Gliwice Canal has stabilized, an increase in the number of golden algae and the occurrence of additional localized fish kills cannot be ruled out.

Występuje wzrost liczebności Prymnesium parvum w starorzeczach i zbiornikach Odry. W Januszkowicach stwierdzono I stopień zagrożenia na podstawie monitoringu interwencyjnego przeprowadzonego przez GIOŚ dotyczącego Prymnesium parvum, nazywanego również „złotą algą”.

Obecnie GIOŚ prowadzi monitoring interwencyjny jeziora Dąbie. Wyniki badań przeprowadzonych 8 lipca 2024 roku wykazały zanik „złotej algi”. Szczegółowe analizy można znaleźć na portalu gov.pl/odra w zakładce Badania Odry.

Informujemy, że wszystkie komunikaty publikowane na naszym serwisie są udostępniane bez żadnych zmian w treści, w formie dostarczonej przez nadawcę. Nadawca komunikatu ponosi odpowiedzialność za jego treść – zgodnie z postanowieniami ustawy prawo prasowe (art. 42 ust. 2). (PAP)

Wiadomości dystrybuowane przez: pap-mediaroom.pl

Ważne wydarzenia

19 czerwca 2024 r. odbyło się spotkanie międzyresortowego zespołu ds. Odry w siedzibie Rządowego Centrum Bezpieczeństwa (RCB).

Zespół prowadzi cotygodniowe narady w celu zarządzania kryzysowego i analizy możliwych rozwiązań systemowych.

W skład międzyresortowego Zespołu do Spraw Przeciwdziałania Sytuacjom Kryzysowym i Zagrożeniom Środowiskowym na rzece Odrze wchodzą resorty: klimatu i środowiska, infrastruktury, przemysłu, aktywów państwowych, rolnictwa oraz spraw wewnętrznych, we współpracy z Rządowym Centrum Bezpieczeństwa.

– Aktualnie ryzyko wystąpienia toksycznych zakwitów dotyczy nie tylko samego nurtu rzeki Odry, ale przede wszystkim marin, kanałów, starorzeczy i zbiorników wodnych połączonych z rzeką.

– Wspólnie z resortami infrastruktury i przemysłu uruchomiono aktywny model hydrologiczny, który umożliwia prognozowanie sytuacji na rzece i zarządzanie zrzutami przemysłowymi.

– Monitoring automatyczny został rozszerzony z 9 do 30 punktów na Odrze i Kanale Gliwickim, co pozwoli na lepsze monitorowanie jakości wody.

– Trwają analizy dotyczące inwestycji związanych z odsalaniem wód kopalnianych oraz zwiększeniem retencji, co ma na celu poprawę stanu środowiska wodnego.

– MKiŚ skupia się nie tylko na działaniach kryzysowych, ale także na działaniach systemowych, takich jak wprowadzenie ułatwień dla inwestycji infrastrukturalnych odsalających wody pokopalniane oraz urealnienie stawek opłat za zrzuty chlorków i siarczanów w znowelizowanej specustawie odrzańskiej.

Monitoring środowiska w zakresie rzek i kanałów

Ministerstwo Klimatu i Środowiska prowadzi regularny monitoring stanu rzek, w tym Odry, oraz Kanalu Gliwickiego, we współpracy z eksperckimi instytucjami takimi jak Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska oraz Instytut Ochrony Środowiska. Celem monitoringu jest analiza zagrożeń związanych z występowaniem „złotej algi” oraz potencjalne zakwity tego organizmu.

Wyniki analiz są przekazywane organom odpowiedzialnym za zarządzanie wodami, takim jak Wody Polskie, Ministerstwo Infrastruktury, Ministerstwo Przemysłu, MSWiA, RCB oraz służby wojewodów z pięciu nadodrzańskich województw, w celu podejmowania działań bieżących i kryzysowych.

Dynamiczny model hydrologiczny opracowany i uruchomiony przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej umożliwia prognozowanie sytuacji na rzece Odrze z 3-7 dniowym wyprzedzeniem oraz odpowiednie zarządzanie zrzutami przemysłowymi.

– System monitoringu automatycznego jest stale rozwijany i ulepszany. W kwietniu 2024 roku został rozbudowany z 9 do 30 czujników. Aktualne dane są udostępniane na stronie: https://www.gov.pl/web/odra

– Zespołowi międzyresortowemu w trybie kryzysowym nadal odbywają się cotygodniowe posiedzenia. Na podstawie analizy aktualnej sytuacji na Odrze, zespół wydaje odpowiednie rekomendacje dla służb.

Sytuacja bieżąca

– W maju i czerwcu 2024 r. poziom wody w rzece Odrze był znacznie niższy niż w analogicznym okresie w 2023 r. Warunki hydrologiczne są zbliżone do tych z 2022 roku, gdy doszło do katastrofy ekologicznej, z powodu rozwijającej się „złotej algi” i śnięcia ryb.

