Na najpilniejsze potrzeby związane z powodzią przeznaczono 21 milionów złotych.

Obecnie trwają prace nad programami wsparcia odbudowy infrastruktury środowiskowej uszkodzonej w czasie powodzi.

Pieniądze w formie dotacji mają pomóc naprawić szkody związane z oczyszczalniami ścieków, stacjami uzdatniania wody oraz innymi pilnymi potrzebami centrów zarządzania kryzysowego.

Środki finansowe zostaną przeznaczone na natychmiastowe wsparcie regionalnych centrów zarządzania kryzysowego, w postaci zakupu niezbędnego wyposażenia takiego jak worki z piaskiem, pompy do odpompowywania wody czy agregaty prądotwórcze.

Wojewódzkie Fundusze Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej będą regularnie współpracować z samorządami w celu skutecznej ochrony środowiska.

Minister Paulina Hennig-Kloska ogłosiła w Opolu uruchomienie 21 mln zł na natychmiastową pomoc. Środki te zostaną przeznaczone na najpilniejsze potrzeby w pierwszych dniach walki i trafią do centrów zarządzania kryzysowego.

„Wszystkie ministerstwa intensywnie pracują w swoich obszarach odpowiedzialności. Moim celem jest zapewnienie bezpieczeństwa środowiskowego, dostępu do energii oraz naprawy szkód spowodowanych przez wodę. Dodatkowo prezentujemy plan działań na okres po ustąpieniu powodzi. Równocześnie odbywa się posiedzenie Rady Ministrów w Warszawie, gdzie podejmowane będą kluczowe decyzje dotyczące kolejnych działań pomocowych” – poinformowała minister Paulina Hennig-Kloska.

Wojewódzkie Fundusze Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej będą otwierać punkty kontaktowe dla gmin, aby lepiej informować o nowych formach wsparcia.

Podczas spotkania ministra klimatu i środowiska z przedstawicielami wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej z Opola, Katowic, Wrocławia i Krakowa, ustalono, że będą wprowadzone nowe inicjatywy wsparcia.

Informujemy, że komunikaty publikowane są w serwisie PAP w formie dostarczonej przez nadawcę, bez wprowadzania przez PAP SA jakichkolwiek zmian w ich treści. Nadawca komunikatu ponosi odpowiedzialność za jego treść zgodnie z postanowieniami ustawy prawo prasowe.

Wiadomość pochodzi z serwisu: pap-mediaroom.pl

Ważne wydarzenia

19 czerwca 2024 r. odbyło się spotkanie międzyresortowego zespołu ds. Odry w siedzibie Rządowego Centrum Bezpieczeństwa (RCB).

Zespół prowadzi cotygodniowe narady w celu zarządzania kryzysowego i analizy możliwych rozwiązań systemowych.

W skład międzyresortowego Zespołu do Spraw Przeciwdziałania Sytuacjom Kryzysowym i Zagrożeniom Środowiskowym na rzece Odrze wchodzą resorty: klimatu i środowiska, infrastruktury, przemysłu, aktywów państwowych, rolnictwa oraz spraw wewnętrznych, we współpracy z Rządowym Centrum Bezpieczeństwa.

– Aktualnie ryzyko wystąpienia toksycznych zakwitów dotyczy nie tylko samego nurtu rzeki Odry, ale przede wszystkim marin, kanałów, starorzeczy i zbiorników wodnych połączonych z rzeką.

– Wspólnie z resortami infrastruktury i przemysłu uruchomiono aktywny model hydrologiczny, który umożliwia prognozowanie sytuacji na rzece i zarządzanie zrzutami przemysłowymi.

– Monitoring automatyczny został rozszerzony z 9 do 30 punktów na Odrze i Kanale Gliwickim, co pozwoli na lepsze monitorowanie jakości wody.

– Trwają analizy dotyczące inwestycji związanych z odsalaniem wód kopalnianych oraz zwiększeniem retencji, co ma na celu poprawę stanu środowiska wodnego.

– MKiŚ skupia się nie tylko na działaniach kryzysowych, ale także na działaniach systemowych, takich jak wprowadzenie ułatwień dla inwestycji infrastrukturalnych odsalających wody pokopalniane oraz urealnienie stawek opłat za zrzuty chlorków i siarczanów w znowelizowanej specustawie odrzańskiej.

Monitoring środowiska w zakresie rzek i kanałów

Ministerstwo Klimatu i Środowiska prowadzi regularny monitoring stanu rzek, w tym Odry, oraz Kanalu Gliwickiego, we współpracy z eksperckimi instytucjami takimi jak Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska oraz Instytut Ochrony Środowiska. Celem monitoringu jest analiza zagrożeń związanych z występowaniem „złotej algi” oraz potencjalne zakwity tego organizmu.

Wyniki analiz są przekazywane organom odpowiedzialnym za zarządzanie wodami, takim jak Wody Polskie, Ministerstwo Infrastruktury, Ministerstwo Przemysłu, MSWiA, RCB oraz służby wojewodów z pięciu nadodrzańskich województw, w celu podejmowania działań bieżących i kryzysowych.

Dynamiczny model hydrologiczny opracowany i uruchomiony przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej umożliwia prognozowanie sytuacji na rzece Odrze z 3-7 dniowym wyprzedzeniem oraz odpowiednie zarządzanie zrzutami przemysłowymi.

– System monitoringu automatycznego jest stale rozwijany i ulepszany. W kwietniu 2024 roku został rozbudowany z 9 do 30 czujników. Aktualne dane są udostępniane na stronie: https://www.gov.pl/web/odra

– Zespołowi międzyresortowemu w trybie kryzysowym nadal odbywają się cotygodniowe posiedzenia. Na podstawie analizy aktualnej sytuacji na Odrze, zespół wydaje odpowiednie rekomendacje dla służb.

