Minister kultury i dziedzictwa narodowego od dawna stoi na stanowisku, że dalsze eksponowanie w przestrzeni publicznej obiektu, który stanowił „dowód wdzięczności” dla Armii ZSRR, jest niedopuszczalne i stoi w sprzeczności z interesem państwa.

Analizy przeprowadzone przez MKiDN wykazały brak możliwości lub celowości zastosowania do olsztyńskiego pomnika przepisów o skreśleniu z rejestru zabytków lub o stwierdzeniu nieważności decyzji o wpisie tego obiektu do rejestru zabytków.

W marcu br. minister kultury i dziedzictwa narodowego Piotr Gliński zarekomendował władzom Olsztyna wystąpienie do Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o zgodę na demontaż i przeniesienie tzw. „Pomnika Wdzięczności Armii Czerwonej” w Olsztynie. Minister – w piśmie do prezydenta Olsztyna – wskazał wówczas, że proponowanym przez MKiDN miejscem przeniesienia pomnika jest Muzeum PRL-u w Rudzie Śląskiej stworzone przez Fundację „Miniona Epoka”. Dyrekcja muzeum wyraziła wówczas zgodę na przyjęcie obiektu. Wicepremier podtrzymał wtedy wcześniejszą deklarację pokrycia kosztów demontażu i transportu oraz opracowania niezbędnej do usunięcia pomnika z przestrzeni publicznej Olsztyna dokumentacji konserwatorskiej.

Prezydent Olsztyna nie zgodził się jednak na przeniesienie pomnika do jednej z instytucji kultury, gdzie rzeźba Dunikowskiego znalazłaby się w odpowiednim otoczeniu jako niesławny relikt pewnej epoki w sztuce. Wicepremier Piotr Gliński wielokrotnie publicznie apelował do prezydenta Olsztyna o natychmiastowe usunięcie pomnika z przestrzeni publicznej.

Wobec braku działań ze strony władz Olsztyna w sierpniu br. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie uchylenia decyzji o wpisie pomnika do rejestru zabytków na podstawie art. 161 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten stanowi, że minister może uchylić lub zmienić w niezbędnym zakresie każdą decyzję ostateczną, jeżeli w inny sposób nie można usunąć stanu zagrażającego życiu lub zdrowiu ludzkiemu albo zapobiec poważnym szkodom dla gospodarki narodowej lub dla ważnych interesów państwa. W toku postępowania Prezydent Miasta Olsztyna ponownie opowiedział się za zachowaniem i pozostawieniem pomnika w obecnej lokalizacji.

21 września br. minister kultury i dziedzictwa narodowego zdecydował o uchyleniu wpisu do rejestru zabytków „Pomnika Wyzwolenia Ziemi Warmińsko-Mazurskiej” w Olsztynie.

UWAGA: komunikaty publikowane są w serwisie PAP bez wprowadzania przez PAP SA jakichkolwiek zmian w ich treści, w formie dostarczonej przez nadawcę. Nadawca komunikatu ponosi odpowiedzialność za jego treść – z zastrzeżeniem postanowień art. 42 ust. 2 ustawy prawo prasowe. (PAP)

kom/ pat/

Źródło dystrybucji: pap-mediaroom.pl

W związku z powielanymi przez media (m.in. Gazetę Wyborczą, Radio Zet, TOK FM, Dziennik Polski, Tygodnik Przegląd) kłamstwami na temat finansowania Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego informuje, że MKiDN nie „odebrało” żadnej dotacji temu teatrowi, ponieważ dotacja taka nie została mu przyznana ani obiecana.

Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie otrzymywał tylko – jak wiele innych instytucji samorządowych – dotacje w ramach Programów Ministra przyznawane w trybie konkursowym.

Wbrew fałszywym informacjom rozpowszechnianym i powielanym przez media, Teatrowi im. Słowackiego nie została w żadnym momencie przyznana ani przyrzeczona dotacja w wysokości 3 mln zł. Rzeczywiście, na podstawie wniosku marszałka województwa małopolskiego, MKiDN rozważało w 2021 roku prowadzenie Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie jako wspólnej instytucji kultury – jednak teatr ten był tylko jedną z wielu instytucji artystycznych ubiegających się w ubiegłym roku o współprowadzenie przez Ministra, z których ostatecznie tylko jedna została przyjęta do współfinansowania, a w sprawie kolejnej – trwają procedury związane z przygotowaniem współprowadzenia.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego współprowadzi obecnie 30 samorządowych instytucji artystycznych i 52 muzealne. W ciągu ostatnich 6 lat liczba współprowadzonych instytucji artystycznych podwoiła się – z 15 do 30, a muzealnych wzrosła z 32 do 52. W latach 2016-2021 mecenatem państwa zostały objęte m.in. Teatr Polski w Warszawie, Teatr Wielki i Teatr Muzyczny w Łodzi, Teatr Dzieci Zgłębia w Będzinie, Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach oraz filharmonie – Podkarpacka, Łódzka czy Szczecińska, a także zespoły „Mazowsze” i „Śląsk”, orkiestra Aukso z Tychów, orkiestra Amadeus Agnieszki Duczmal z Poznania oraz Centrum Paderewskiego w Kąśnej Dolnej. Od 2022 r. współprowadzeniem objęta została Orkiestra Symfoniczna im. Karola Namysłowskiego w Zamościu.