Aktualnie ryzyko wystąpienia toksycznych zakwitów dotyczy głównie marin, kanałów, starorzeczy i zbiorników wodnych połączonych z rzeką Odrą, a nie samej rzeki. W pierwszych dniach czerwca wezbranie rzeki spowodowało, że skażona „złotą algą” woda dostała się do tych zbiorników.

Monitoring i współpraca pomiędzy instytucjami centralnymi i regionalnymi są niezbędne do śledzenia sytuacji na Odrze, w marinach, kanałach, starorzeczach i zbiornikach wodnych powiązanych z rzeką.

Obecnie zespoły Instytutu Ochrony Środowiska prowadzą badania zagrożonych zbiorników wodnych pod kątem obecności „złotej algi”.

Od początku maja dla Odry obowiązuje I stopień zagrożenia według procedury monitoringu Centralnego Laboratorium Badawczego GIOŚ. Dotychczas nie odnotowano śnięcia ryb w rzece. Inspekcje środowiskowe i wojewódzkie wydziały bezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego stale monitorują sytuację w terenie.

Według badań laboratoryjnych przeprowadzonych w maju 2024 r., woda Odry nie wykazała obecności toksyn lub zawierała jedynie śladowe ilości. Najwyższe stężenie toksyn „złotej algi” oraz liczebność glonu stwierdzono w wodach przystani w Nietkowie, gdzie w czerwcu 2024 r. zaobserwowano śnięte ryby.

– Obecnie największa liczba „złotych alg” w Odrze występuje w Bytomiu Odrzańskim, Słubicach i Widuchowej. Jednakże obserwowany trend wskazuje na znaczący spadek populacji w nurcie rzeki, gdzie liczba alg spadła poniżej stopnia ostrzegawczego. W Kanale Gliwickim obserwuje się zanikanie „złotej algi”. Warto zauważyć, że „złota alga”, która występuje w Odrze, pochodzi z Kanału Gliwickiego, gdzie liczba alg przekroczyła III stopień zagrożenia w maju.

W czerwcu na obszarze województwa lubuskiego i zachodniopomorskiego, takich jak przystań Nietków, marina w Głogowie oraz okolice Bielinka, doszło do masowego obumierania ryb spowodowanego toksycznymi zakwitami „złotej algi”.

W związku z dynamiczną sytuacją, od marca 2024 roku Zespół Zarządzania Kryzysowego MKiŚ regularnie wydawał rekomendacje dla służb na podstawie monitoringu GIOŚ. Jednak od 19 czerwca 2024 r. przeszedł on na formułę cotygodniowych spotkań Zespołu Międzyresortowego, składającego się z resortów klimatu i środowiska, infrastruktury, przemysłu, aktywów państwowych, rolnictwa i spraw wewnętrznych.

Aktualnie resort infrastruktury zajmuje się opracowaniem kompleksowych działań mających na celu ochronę rzeki Odry, włącznie z planowanymi zmianami przepisów dotyczących pozwoleń wodno-prawnych dla zakładów przemysłowych.

– Wody Polskie, główny podmiot odpowiedzialny za gospodarowanie wodami w Polsce, zajmują się przeglądem pozwoleń wodno-prawnych oraz wdrażaniem rekomendacji zespołów zarządzania kryzysowego. Więcej informacji można znaleźć na stronie: https://www.gov.pl/web/wody-polskie/wody-polskie-aktywnie-przeciwdzialaja-zanieczyszczaniu-odry-i-namnazaniu-zlotej-algi.

Sytuacja jest dynamiczna i może ulegać zmianom w zależności od warunków pogodowych i hydrologicznych.

Perspektywy na przyszłe sezony

Eksperci podkreślają, że toksyczne zakwity „złotej algi” będą nadal występować w kolejnych sezonach wiosenno-letnich.

„Złota alga” to jednokomórkowy glon, który należy do gatunków inwazyjnych. Jest słabo poznany przez naukowców, którzy nie są w stanie precyzyjnie określić, kiedy i w jakich warunkach dochodzi do wytwarzania przez algę śmiertelnej dla ryb toksyny. Głównym zagrożeniem jest wytwarzanie toksyn przez glony.

Podwyższone zasolenie rzeki, spowodowane zrzutem wód dołowych przez zakłady górnicze, sprzyja występowaniu glonu. Obecnie głównym źródłem „złotej algi” jest Kanał Gliwicki, który działa jako inkubator, umożliwiając rozprzestrzenienie się algi do rzeki Odry.

Aby zapobiec występowaniu toksycznych zakwitu „złotej algi” w Kanale Gliwickim i Odrze, konieczne jest wprowadzenie systemowych rozwiązań mających na celu zmniejszenie zasolenia wód.

Obecnie międzyresortowy zespół analizuje różne rozwiązania systemowe, w tym działania mające na celu trwałe obniżenie zasolenia wód rzeki Odry, takie jak odsalanie wód kopalnianych przez zakłady wydobywcze oraz zwiększanie możliwości retencyjnych. Ministerstwo Klimatu i Środowiska dąży do wprowadzenia ułatwień dla inwestycji mających na celu budowę infrastruktury odsalającej wody pokopalniane.