Sytuacja bieżąca

– W maju i czerwcu 2024 r. poziom wody w rzece Odrze był znacznie niższy niż w analogicznym okresie w 2023 r. Warunki hydrologiczne są zbliżone do tych z 2022 roku, gdy doszło do katastrofy ekologicznej, z powodu rozwijającej się „złotej algi” i śnięcia ryb.

Aktualnie ryzyko wystąpienia toksycznych zakwitów dotyczy głównie marin, kanałów, starorzeczy i zbiorników wodnych połączonych z rzeką Odrą, a nie samej rzeki. W pierwszych dniach czerwca wezbranie rzeki spowodowało, że skażona „złotą algą” woda dostała się do tych zbiorników.

Monitoring i współpraca pomiędzy instytucjami centralnymi i regionalnymi są niezbędne do śledzenia sytuacji na Odrze, w marinach, kanałach, starorzeczach i zbiornikach wodnych powiązanych z rzeką.

Obecnie zespoły Instytutu Ochrony Środowiska prowadzą badania zagrożonych zbiorników wodnych pod kątem obecności „złotej algi”.

Od początku maja dla Odry obowiązuje I stopień zagrożenia według procedury monitoringu Centralnego Laboratorium Badawczego GIOŚ. Dotychczas nie odnotowano śnięcia ryb w rzece. Inspekcje środowiskowe i wojewódzkie wydziały bezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego stale monitorują sytuację w terenie.

Według badań laboratoryjnych przeprowadzonych w maju 2024 r., woda Odry nie wykazała obecności toksyn lub zawierała jedynie śladowe ilości. Najwyższe stężenie toksyn „złotej algi” oraz liczebność glonu stwierdzono w wodach przystani w Nietkowie, gdzie w czerwcu 2024 r. zaobserwowano śnięte ryby.

– Obecnie największa liczba „złotych alg” w Odrze występuje w Bytomiu Odrzańskim, Słubicach i Widuchowej. Jednakże obserwowany trend wskazuje na znaczący spadek populacji w nurcie rzeki, gdzie liczba alg spadła poniżej stopnia ostrzegawczego. W Kanale Gliwickim obserwuje się zanikanie „złotej algi”. Warto zauważyć, że „złota alga”, która występuje w Odrze, pochodzi z Kanału Gliwickiego, gdzie liczba alg przekroczyła III stopień zagrożenia w maju.

W czerwcu na obszarze województwa lubuskiego i zachodniopomorskiego, takich jak przystań Nietków, marina w Głogowie oraz okolice Bielinka, doszło do masowego obumierania ryb spowodowanego toksycznymi zakwitami „złotej algi”.

W związku z dynamiczną sytuacją, od marca 2024 roku Zespół Zarządzania Kryzysowego MKiŚ regularnie wydawał rekomendacje dla służb na podstawie monitoringu GIOŚ. Jednak od 19 czerwca 2024 r. przeszedł on na formułę cotygodniowych spotkań Zespołu Międzyresortowego, składającego się z resortów klimatu i środowiska, infrastruktury, przemysłu, aktywów państwowych, rolnictwa i spraw wewnętrznych.

Aktualnie resort infrastruktury zajmuje się opracowaniem kompleksowych działań mających na celu ochronę rzeki Odry, włącznie z planowanymi zmianami przepisów dotyczących pozwoleń wodno-prawnych dla zakładów przemysłowych.

– Wody Polskie, główny podmiot odpowiedzialny za gospodarowanie wodami w Polsce, zajmują się przeglądem pozwoleń wodno-prawnych oraz wdrażaniem rekomendacji zespołów zarządzania kryzysowego. Więcej informacji można znaleźć na stronie: https://www.gov.pl/web/wody-polskie/wody-polskie-aktywnie-przeciwdzialaja-zanieczyszczaniu-odry-i-namnazaniu-zlotej-algi.

Sytuacja jest dynamiczna i może ulegać zmianom w zależności od warunków pogodowych i hydrologicznych.

Perspektywy na przyszłe sezony

Eksperci podkreślają, że toksyczne zakwity „złotej algi” będą nadal występować w kolejnych sezonach wiosenno-letnich.

„Złota alga” to jednokomórkowy glon, który należy do gatunków inwazyjnych. Jest słabo poznany przez naukowców, którzy nie są w stanie precyzyjnie określić, kiedy i w jakich warunkach dochodzi do wytwarzania przez algę śmiertelnej dla ryb toksyny. Głównym zagrożeniem jest wytwarzanie toksyn przez glony.

Podwyższone zasolenie rzeki, spowodowane zrzutem wód dołowych przez zakłady górnicze, sprzyja występowaniu glonu. Obecnie głównym źródłem „złotej algi” jest Kanał Gliwicki, który działa jako inkubator, umożliwiając rozprzestrzenienie się algi do rzeki Odry.

Aby zapobiec występowaniu toksycznych zakwitu „złotej algi” w Kanale Gliwickim i Odrze, konieczne jest wprowadzenie systemowych rozwiązań mających na celu zmniejszenie zasolenia wód.

Obecnie międzyresortowy zespół analizuje różne rozwiązania systemowe, w tym działania mające na celu trwałe obniżenie zasolenia wód rzeki Odry, takie jak odsalanie wód kopalnianych przez zakłady wydobywcze oraz zwiększanie możliwości retencyjnych. Ministerstwo Klimatu i Środowiska dąży do wprowadzenia ułatwień dla inwestycji mających na celu budowę infrastruktury odsalającej wody pokopalniane.