Wspólne prowadzenie instytucji kultury wynika z prowadzonej od końca 2015 roku przez Ministerstwo KiDN polityki wzmacniania instytucji samorządowych za pomocą bezpośredniego wsparcia finansowego z budżetu państwa udzielanego przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego. Wsparcie to jest przeznaczone na rozwój instytucji, a nie na pokrycie kosztów jej bieżącego utrzymania, które zapewnia organizator samorządowy. Decyzje w sprawie współprowadzenia – podejmowane na wniosek organizatora instytucji – podyktowane są jasnymi i wielokrotnie komunikowanymi kryteriami, takimi jak: wysoki poziom artystyczny instytucji; polityka spójności MKiDN, tj. stwierdzona potrzeba wsparcia władz regionu w zakresie zaspokojenia potrzeb kulturalnych i ułatwienia dostępu do dóbr kultury; dobry stan finansów instytucji i jej perspektyw rozwojowych, gwarantowanych także przez samorządowego organizatora; brak konfliktów pracowniczych i wizerunkowych związanych z instytucją, jak również polityka zrównoważonego (także terytorialnie) rozwoju w kulturze.

W odniesieniu do ostatniego kryterium, warto zauważyć, że MKiDN prowadzi lub współprowadzi wiele krakowskich instytucji kultury, m.in.: Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej, Zamek Królewski na Wawelu, Międzynarodowe Centrum Kultury, Instytut Literatury, Instytut Książki, Muzeum Narodowe, Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej MANGGHA, Polskie Wydawnictwo Muzyczne czy nowoutworzone wspólnie z miastem Kraków Muzeum – Miejsce Pamięci KL Plaszow. W tym kontekście przyjęcie przez MKiDN do współprowadzenia (co oznacza poważne i wieloletnie zobowiązania finansowe) kolejnej instytucji kultury w tym mieście pogłębiłoby dysproporcje w stosunku do wielu innych ośrodków w kraju.

Decyzja o wspólnym prowadzeniu poprzedzona jest każdorazowo analizą stanu instytucji pod kątem finansowym i organizacyjnym oraz ustaleniem poziomu jej potrzeb, co następuje w roboczych kontaktach z organizatorem. Niezbędny jest też przegląd dokumentów statuujących instytucję pod względem spełniania standardów wymaganych przez MKiDN oraz prezentacja prawnych warunków współprowadzenia. Dopiero po zakończeniu tego etapu możliwe jest przejście do dalszych formalnych kroków zmierzających do decyzji o zawarciu umowy określającej warunki współprowadzenia.

Wynik analizy złożonych do MKiDN wniosków organizatorów samorządowych instytucji kultury i potwierdzenie spełnienia kryteriów jest podstawą wyboru instytucji i podjęcia decyzji o przyjęciu instytucji do współprowadzenia w danym roku budżetowym ze skutkami dla budżetu państwa na lata kolejne. Proces przygotowywania decyzji o wieloletnim zobowiązaniu budżetu państwa, jakim jest umowa współprowadzenia, nie zawsze jest zakończony zawarciem umowy. Przypadki takie miały już miejsce, np. w odniesieniu do Teatru Wielkiego w Łodzi w roku 2017 – właśnie z uwagi na niespełnienie wyżej wskazanych kryteriów (teatr ten ostatecznie został objęty współprowadzeniem, ale dopiero w roku 2020, kiedy problemy z wypełnieniem kryteriów zostały rozwiązane).

Prostując fake newsy rozpowszechniane również przez osoby związane z Teatrem im. Juliusza Słowackiego w Krakowie warto podkreślić, że dotychczas żaden z dyrektorów instytucji zabiegających o współprowadzenie nie rezygnował ze starań o dotację z Programów Ministra przed zawarciem umowy. W okresie naboru do programów nic nie ograniczało możliwości złożenia przez dyrektora Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie wniosków o dofinansowanie planowanych na 2022 rok projektów artystycznych czy inwestycyjnych. I wbrew temu, co publicznie deklaruje dyrektor, wnioski takie Teatr im. Juliusza Słowackiego złożył.

UWAGA: komunikaty publikowane są w serwisie PAP bez wprowadzania przez PAP SA jakichkolwiek zmian w ich treści, w formie dostarczonej przez nadawcę. Nadawca komunikatu ponosi odpowiedzialność za jego treść – z zastrzeżeniem postanowień art. 42 ust. 2 ustawy prawo prasowe.(PAP)

kom/ ksi/