– Kierownictwo Ministerstwa Klimatu i Środowiska prowadzi rozmowy z zarządami spółek górniczych w celu opracowania i realizacji długoterminowych działań. Spółka KGHM planuje zainwestować 1 mld złotych w system odsalania, decyzja inwestycyjna ma zostać podjęta w tym roku.

Naukowe działania eksperckie

Zespoły naukowe z Uniwersytetu Gdańskiego w Polsce stworzyły wzorzec do badania toksyny „złotej algi” w komórkach glonu i w wodzie. Badanie to jest wykorzystywane do oceny ryzyka wystąpienia toksycznego zakwitu i masowych śnięć ryb.

Utworzono Grupę Roboczą z partnerami społecznymi i NGO, która służy jako platforma dialogu pomiędzy głównymi interesariuszami w kwestii bezpieczeństwa ekologicznego Odry. Wyniki prac Grupy będą stanowić wsparcie merytoryczne dla działań Ministerstwa Klimatu i Środowiska. Ministerstwo również współpracuje z sektorem społecznym w celu opracowania długofalowych rozwiązań mających na celu poprawę stanu ekologicznego Odry.

– MKiŚ nadzoruje badania przeprowadzane przez Instytut Ochrony Środowiska, obejmujące toksyczność i metody ograniczenia zakwitów „złotej algi”. Testy z użyciem siarczanu amonu oraz preparatu na bazie krzemionki wapiennej oraz wody utlenionej przeprowadzone w Kanale Gliwickim oraz Nietkowie w maju i czerwcu 2024 r. mają na celu określenie skuteczności tych metod w obniżeniu toksyczności i liczebności „złotej algi”. Badania terenowe są przygotowywane, a testy są konieczne w kontekście ewentualnych działań kryzysowych.

Ministerstwo Klimatu i Środowiska utrzymuje regularny kontakt z władzami Czech i Niemiec, aby na bieżąco wymieniać informacje dotyczące sytuacji na granicznej rzece i analizować optymalne rozwiązania dotyczące bezpieczeństwa ekologicznego.

Informujemy, że komunikaty publikowane w serwisie PAP są prezentowane w formie oryginalnej, bez wprowadzania przez PAP SA jakichkolwiek zmian w ich treści. Nadawca komunikatu ponosi odpowiedzialność za jego treść zgodnie z postanowieniami art. 42 ust. 2 ustawy prawo prasowe. (PAP)

Wiadomości dystrybuowane przez: pap-mediaroom.pl

• Wypłaty z programu Czyste Powietrze już się rozpoczęły.

• Trwają prace nad stabilnym finansowaniem programu Czyste Powietrze na kolejne lata, co zostało zaniedbane przez poprzednią administrację.

• Dla przyszłych uczestników programu Czyste Powietrze nie będzie żadnych zmian.

• Rozmowy z Bankiem Światowym i organizacjami pozarządowymi mają na celu poprawę efektywności programu.

Ministerstwo Klimatu i Środowiska rozpoczęło szerokie konsultacje w celu usprawnienia programu Czyste Powietrze. Spotkanie w Katowicach, z udziałem przedstawicieli Komisji Europejskiej, Banku Światowego, Fundacji Instrat, Instytutu Ochrony Środowiska i Polskiego Alarmu Smogowego, było prowadzone przez ministra Paulinę Hennig-Kloską i wiceministra Urszulę Zielińską oraz przedstawicieli NFOŚiGW i WFOŚiGW.

Nowy Rząd RP podziela cele unijnej polityki w zakresie poprawy jakości powietrza poprzez stworzenie odpowiednich narzędzi. Wstrzymanie wypłat w programie Czyste Powietrze pod koniec 2023 roku było spowodowane brakiem zapewnienia finansowania programu przez poprzednią władzę.

W styczniu wznowiliśmy wypłaty z programu Czyste Powietrze i pracujemy nad zapewnieniem stabilnego finansowania na najbliższe lata, co było zaniedbane przez poprzedników. Minister klimatu i środowiska, Paulina Hennig-Kloska, zapewnia, że nowe formy finansowania programu nie zmienią nic dla beneficjentów i gwarantują jego stabilne funkcjonowanie w przyszłości.

Program Czyste Powietrze będzie finansowany w najbliższym czasie z Krajowego Planu Odbudowy oraz z Funduszy Europejskich na Infrastrukturę Klimat Środowisko, co stanowi jedne z największych inwestycji finansowych w Unii Europejskiej. Dodatkowo, planowane są kolejne źródła finansowania.

Naszym celem jest ulepszenie programu poprzez aktywne wsłuchiwanie się w opinie organizacji pozarządowych oraz współpracę z Bankiem Światowym. Pracujemy nad kilkoma scenariuszami mającymi na celu poprawę programu oraz zapewnienie mu stałego finansowania. Dzięki dialogowi będziemy mogli opracować najlepsze działania – powiedziała wiceminister klimatu i środowiska Urszula Zielińska.

Nowe metody finansowania programu Czyste Powietrze nie mają wpływu na korzyści dla beneficjentów.