– Kierownictwo Ministerstwa Klimatu i Środowiska prowadzi rozmowy z zarządami spółek górniczych w celu opracowania i realizacji długoterminowych działań. Spółka KGHM planuje zainwestować 1 mld złotych w system odsalania, decyzja inwestycyjna ma zostać podjęta w tym roku.

Naukowe działania eksperckie

Zespoły naukowe z Uniwersytetu Gdańskiego w Polsce stworzyły wzorzec do badania toksyny „złotej algi” w komórkach glonu i w wodzie. Badanie to jest wykorzystywane do oceny ryzyka wystąpienia toksycznego zakwitu i masowych śnięć ryb.

Utworzono Grupę Roboczą z partnerami społecznymi i NGO, która służy jako platforma dialogu pomiędzy głównymi interesariuszami w kwestii bezpieczeństwa ekologicznego Odry. Wyniki prac Grupy będą stanowić wsparcie merytoryczne dla działań Ministerstwa Klimatu i Środowiska. Ministerstwo również współpracuje z sektorem społecznym w celu opracowania długofalowych rozwiązań mających na celu poprawę stanu ekologicznego Odry.

– MKiŚ nadzoruje badania przeprowadzane przez Instytut Ochrony Środowiska, obejmujące toksyczność i metody ograniczenia zakwitów „złotej algi”. Testy z użyciem siarczanu amonu oraz preparatu na bazie krzemionki wapiennej oraz wody utlenionej przeprowadzone w Kanale Gliwickim oraz Nietkowie w maju i czerwcu 2024 r. mają na celu określenie skuteczności tych metod w obniżeniu toksyczności i liczebności „złotej algi”. Badania terenowe są przygotowywane, a testy są konieczne w kontekście ewentualnych działań kryzysowych.

Ministerstwo Klimatu i Środowiska utrzymuje regularny kontakt z władzami Czech i Niemiec, aby na bieżąco wymieniać informacje dotyczące sytuacji na granicznej rzece i analizować optymalne rozwiązania dotyczące bezpieczeństwa ekologicznego.

Informujemy, że komunikaty publikowane w serwisie PAP są prezentowane w formie oryginalnej, bez wprowadzania przez PAP SA jakichkolwiek zmian w ich treści. Nadawca komunikatu ponosi odpowiedzialność za jego treść zgodnie z postanowieniami art. 42 ust. 2 ustawy prawo prasowe. (PAP)

Wiadomości dystrybuowane przez: pap-mediaroom.pl

Ministerstwo Klimatu i Środowiska zaznaczyło, że strona niemiecka od lat uchyla się od odpowiedzialności za uprzątnięcie tych odpadów. Dlatego Polska wystąpiła do TSUE, aby wyegzekwować na Niemczech odpowiednie działania.

W lipcu 2023 roku, rząd Polski złożył skargę do Komisji Europejskiej w związku z nielegalnym wywozem niemieckich odpadów do Polski. We wrześniu, polska i niemiecka delegacja przedstawiła swoje stanowisko podczas wysłuchania w Brukseli, gdzie zostało zadanych szereg pytań przez Komisję Europejską. W październiku, Komisja Europejska potwierdziła, że Polska ma rację w tym sporze z Niemcami.

Pomimo wcześniejszych zapewnień złożonych pisemnie przez Komisję Europejską, Republika Federalna Niemiec nie wykazała żadnych konkretnych działań dotyczących odbioru odpadów. W konsekwencji, zalegające odpady stanowią nadal poważne zagrożenie dla środowiska naturalnego, co skłoniło Polskę do skierowania przeciwko Niemcom skargi do TSUE. W skardze zostały uwzględnione wnioski wypływające z dostarczonej przez Komisję Europejską uzasadnionej opinii, która została wydana w październiku 2023 r.

Skarga do TSUE dotyczy odpadów zgromadzonych w siedmiu lokalizacjach: Tuplice (woj. lubuskie) , Stary Jawor (woj. dolnośląskie), Sobolew (woj. dolnośląskie), Gliwice (woj. śląskie), Sarbia (woj. wielkopolskie), Bzów (woj. wielkopolskie) i Babin (woj. wielkopolskie).

Kary za zniszczenia środowiska w Polsce są mocniejsze

Aby skutecznie chronić środowisko, polskie władze wprowadziły surowsze kary za niszczenie środowiska. Przepisy te zawarte są w zmodyfikowanym Kodeksie karnym i Kodeksie wykroczeń. Ministerstwo Klimatu i Środowiska aktywnie wspiera te zmiany, starając się nadać ochronie środowiska jak największy priorytet.

Polska przyjęła twardsze sankcje dla przestępczości środowiskowej

Polskie władze zdecydowanie stanęły na straży środowiska naturalnego, wprowadzając surowsze kary za działania niezgodne z prawem. Ministerstwo Klimatu i Środowiska wdraża te zmiany w Kodeksie karnym i Kodeksie wykroczeń, zgodnie z którymi osoby przeciwdziałające ochronie środowiska ponoszą poważniejsze konsekwencje prawne.

Nowelizacja ustawy wprowadza zaostrzenie kar za wykroczenia i przestępstwa przeciwko środowisku. W przypadku nielegalnego transgranicznego przewozu odpadów niebezpiecznych grożą sankcje nawet do 12 lat pozbawienia wolności. Gdy sprawca zostanie skazany za umyślne przestępstwo przeciwko środowisku, sąd musi orzec nawiązkę w wysokości od 10 tys. zł do 10 mln zł na rzecz Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Ponadto, zostaje zniesiony warunek odpowiedzialności podmiotów zbiorowych, co oznacza, że spółki nie będą odpowiedzialne za wcześniejsze prawomocne skazanie osoby fizycznej za przestępstwo przeciwko środowisku. Poszerzenie zakresu i surowsze kary z pewnością dotrze do społeczeństwa, najbardziej dostrzegalne będzie podwyższenie maksymalnej stawki kary grzywny za zaśmiecanie miejsc publicznych do 5000 zł.

Aby skutecznie zapobiegać nielegalnym działaniom i karać przestępców, wprowadzono obligatoryjną nawiązkę na rzecz NFOŚiGW do 10 milionów złotych oraz karę pozbawienia wolności do 12 lat. Zakres kompetencji Inspektorów Ochrony Środowiska został również poszerzony, a minimalna kara dla osób zaśmiecających miejsca publiczne ustalona na 500 złotych, z maksymalnym ograniczeniem do 5000 zł.

PAP SA gwarantuje, że wszystkie komunikaty publikowane w serwisie pozostaną niezmienione tak, jak zostały dostarczone przez ich nadawcę. Nadawca komunikatu jest odpowiedzialny za jego treść zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy prawo prasowe. (PAP)

Pochodzenie wiadomości: pap-mediaroom.pl

W trakcie spotkania dyskutowano o zagadnieniach związanych z ochroną środowiska i klimatu. Uczestnicy wymieniali się swoimi doświadczeniami, wypracowali wiele konstruktywnych rozwiązań, a także podzielili się wiedzą i doświadczeniami w dziedzinie ochrony środowiska.

II Śląski Konwent Klimatyczny CLIMATE-CON 2023 był okazją do debaty na temat zmian klimatu oraz współczesnych sposobów zapewnienia ochrony środowiska. Przestrzeń wydarzenia skupiała się na prezentacjach i dyskusjach dotyczących adaptacji do skutków zmian klimatycznych oraz działań zapobiegających negatywnym skutkom tych zmian.

Uczestnicy CLIMATE-CON 2023 mieli szansę zgłębić problemy związane z ochroną środowiska, przedstawione nie tylko w kontekście województwa śląskiego, ale także innych regionów w Polsce. To cenna wiedza, która może zainteresować zarówno pracowników lokalnej administracji, jak i innych gości zainteresowanych tematyką ekologiczną.

Serdecznie witamy Jakuba Chełstowskiego, marszałka województwa śląskiego, profesora Jerzego Buzka, posła do Parlamentu Europejskiego, Virginijusa Sinkevičiusa, Komisarza Unii Europejskiej ds. środowiska oraz Magdę Kopczyńską, Dyrektor Generalną dyrekcji ds. Mobilności i Transportu!

Na wydarzeniu dyskutowano na szeroki temat związany z klimatem, od transformacji regionu górniczego województwa śląskiego aż po możliwość stworzenia miasta neutralnego klimatycznie. Poruszano także kwestie ekologicznego transportu, wyzwań klimatycznych dla nauki, zielonej mody i tego, czy możliwe jest prowadzenie biznesu w 100% przyjaznego dla klimatu.

Konferencja skupiła się na zagadnieniach związanych z klimatem, w tym na miastach neutralnych klimatycznie, budynkach zeroemisyjnych, wpływie zmian klimatycznych na bioróżnorodność, finansowaniu działań klimatycznych, skutkach zmian klimatu na zdrowie społeczne oraz wykorzystywaniu odnawialnych źródeł energii.

Uczestnicy wydarzenia wymienili swoje perspektywy na temat zrównoważonej mobilności miejskiej, w tym wykorzystania innowacyjnych technologii, aby wspierać długoterminową strategię, zapewniającą wszystkim mieszkańcom możliwość dostępu do celów podróży i usług, poprawiającą stan bezpieczeństwa i redukującą zanieczyszczenie powietrza, hałas oraz emisję gazów cieplarnianych i konsumpcję energii.

Na wydarzeniu zostały przedstawione aż 28 panele dyskusyjne, które stanowiły arenę do wymiany wiedzy i doświadczeń ponad 90 prelegentów z dziedziny ochrony klimatu i adaptacji do jego zmian. Województwo śląskie jest jednym z regionów w Polsce, który aktywnie wdraża program LIFE EU, wspierający projekty prośrodowiskowe. Uczestnicy wydarzenia mieli okazję poznać możliwości pozyskiwania funduszy europejskich na takie działania.

Dwudniowy panel tematyczny „Nauka dla klimatu”, zorganizowany podczas CLIMATE-CON 2023, przyciągnął uwagę przedstawicieli śląskich instytutów badawczych i uczelni. Przewodniczenie panelowi powierzono prof. dr. hab. Markowi Gzikowi – przewodniczącemu sejmiku województwa śląskiego, który skupił uwagę słuchaczy swoim wykładem.

Młodzieżowy Sejmik Województwa Śląskiego zorganizował blok warsztatów i debat, które zyskały spore zainteresowanie, pn. „Młodzież dla Klimatu”. To wyjątkowa okazja, by młodzi ludzie mogli wyrazić swoje spojrzenie na kwestie ochrony środowiska w regionie.

Uczestnicy wydarzenia mieli okazję podziwiać zarówno pokaz mody i biżuterii recyklingowej „Ekomoda”, przygotowany przez uczniów Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Katowicach, jak i wystawę fotograficzną prezentującą wybrane ekoinwestycje gmin i miast, biorących udział w projekcie zintegrowanym LIFE „Śląskie. Przywracamy błękit”. Pokaz ten pozwolił zobaczyć, jak wykorzystać dostępne materiały odpadowe i nadać im nową wartość.