Uwaga: PAP publikuje komunikaty bez wprowadzania zmian w treści, zgodnie z formą dostarczoną przez nadawcę. Nadawca komunikatu ponosi odpowiedzialność za treść – z zastrzeżeniem postanowień ustawy prawo prasowe. (PAP)

Źródło informacji: pap-mediaroom.pl

Ministerstwo Klimatu i Środowiska zaznaczyło, że strona niemiecka od lat uchyla się od odpowiedzialności za uprzątnięcie tych odpadów. Dlatego Polska wystąpiła do TSUE, aby wyegzekwować na Niemczech odpowiednie działania.

W lipcu 2023 roku, rząd Polski złożył skargę do Komisji Europejskiej w związku z nielegalnym wywozem niemieckich odpadów do Polski. We wrześniu, polska i niemiecka delegacja przedstawiła swoje stanowisko podczas wysłuchania w Brukseli, gdzie zostało zadanych szereg pytań przez Komisję Europejską. W październiku, Komisja Europejska potwierdziła, że Polska ma rację w tym sporze z Niemcami.

Pomimo wcześniejszych zapewnień złożonych pisemnie przez Komisję Europejską, Republika Federalna Niemiec nie wykazała żadnych konkretnych działań dotyczących odbioru odpadów. W konsekwencji, zalegające odpady stanowią nadal poważne zagrożenie dla środowiska naturalnego, co skłoniło Polskę do skierowania przeciwko Niemcom skargi do TSUE. W skardze zostały uwzględnione wnioski wypływające z dostarczonej przez Komisję Europejską uzasadnionej opinii, która została wydana w październiku 2023 r.

Skarga do TSUE dotyczy odpadów zgromadzonych w siedmiu lokalizacjach: Tuplice (woj. lubuskie) , Stary Jawor (woj. dolnośląskie), Sobolew (woj. dolnośląskie), Gliwice (woj. śląskie), Sarbia (woj. wielkopolskie), Bzów (woj. wielkopolskie) i Babin (woj. wielkopolskie).

Kary za zniszczenia środowiska w Polsce są mocniejsze

Aby skutecznie chronić środowisko, polskie władze wprowadziły surowsze kary za niszczenie środowiska. Przepisy te zawarte są w zmodyfikowanym Kodeksie karnym i Kodeksie wykroczeń. Ministerstwo Klimatu i Środowiska aktywnie wspiera te zmiany, starając się nadać ochronie środowiska jak największy priorytet.

Polska przyjęła twardsze sankcje dla przestępczości środowiskowej

Polskie władze zdecydowanie stanęły na straży środowiska naturalnego, wprowadzając surowsze kary za działania niezgodne z prawem. Ministerstwo Klimatu i Środowiska wdraża te zmiany w Kodeksie karnym i Kodeksie wykroczeń, zgodnie z którymi osoby przeciwdziałające ochronie środowiska ponoszą poważniejsze konsekwencje prawne.

Nowelizacja ustawy wprowadza zaostrzenie kar za wykroczenia i przestępstwa przeciwko środowisku. W przypadku nielegalnego transgranicznego przewozu odpadów niebezpiecznych grożą sankcje nawet do 12 lat pozbawienia wolności. Gdy sprawca zostanie skazany za umyślne przestępstwo przeciwko środowisku, sąd musi orzec nawiązkę w wysokości od 10 tys. zł do 10 mln zł na rzecz Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Ponadto, zostaje zniesiony warunek odpowiedzialności podmiotów zbiorowych, co oznacza, że spółki nie będą odpowiedzialne za wcześniejsze prawomocne skazanie osoby fizycznej za przestępstwo przeciwko środowisku. Poszerzenie zakresu i surowsze kary z pewnością dotrze do społeczeństwa, najbardziej dostrzegalne będzie podwyższenie maksymalnej stawki kary grzywny za zaśmiecanie miejsc publicznych do 5000 zł.

Aby skutecznie zapobiegać nielegalnym działaniom i karać przestępców, wprowadzono obligatoryjną nawiązkę na rzecz NFOŚiGW do 10 milionów złotych oraz karę pozbawienia wolności do 12 lat. Zakres kompetencji Inspektorów Ochrony Środowiska został również poszerzony, a minimalna kara dla osób zaśmiecających miejsca publiczne ustalona na 500 złotych, z maksymalnym ograniczeniem do 5000 zł.

PAP SA gwarantuje, że wszystkie komunikaty publikowane w serwisie pozostaną niezmienione tak, jak zostały dostarczone przez ich nadawcę. Nadawca komunikatu jest odpowiedzialny za jego treść zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy prawo prasowe. (PAP)

Pochodzenie wiadomości: pap-mediaroom.pl

Ministerstwo Klimatu i Środowiska informuje, że strategiczne spotkanie oficjeli z Polski i Czech, pod przewodnictwem Prezesa Rady Ministrów RP Mateusza Morawieckiego, skupiło się na ważnym problemie bezpieczeństwa energetycznego. Uczestniczyła w nim minister Anna Moskwa.