Źródło dystrybucji: pap-mediaroom.pl

Scenariusz PEP 2040 zapewnia elastyczne i zrównoważone kierunki rozwoju polityki energetycznej Polski w ciągu najbliższych 20 lat. Poprzez precyzyjne określenie czterech filarów, umożliwia on podjęcie konkretnych działań w celu przyspieszenia sprawiedliwej transformacji, budowy zeroemisyjnego systemu energetycznego, poprawy jakości powietrza oraz zwiększenia suwerenności energetycznej, a tym samym zapewnienia zdrowszego środowiska dla obecnych i przyszłych pokoleń.

Kryzys w Ukrainie skłonił nas do głębszej refleksji na temat znaczenia suwerenności energetycznej. Dzięki analizom i prognozom wykonanym w tej sprawie, możemy wyciągnąć wnioski, które pozwolą nam na skuteczne wzmocnienie jednych z obszarów PEP 2040. Przemiany energetyczne powinny zapewnić nie tylko spokój w zakresie dostaw energii, ale również przyczynić się do stopniowej dekarbonizacji wytwarzania energii elektrycznej – powiedziała minister Anna Moskwa.

Suwerenność energetyczna to bardzo ważny aspekt, który polega na wykorzystaniu różnorodnych źródeł energii, własnych surowców oraz efektywnego wykorzystywania zasobów węglowych naszego kraju. W tym celu ważna jest także promocja odnawialnych źródeł energii, rozwój energetyki jądrowej i sieci energetycznych.

Według trzeciego scenariusza PEP 2040, w ciągu najbliższych dwóch dekad zaobserwujemy znaczny rozwój nowych mocy: do 2040 r. poziom mocy zainstalowanych wzrośnie o 100 GW. Równocześnie, technologiczna dywersyfikacja miksu energetycznego będzie postępować, a źródła zeroemisyjne (OZE i atom) staną się głównym źródłem zaopatrzenia w energię elektryczną, pokrywając aż 73 proc. zapotrzebowania.

Wzrost roli morskich elektrowni wiatrowych w systemie energetycznym Polski będzie istotny. Według prognoz, moc zainstalowana tego rodzaju źródeł w 2030 r. wyniesie 5,9 GW, a w 2040 r. – 18 GW. Pozytywne prognozy dotyczą także energetyki wiatrowo-lądowej – w 2030 r. będzie to 14 GW, a pięć lat później – 20 GW. Fotowoltaika zapewni 27 GW mocy w 2030 r. i 45 GW w 2040 r. Łącznie z biomasą, biogazem, energią wody, moc OZE w naszym kraju w 2030 r. wyniesie 50 GW, a w 2040 r. – 88 GW. Oznacza to, że w 2030 r. OZE wyprodukuje ok. 47 proc. energii elektrycznej, a w 2040 r., już 51 proc. Natomiast, w 2040 r. energia jądrowa będzie odpowiadać za ok. 23% naszego zapotrzebowania.

Minister Anna Moskwa poinformowała, że w 2040 r. zakłada się, że moc zainstalowana w energetyce jądrowej (wielkoskalowej i SMR) wyniesie 7,8 GW, co stanowić będzie ok. 6% całkowitej mocy w Krajowym Systemie Elektroenergetycznym. Generacja jądrowa ma pokryć ok. 23% popytu na energię elektryczną.

Musimy konsekwentnie realizować „Program polskiej energetyki jądrowej”, w ramach którego zamierzamy uruchomić pierwszy wielkoskalowy blok jądrowy do 2033 roku oraz budować kolejne jednostki w okresie do 2040 roku. Chcemy także wykorzystać potencjał związany z rozwojem małych reaktorów jądrowych.

Aby zrealizować założenia zawarte w scenariuszu PEP 2040, konieczne jest wzmocnienie istniejących sieci dystrybucyjnych, a także inwestycje w nowoczesne technologie, takie jak magazyny energii i inteligentne systemy zarządzania. W celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii oraz elastyczności systemu energetycznego, w okresie przejściowym będą wykorzystywane źródła węglowe i gazowe.

Aby skutecznie przeprowadzić transformację energetyczną kraju, konieczne jest stworzenie spójnej polityki energetycznej, która będzie współgrać z rozwojem nowych technologii oraz będzie odpowiadać potrzebom konsumentów i wymagać strategicznych inwestycji, w tym od koncernów energetycznych.

Aktualizacja PEP 2040 wymaga wdrożenia trzech filarów. Pierwszy filar opiera się na integracji źródeł odnawialnych z sieciami przesyłowymi i dystrybucyjnymi, a także zapewnienia właściwych parametrów jakościowych energii elektrycznej. Kolejny element polega na utrzymaniu źródeł konwencjonalnych, aby zapewnić rezerwę generacji zależnej od warunków pogodowych, a w przyszłości rozwinąć magazyny energii i zwiększyć elastyczność systemu. Trzeci filar to wystarczalność środków operacyjnych, które pozwolą zarządzać systemem w przypadku szybkiego wzrostu dynamiki jego pracy. Za ten cel odpowiednie będą mechanizmy rynkowe, w tym przede wszystkim cena energii – podkreślił Tomasz Sikorski, prezes PSE.

Polska musi przygotować się na przyszłość, dlatego Polityka Energetyczna Polski do 2040 r. jest ważnym krokiem w kierunku zapewnienia bezpieczeństwa naszego kraju. Nie tylko nasza siła militarnego jest ważna, ale także nowoczesna energetyka, która będzie w polskich rękach. Dzięki temu Polacy będą mieli zapewniony dostęp do energii w przystępnych cenach, co jest korzystne zarówno dla gospodarki, jak i dla obywateli – stwierdził Wojciech Dąbrowski, prezes PGE Polskiej Grupy Energetycznej.