Podczas spotkania Szefowa resortu klimatu i środowiska oraz Minister Przemysłu i Handlu – Jozef Sikela – podkreślili ważność współpracy w Unii Europejskiej w kwestii zapewnienia ciągłości dostaw energii i stabilności energetycznej, szczególnie w obliczu obecnej sytuacji geopolitycznej.

Jesteśmy zaangażowani w wszystkie działania mające na celu wzmocnienie współzależności energetycznych w naszym regionie. Polska jest pozytywnie nastawiona do rozpoczęcia i kontynuowania nowych projektów infrastrukturalnych w zakresie gazu, w tym połączenia gazowego STORK i terminala regazyfikacyjnego FSRU w Gdańsku. Aby jednak wprowadzić je w życie, potrzebne jest zaangażowanie wszystkich stron oraz finansowe wsparcie Komisji Europejskiej – wyjaśniła minister Anna Moskwa.

Minister klimatu i środowiska wyraziła swoje entuzjastyczne poparcie dla wykorzystania energii jądrowej w celu osiągnięcia transformacji sektora energetycznego. Podkreśliła, że Polska i Czechy wspólnie dążą do reformy unijnego rynku energii i współpracują w tworzeniu bezpiecznego i niezawodnego źródła energii. Inwestycje w technologie SMR są szczególnie istotne w celu poprawy bezpieczeństwa energetycznego obu krajów.

Polska i Czechy aktywnie wspierają wspólne działania w zakresie wykorzystania energii jądrowej, aby osiągnąć cele w zakresie wzrostu efektywności i redukcji emisji. Oba kraje są zdania, że współpraca w kwestiach energetycznych jest niezbędna do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju.

Spotkanie dzisiejsze pozwoliło nam na określenie wspólnych celów i podejść. Ustalenia uzgodnień pomogą nam w tworzeniu silniejszej współpracy w kwestii energii i klimatu.

„Jesteśmy przekonani, że dzisiejsza wymiana myśli i pomysłów pozwoli na zintensyfikowanie współpracy i wprowadzenie nowych projektów w relacjach między Polską a Czechami” – powiedziała minister Anna Moskwa.

Czeski minister Jozef Sikela wyraził gorącą wdzięczność polskim władzom za wsparcie i pomoc w obliczu kryzysu energetycznego i wojny na Ukrainie. Podczas czeskiej prezydencji w Radzie UE, czeska minister Anna Moskwa była pierwszym ministrem energii, który wsparł i zaoferował pomoc. Polska i Czechy są zgodne co do przeprowadzenia dekarbonizacji z elastycznością i swobodą dla krajów, dostosowanych do możliwości ich gospodarek.

Minister Sikela wyraził także swoje przekonanie, że wspólne działanie Polski i Czech w celu zrealizowania wspólnych celów energetycznych przyniesie wymierne korzyści obu krajom. Zaznaczył również, że polsko-czeska współpraca w tym obszarze już teraz jest bardzo dobra.

Minister J. Sikela podkreślił również znaczenie dywersyfikacji jako kluczowego elementu w polityce energetycznej. Uważa on, że projekty takie jak FSRU i STORK są niezbędne do zagwarantowania bezpieczeństwa energetycznego Europy i zapewnienia jej niezależności.

Jednocześnie minister wyraził swoje poparcie dla realizacji projektów FSRU w Gdańsku i połączenia gazowego STORK, które pozytywnie wpłyną na konkurencyjność regionu i całej Europy.

Minister klimatu i środowiska Anna Moskwa podkreśliła, że postępy w realizacji Umowy międzynarodowej w sprawie kopalni Turów są zadowalające i wyraziła wdzięczność swojemu czeskiemu odpowiednikowi – ministrowi środowiska Petrowi Hladikowi.

PAP SA nie wprowadza żadnych zmian do treści komunikatów publikowanych w swoim serwisie. Nadawca odpowiada za treść takiego komunikatu zgodnie z postanowieniami art. 42 ust. 2 ustawy prawo prasowe. (PAP)

Wiadomości dystrybuowane przez: pap-mediaroom.pl

Scenariusz PEP 2040 zapewnia elastyczne i zrównoważone kierunki rozwoju polityki energetycznej Polski w ciągu najbliższych 20 lat. Poprzez precyzyjne określenie czterech filarów, umożliwia on podjęcie konkretnych działań w celu przyspieszenia sprawiedliwej transformacji, budowy zeroemisyjnego systemu energetycznego, poprawy jakości powietrza oraz zwiększenia suwerenności energetycznej, a tym samym zapewnienia zdrowszego środowiska dla obecnych i przyszłych pokoleń.

Kryzys w Ukrainie skłonił nas do głębszej refleksji na temat znaczenia suwerenności energetycznej. Dzięki analizom i prognozom wykonanym w tej sprawie, możemy wyciągnąć wnioski, które pozwolą nam na skuteczne wzmocnienie jednych z obszarów PEP 2040. Przemiany energetyczne powinny zapewnić nie tylko spokój w zakresie dostaw energii, ale również przyczynić się do stopniowej dekarbonizacji wytwarzania energii elektrycznej – powiedziała minister Anna Moskwa.

Suwerenność energetyczna to bardzo ważny aspekt, który polega na wykorzystaniu różnorodnych źródeł energii, własnych surowców oraz efektywnego wykorzystywania zasobów węglowych naszego kraju. W tym celu ważna jest także promocja odnawialnych źródeł energii, rozwój energetyki jądrowej i sieci energetycznych.

Według trzeciego scenariusza PEP 2040, w ciągu najbliższych dwóch dekad zaobserwujemy znaczny rozwój nowych mocy: do 2040 r. poziom mocy zainstalowanych wzrośnie o 100 GW. Równocześnie, technologiczna dywersyfikacja miksu energetycznego będzie postępować, a źródła zeroemisyjne (OZE i atom) staną się głównym źródłem zaopatrzenia w energię elektryczną, pokrywając aż 73 proc. zapotrzebowania.

Wzrost roli morskich elektrowni wiatrowych w systemie energetycznym Polski będzie istotny. Według prognoz, moc zainstalowana tego rodzaju źródeł w 2030 r. wyniesie 5,9 GW, a w 2040 r. – 18 GW. Pozytywne prognozy dotyczą także energetyki wiatrowo-lądowej – w 2030 r. będzie to 14 GW, a pięć lat później – 20 GW. Fotowoltaika zapewni 27 GW mocy w 2030 r. i 45 GW w 2040 r. Łącznie z biomasą, biogazem, energią wody, moc OZE w naszym kraju w 2030 r. wyniesie 50 GW, a w 2040 r. – 88 GW. Oznacza to, że w 2030 r. OZE wyprodukuje ok. 47 proc. energii elektrycznej, a w 2040 r., już 51 proc. Natomiast, w 2040 r. energia jądrowa będzie odpowiadać za ok. 23% naszego zapotrzebowania.

Minister Anna Moskwa poinformowała, że w 2040 r. zakłada się, że moc zainstalowana w energetyce jądrowej (wielkoskalowej i SMR) wyniesie 7,8 GW, co stanowić będzie ok. 6% całkowitej mocy w Krajowym Systemie Elektroenergetycznym. Generacja jądrowa ma pokryć ok. 23% popytu na energię elektryczną.

Musimy konsekwentnie realizować „Program polskiej energetyki jądrowej”, w ramach którego zamierzamy uruchomić pierwszy wielkoskalowy blok jądrowy do 2033 roku oraz budować kolejne jednostki w okresie do 2040 roku. Chcemy także wykorzystać potencjał związany z rozwojem małych reaktorów jądrowych.

Aby zrealizować założenia zawarte w scenariuszu PEP 2040, konieczne jest wzmocnienie istniejących sieci dystrybucyjnych, a także inwestycje w nowoczesne technologie, takie jak magazyny energii i inteligentne systemy zarządzania. W celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii oraz elastyczności systemu energetycznego, w okresie przejściowym będą wykorzystywane źródła węglowe i gazowe.

Aby skutecznie przeprowadzić transformację energetyczną kraju, konieczne jest stworzenie spójnej polityki energetycznej, która będzie współgrać z rozwojem nowych technologii oraz będzie odpowiadać potrzebom konsumentów i wymagać strategicznych inwestycji, w tym od koncernów energetycznych.

Aktualizacja PEP 2040 wymaga wdrożenia trzech filarów. Pierwszy filar opiera się na integracji źródeł odnawialnych z sieciami przesyłowymi i dystrybucyjnymi, a także zapewnienia właściwych parametrów jakościowych energii elektrycznej. Kolejny element polega na utrzymaniu źródeł konwencjonalnych, aby zapewnić rezerwę generacji zależnej od warunków pogodowych, a w przyszłości rozwinąć magazyny energii i zwiększyć elastyczność systemu. Trzeci filar to wystarczalność środków operacyjnych, które pozwolą zarządzać systemem w przypadku szybkiego wzrostu dynamiki jego pracy. Za ten cel odpowiednie będą mechanizmy rynkowe, w tym przede wszystkim cena energii – podkreślił Tomasz Sikorski, prezes PSE.

Polska musi przygotować się na przyszłość, dlatego Polityka Energetyczna Polski do 2040 r. jest ważnym krokiem w kierunku zapewnienia bezpieczeństwa naszego kraju. Nie tylko nasza siła militarnego jest ważna, ale także nowoczesna energetyka, która będzie w polskich rękach. Dzięki temu Polacy będą mieli zapewniony dostęp do energii w przystępnych cenach, co jest korzystne zarówno dla gospodarki, jak i dla obywateli – stwierdził Wojciech Dąbrowski, prezes PGE Polskiej Grupy Energetycznej.