Polski rząd i Ministerstwo Klimatu i Środowiska wykazują się wielkim zaangażowaniem w aktualizację kluczowych analiz prognostycznych dla polskiej energetyki. ENEA, jako jeden z liderów na polskim rynku energetycznym, podąża za obraną przez władze drogą modernizacji polskiej energetyki. Grupa ENEA ma zgody korporacyjne dotyczące akwizycji projektów o mocy 480 MW oraz na budowę własnych projektów odnawialnych o mocy ok. 700 MW. Zamiast wysłużonych bloków węglowych w elektrowni Kozienice, planuje wybudować nowe moce gazowe, by zapewnić bezpieczeństwo dla krajowego systemu elektroenergetycznego i stabilizować rozwijające się OZE. Jednocześnie przedsiębiorstwo widzi duży potencjał w wykorzystaniu tych źródeł do produkcji zielonego wodoru – paliwa przyszłości. Znaczenie ma również pierwsze tak szerokie ujęcie SMR, czyli modułowych reaktorów jądrowych, jako źródeł zeroemisyjnych w aktualizacji PEP 2040. ENEA planuje włączyć się w proces wdrożenia tej technologii, skupiając się na małych oraz mikro reaktorach do kilkudziesięciu MW mocy.

Jako pierwszy multienergetyczny koncern z Europy Środkowej zadeklarowaliśmy ambitny cel osiągnięcia neutralności emisyjnej w 2050 roku. Obecnie wdrażamy aktualizację strategii połączonego ORLENu, która koncentruje się na Polityce energetycznej Polski do 2040 roku. Nasze inwestycje do tego czasu mają osiągnąć wartość 320 miliardów złotych – 120 miliardów złotych przeznaczymy na rozwój zrównoważonych gałęzi naszego biznesu. Wśród nich będą m.in. energetyka wiatrowa na morzu i lądzie, fotowoltaika, biogaz i biometan, biopaliwa, elektromobilność oraz zielony wodór. Grupa ORLEN dąży także do zmodernizowania petrochemii oraz zapewnienia bezpieczeństwa energetyki jądrowej – stwierdził Krzysztof Nowicki, członek zarządu ds. produkcji i optymalizacji PKN ORLEN.

Zgodnie z Polityką energetyczną Polski do 2040 r., TAURON wprowadza nową strategię, znaną jako Zielony Zwrot. Poprzez skokowe zwiększenie mocy OZE, do 2025 r. TAURON planuje dysponować 1600 MW zainstalowanymi w elektrowniach wiatrowych, fotowoltaicznych i wodnych, a do 2030 r. udział OZE w miksie wytwórczym grupy ma wynosić aż 80%. W energetyce wiatrowej TAURON chce podwoić swój stan posiadania do 2025 r., a do 2030 r. będzie dysponować 1100 MW w technologii wiatrowej. Ponadto, grupa będzie rozwijać projekty farm fotowoltaicznych, a do 2025 r. moc fotowoltaiczna ma wynosić 700 MW, a do 2030 roku – 1400 MW – powiedział Artur Warzocha, wiceprezes grupy TAURON.

PAP SA zapewnia, że publikowane komunikaty są wyrażane w oryginalnej formie, bez wprowadzania jakichkolwiek zmian. Zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy prawo prasowe, odpowiedzialność za treść komunikatu należy do nadawcy.

Informacja pochodzi z serwisu: pap-mediaroom.pl

PGE współpracuje również ze stowarzyszeniami i fundacjami, których celem jest ochrona ptaków. Jedną z takich organizacji jest Stowarzyszenie Na Rzecz Dzikich Zwierząt „Sokół”, które wspiera działania związane z odnowieniem gatunku sokoła wędrownego w Polsce. W 2022 roku z gniazd obecnych na 4 kominach w lokalizacjach Grupy PGE wyfrunęło 14 młodych sokołów: 3 w Dolnej Odrze, 4 w Bełchatowie, 3 w Toruniu oraz 4 w Gdyni.

„PGE dba o środowisko nie tylko zmieniając polską energetykę w zero i niskoemisyjną, ale też wspierając instytucje i organizacje w ich działaniach na rzecz ochrony przyrody. W 2022 roku zrealizowaliśmy rekordową liczbę – ponad 50 projektów pro środowiskowych” – mówi Wojciech Dąbrowski, prezes zarządu PGE Polskiej Grupy Energetycznej.

67 500 drzew w 2022 roku

Flagowym, autorskim projektem środowiskowym PGE jest prowadzony od ponad 23 lat program „Lasy Pełne Energii”. Jego celem jest m.in. poprawa jakości powietrza i odbudowa drzewostanu w polskich lasach. Program zakłada również współpracę z partnerami działającymi na rzecz ochrony przyrody i ekologii. W 2022 roku zasadzono 67,5 tysiąca drzew w 19 lokalizacjach na terenie 11 województw. W nasadzeniach wzięło udział 1500 uczestników – wolontariuszy PGE oraz chętnych z zaprzyjaźnionych organizacji.

Współpraca z parkami narodowymi

W 2022 roku Grupa PGE zrealizowała ponad 50 różnorodnych projektów we współpracy z sześcioma parkami narodowymi, w tym między innymi: 22 projekty edukacyjne dla dzieci, młodzieży i seniorów oraz 4 projekty naukowo-badawcze. Przy wsparciu Grupy zrewitalizowane zostały 4 ścieżki edukacyjne w parkach narodowych oraz zainstalowano trzy instalacje fotowoltaiczne – dwie w Biebrzańskim Parku Narodowym i jedną w Świętokrzyskim Parku Narodowym.

Dzięki wsparciu Grupy PGE, Kampinoski Park Narodowy zakupił dziesięć fotopułapek, które rejestrują nagrania video i fotografie zwierząt w dzikich zakątkach puszczy. Zakup pozwolił m.in. zbadać liczebność wybranych gatunków ssaków, ich wiek, płeć i kondycję. Wybrane nagrania są na bieżąco udostępniane na portalach społecznościowych parku oraz Grupy PGE.

Biebrzański Park Narodowy wspólnie z PGE realizował w 2022 roku działania w myśl hasła „Różnorodność biologiczna wokół nas”. W ten sposób podkreślono ogromną rolę obszarów wodno-błotnych dla przyrody i człowieka.

PGE wsparła również projekt monitoringu ptaków lęgowych ekosystemów nieleśnych Biebrzańskiego Parku Narodowego, który polegał na trzykrotnym liczeniu ptaków w okresie lęgowym, w sumie na 50 transektach. Metoda pozwala uchwycić trendy w liczebności ptaków lęgowych oraz porównanie ich z analogicznymi zmianami zachodzącymi w skali całego kraju i regionu. PGE sfinansowała również budowę sztucznej platformy gniazdowej dla bociana czarnego w Biebrzańskim Parku Narodowym.

W Świętokrzyskim Parku Narodowym zrealizowano 3 projekty edukacyjno-kulturowe, w tym m.in. warsztaty i plener fotograficzny dla pasjonatów fotografii z całej Polski, w tym pracowników PGE zaangażowanych w projekt. Efektem czterodniowego spotkania jest zbiór zdjęć flory i fauny parku, który będzie wykorzystywany w projektach edukacyjnych Świętokrzyskiego Parku Narodowego.

Park zorganizował również dwa konkursy, w których nagrody ufundowała Fundacja PGE. Konkurs „Rodzinne Fotostory w Świętokrzyskim Parku Narodowym” skierowany był do turystów odwiedzających Park, a konkurs „Dodajemy energii ptakom na zimę” do uczniów szkół podstawowych.

W Roztoczańskim Parku Narodowym ze wsparciem PGE zrealizowano wiosną projekt badawczy pn. „Sowy Roztoczańskich lasów, rozłogów i wsi”. Prace terenowe skupiały się na pozyskaniu informacji na temat stanu zachowania rzadkich gatunków sów bytujących w Roztoczańskim Parku Narodowym oraz sów krajobrazu rolniczego.

PGE wsparła także gruntowną modernizację ścieżki edukacyjnej Roztoczańskiego Parku Narodowego na Piaseczną Górę.

W 2022 roku od sierpnia do października na Roztoczu realizowany był również realizowany projekt wolontariacki „Razem dla przyrody Roztoczańskiego Parku Narodowego i Roztocza”. Wolontariusze PGE wykonywali zadania z zakresu ochrony lokalnej flory i fauny oraz wspierali pracowników parku w realizacji projektu badawczego dotyczącego populacji sów na Roztoczu.

„Z energią łączymy pokolenia” to projekt Wigierskiego Parku Narodowego współfinansowany ze środków Fundacji PGE. Niemal 1000 uczestników wzięło udział w blisko 40 spotkaniach zachęcających do obcowania z przyrodą.

Kluczowym obszarem współpracy PGE ze Słowińskim Parkiem Narodowym była międzynarodowa konferencja naukowa pt. „Ochrona ekosystemów wodnych a ich udostępnianie”, która odbyła się we wrześniu 2022 roku.

PGE partnerem Ligi Ochrony Przyrody

W realizowanych projektach PGE kładzie nacisk na zaangażowanie pracowników grupy. Biorą oni udział m.in. w organizacji projektów środowiskowych i akcjach sadzenia drzew. Jedną z nich zorganizowano we współpracy z Ligą Ochrony Przyrody w Nadleśnictwie Zwoleń na terenie Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Radomiu z udziałem wolontariuszy PGE, młodzieży szkolnej oraz członków LOP.

Ponadto w październiku 2022 roku na PGE Narodowym odbyła się organizowana wspólnie z LOP konferencja popularnonaukowa pt. „Ochrona ptaków na terenach zurbanizowanych”, poświęcona m.in. dobrym praktykom w ochronie ptaków oraz wpływowi farm fotowoltaicznych i farm wiatrowych na ptaki oraz przyrodę.

Link do filmu w serwisie YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=DneRIzavUXc&feature=youtu.be 

KONTAKT:

Konrad Mróz

Biuro Prasowe Grupy PGE

+48 785 999 946

e-mail: konrad.mroz@gkpge.pl 

e-mail: biuro.prasowe@gkpge.pl 

https://www.gkpge.pl/grupa-pge/dla-mediow/kontakt-dla-mediow 

Źródło informacji: PGE Polska Grupa Energetyczna

Informacja pochodzi z serwisu: pap-mediaroom.pl

„Jest bardzo, bardzo mało prawdopodobne, aby duże zanieczyszczenie środowiska – choćby takie, jakie miało miejsce w Odrze, ale nie tylko – miało swój początek w legalnie działającym składowisku odpadów” – ocenia dr hab. inż. Katarzyna Grzesik z Katedry Kształtowania i Ochrony Środowiska AGH.

“Gospodarka odpadami kojarzyła się dawniej głównie z ich składowaniem. Teraz tak nie jest” – mówi zajmująca się tematyką odpadów dr Grzesik.