Polski rząd i Ministerstwo Klimatu i Środowiska wykazują się wielkim zaangażowaniem w aktualizację kluczowych analiz prognostycznych dla polskiej energetyki. ENEA, jako jeden z liderów na polskim rynku energetycznym, podąża za obraną przez władze drogą modernizacji polskiej energetyki. Grupa ENEA ma zgody korporacyjne dotyczące akwizycji projektów o mocy 480 MW oraz na budowę własnych projektów odnawialnych o mocy ok. 700 MW. Zamiast wysłużonych bloków węglowych w elektrowni Kozienice, planuje wybudować nowe moce gazowe, by zapewnić bezpieczeństwo dla krajowego systemu elektroenergetycznego i stabilizować rozwijające się OZE. Jednocześnie przedsiębiorstwo widzi duży potencjał w wykorzystaniu tych źródeł do produkcji zielonego wodoru – paliwa przyszłości. Znaczenie ma również pierwsze tak szerokie ujęcie SMR, czyli modułowych reaktorów jądrowych, jako źródeł zeroemisyjnych w aktualizacji PEP 2040. ENEA planuje włączyć się w proces wdrożenia tej technologii, skupiając się na małych oraz mikro reaktorach do kilkudziesięciu MW mocy.

Jako pierwszy multienergetyczny koncern z Europy Środkowej zadeklarowaliśmy ambitny cel osiągnięcia neutralności emisyjnej w 2050 roku. Obecnie wdrażamy aktualizację strategii połączonego ORLENu, która koncentruje się na Polityce energetycznej Polski do 2040 roku. Nasze inwestycje do tego czasu mają osiągnąć wartość 320 miliardów złotych – 120 miliardów złotych przeznaczymy na rozwój zrównoważonych gałęzi naszego biznesu. Wśród nich będą m.in. energetyka wiatrowa na morzu i lądzie, fotowoltaika, biogaz i biometan, biopaliwa, elektromobilność oraz zielony wodór. Grupa ORLEN dąży także do zmodernizowania petrochemii oraz zapewnienia bezpieczeństwa energetyki jądrowej – stwierdził Krzysztof Nowicki, członek zarządu ds. produkcji i optymalizacji PKN ORLEN.

Zgodnie z Polityką energetyczną Polski do 2040 r., TAURON wprowadza nową strategię, znaną jako Zielony Zwrot. Poprzez skokowe zwiększenie mocy OZE, do 2025 r. TAURON planuje dysponować 1600 MW zainstalowanymi w elektrowniach wiatrowych, fotowoltaicznych i wodnych, a do 2030 r. udział OZE w miksie wytwórczym grupy ma wynosić aż 80%. W energetyce wiatrowej TAURON chce podwoić swój stan posiadania do 2025 r., a do 2030 r. będzie dysponować 1100 MW w technologii wiatrowej. Ponadto, grupa będzie rozwijać projekty farm fotowoltaicznych, a do 2025 r. moc fotowoltaiczna ma wynosić 700 MW, a do 2030 roku – 1400 MW – powiedział Artur Warzocha, wiceprezes grupy TAURON.

PAP SA zapewnia, że publikowane komunikaty są wyrażane w oryginalnej formie, bez wprowadzania jakichkolwiek zmian. Zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy prawo prasowe, odpowiedzialność za treść komunikatu należy do nadawcy.

Informacja pochodzi z serwisu: pap-mediaroom.pl

„Jest bardzo, bardzo mało prawdopodobne, aby duże zanieczyszczenie środowiska – choćby takie, jakie miało miejsce w Odrze, ale nie tylko – miało swój początek w legalnie działającym składowisku odpadów” – ocenia dr hab. inż. Katarzyna Grzesik z Katedry Kształtowania i Ochrony Środowiska AGH.

“Gospodarka odpadami kojarzyła się dawniej głównie z ich składowaniem. Teraz tak nie jest” – mówi zajmująca się tematyką odpadów dr Grzesik.

Zwraca uwagę, że od ponad 20 lat obowiązuje hierarchia postępowania z odpadami. Wymienia, że najbardziej pożądane jest zapobieganie powstawaniu odpadów, a potem kolejno: przygotowanie do ich ponownego użycia, recykling, odzysk niebędący recyklingiem (np. spalanie), aż po najmniej pożądane działanie, czyli ich unieszkodliwianie, w ramach którego wyróżnia się m.in. składowanie.

“Tylko kilka procent odpadów niebezpiecznych kończy teraz na składowiskach – mówi dr Grzesik. I dodaje, że – nieprzetworzonych odpadów komunalnych w ogóle składować nie można. One muszą iść do przetworzenia, a składowane jest najwyżej to, co po tym procesie zostanie” – wyjaśnia.

Badaczka z AGH tłumaczy, że każda firma, która wytwarza odpady – w tym niebezpieczne – musi mieć pozwolenie, w którym określone jest ile ich wytwarza, jakie to odpady, i co się z nimi stanie. To co jest w pozwoleniu kontrolowane jest przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska.

Zazwyczaj przedsiębiorstwa przekazują odpady innym firmom – które mają pozwolenie na zbiórkę czy też przetwarzanie odpadów (a więc mogą je odzyskiwać lub unieszkodliwiać).

“Każdy odpad niebezpieczny ma swoje przeznaczenie” – tłumaczy badaczka.

I tak np. przepracowane oleje odpadowe trafiają do rafinerii, odpady zawierające rtęć (np. świetlówki) są przetwarzane w wysoko wyspecjalizowanych instalacjach, akumulatory – trafiają do wyspecjalizowanych firm, które zajmują się ich zagospodarowaniem, a baterie – do jeszcze innych przedsiębiorstw.

Różne są też ścieżki postępowania z chemikaliami: np. kwasy zobojętniane są zasadami. Zasady – kwasami, substancje tzw. wymywalne – są zestalane mieszankami cementowymi.

“Nie ma firm, które przetwarzają wszystkie odpady niebezpieczne. Przetwarzają tylko te, dla których przeznaczona jest technologia instalacji i na które mają pozwolenie” – mówi dr Grzesik.

Odpady niebezpieczne wytwarzane w niewielkich ilościach, trafiają zwykle do spalarni odpadów niebezpiecznych.

“Przykładem jest spalarnia w Dąbrowie Górniczej o przepustowości 50 tys. ton rocznie”- opowiada.

Odpadów niebezpiecznych, które trafiają na wysypiska jest tylko kilka procent. Klasycznym przykładem materiału niebezpiecznego, który trafia na składowisko i jest składowany, są odpady azbestowe – “takie odpady są niebezpieczne właściwie tylko, gdy pylą – zwraca uwagę badaczka. I dodaje, że – azbest przechowywany jest w workach – big bagach i przysypywany ziemią. Wtedy przestaje być szkodliwy” – ocenia.

Przepisy określają, że nie można składować odpadów ciekłych, żrących, łatwopalnych, zakaźnych, utleniających, ani komunalnych (i pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych), które mają odpowiednio dużą wartość opałową (wyższą niż 6MJ na kilogram, czyli z których można odzyskać energię).

Jeśli jednak chodzi o najbardziej problematyczne odpady, które są w Polsce składowane, to dr Grzesik zaznacza, że nie zaliczają się one do odpadów niebezpiecznych. Mowa tu o odpadach poflotacyjnych – z przetwarzania rud metali nieżelaznych (miedzi, cynku, ołowiu).

„W Polsce znajduje się największe w Europie i jedno z największych na świecie składowisk odpadów poflotacyjnych – to Zbiornik Żelazny Most w woj. dolnośląskim”- przypomina badaczka.

Kolejną grupą problematycznych odpadów są mieszanki popiołowo-żużlowe – po spalaniu węgla w elektrowniach, nagromadzone w Polsce w ogromnych ilościach. A także odpady fosfogipsowe – po produkcji nawozów fosforowych.

Dr Grzesik opowiada, że legalnie działające składowiska odpadów są jednak uszczelnione i precyzyjnie kontrolowane – prowadzony jest tam monitoring, a wody powierzchniowe i odciekowe są często kontrolowane. A żeby prowadzić składowisko odpadów niebezpiecznych, trzeba spełnić mnóstwo rygorystycznych wymogów.

Zdaniem dr Grzesik przepisy dotyczące zagospodarowania odpadów są w Polsce od 20 lat porównywalne z przepisami w innych krajach europejskich.

“Do roku 2001r. mieliśmy około tysiąca składowisk odpadów komunalnych, które były często beznadziejnie prowadzone. Wtedy weszły w życie przepisy, w wyniku czego zamykano składowiska lub modernizowano je. Dzięki temu działające teraz obiekty tego typu, są na ogół poprawnie eksploatowane” – podsumowuje rozmówczyni PAP.

Badaczka opowiada jednak, że istnieje szara i czarna strefa w zagospodarowaniu odpadów.

”Klasycznym przykładem są nielegalne zakłady demontażu pojazdów. To ogromna skala problemu” – opowiada. Tłumaczy, że wszystkie płyny, jakie są w samochodach, są odpadami niebezpiecznymi. Dlatego substancje te powinny być odpowiednio zbierane, a legalnie działające stacje demontażu powinny być uszczelnione, aby nic, co wypłynie z pojazdu nie przenikało do gleby.

“Do niedawna jednak 2/3 samochodów znikała w szarej strefie – mówi. I podaje, że do Polski w 2018 r. sprowadzono z zagranicy około 800 tys. – 1 mln sztuk samochodów używanych, a w tym czasie wyrejestrowano zaś oficjalnie 200 tys. samochodów. – Samochody są często rozbierane na części, a dzieje się to na podwórkach, w stodołach, na trawie. Płyny z pojazdów – a więc niebezpieczne odpady – wsiąkają zaś w glebę lub są wylewane byle gdzie” – alarmuje badaczka.

Zwraca uwagę na lukę w prawie: legalna jest sprzedaż części samochodowych niewiadomego pochodzenia. To sprawia zaś, że więcej osób – nawet nieświadomych zagrożenia dla środowiska, które powodują – może zarabiać tnąc samochody na swoich podwórkach.

A to tylko jeden z przykładów nieprawidłowości w zagospodarowaniu odpadów, związanych z istnieniem wspomnianej wcześniej szarej strefy. 

Źródło informacji: Nauka w Polsce

Dystrybucja: pap-mediaroom.pl