Zwraca uwagę, że od ponad 20 lat obowiązuje hierarchia postępowania z odpadami. Wymienia, że najbardziej pożądane jest zapobieganie powstawaniu odpadów, a potem kolejno: przygotowanie do ich ponownego użycia, recykling, odzysk niebędący recyklingiem (np. spalanie), aż po najmniej pożądane działanie, czyli ich unieszkodliwianie, w ramach którego wyróżnia się m.in. składowanie.

“Tylko kilka procent odpadów niebezpiecznych kończy teraz na składowiskach – mówi dr Grzesik. I dodaje, że – nieprzetworzonych odpadów komunalnych w ogóle składować nie można. One muszą iść do przetworzenia, a składowane jest najwyżej to, co po tym procesie zostanie” – wyjaśnia.

Badaczka z AGH tłumaczy, że każda firma, która wytwarza odpady – w tym niebezpieczne – musi mieć pozwolenie, w którym określone jest ile ich wytwarza, jakie to odpady, i co się z nimi stanie. To co jest w pozwoleniu kontrolowane jest przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska.

Zazwyczaj przedsiębiorstwa przekazują odpady innym firmom – które mają pozwolenie na zbiórkę czy też przetwarzanie odpadów (a więc mogą je odzyskiwać lub unieszkodliwiać).

“Każdy odpad niebezpieczny ma swoje przeznaczenie” – tłumaczy badaczka.

I tak np. przepracowane oleje odpadowe trafiają do rafinerii, odpady zawierające rtęć (np. świetlówki) są przetwarzane w wysoko wyspecjalizowanych instalacjach, akumulatory – trafiają do wyspecjalizowanych firm, które zajmują się ich zagospodarowaniem, a baterie – do jeszcze innych przedsiębiorstw.

Różne są też ścieżki postępowania z chemikaliami: np. kwasy zobojętniane są zasadami. Zasady – kwasami, substancje tzw. wymywalne – są zestalane mieszankami cementowymi.

“Nie ma firm, które przetwarzają wszystkie odpady niebezpieczne. Przetwarzają tylko te, dla których przeznaczona jest technologia instalacji i na które mają pozwolenie” – mówi dr Grzesik.

Odpady niebezpieczne wytwarzane w niewielkich ilościach, trafiają zwykle do spalarni odpadów niebezpiecznych.

“Przykładem jest spalarnia w Dąbrowie Górniczej o przepustowości 50 tys. ton rocznie”- opowiada.

Odpadów niebezpiecznych, które trafiają na wysypiska jest tylko kilka procent. Klasycznym przykładem materiału niebezpiecznego, który trafia na składowisko i jest składowany, są odpady azbestowe – “takie odpady są niebezpieczne właściwie tylko, gdy pylą – zwraca uwagę badaczka. I dodaje, że – azbest przechowywany jest w workach – big bagach i przysypywany ziemią. Wtedy przestaje być szkodliwy” – ocenia.

Przepisy określają, że nie można składować odpadów ciekłych, żrących, łatwopalnych, zakaźnych, utleniających, ani komunalnych (i pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych), które mają odpowiednio dużą wartość opałową (wyższą niż 6MJ na kilogram, czyli z których można odzyskać energię).

Jeśli jednak chodzi o najbardziej problematyczne odpady, które są w Polsce składowane, to dr Grzesik zaznacza, że nie zaliczają się one do odpadów niebezpiecznych. Mowa tu o odpadach poflotacyjnych – z przetwarzania rud metali nieżelaznych (miedzi, cynku, ołowiu).

„W Polsce znajduje się największe w Europie i jedno z największych na świecie składowisk odpadów poflotacyjnych – to Zbiornik Żelazny Most w woj. dolnośląskim”- przypomina badaczka.

Kolejną grupą problematycznych odpadów są mieszanki popiołowo-żużlowe – po spalaniu węgla w elektrowniach, nagromadzone w Polsce w ogromnych ilościach. A także odpady fosfogipsowe – po produkcji nawozów fosforowych.

Dr Grzesik opowiada, że legalnie działające składowiska odpadów są jednak uszczelnione i precyzyjnie kontrolowane – prowadzony jest tam monitoring, a wody powierzchniowe i odciekowe są często kontrolowane. A żeby prowadzić składowisko odpadów niebezpiecznych, trzeba spełnić mnóstwo rygorystycznych wymogów.

Zdaniem dr Grzesik przepisy dotyczące zagospodarowania odpadów są w Polsce od 20 lat porównywalne z przepisami w innych krajach europejskich.

“Do roku 2001r. mieliśmy około tysiąca składowisk odpadów komunalnych, które były często beznadziejnie prowadzone. Wtedy weszły w życie przepisy, w wyniku czego zamykano składowiska lub modernizowano je. Dzięki temu działające teraz obiekty tego typu, są na ogół poprawnie eksploatowane” – podsumowuje rozmówczyni PAP.

Badaczka opowiada jednak, że istnieje szara i czarna strefa w zagospodarowaniu odpadów.

”Klasycznym przykładem są nielegalne zakłady demontażu pojazdów. To ogromna skala problemu” – opowiada. Tłumaczy, że wszystkie płyny, jakie są w samochodach, są odpadami niebezpiecznymi. Dlatego substancje te powinny być odpowiednio zbierane, a legalnie działające stacje demontażu powinny być uszczelnione, aby nic, co wypłynie z pojazdu nie przenikało do gleby.

“Do niedawna jednak 2/3 samochodów znikała w szarej strefie – mówi. I podaje, że do Polski w 2018 r. sprowadzono z zagranicy około 800 tys. – 1 mln sztuk samochodów używanych, a w tym czasie wyrejestrowano zaś oficjalnie 200 tys. samochodów. – Samochody są często rozbierane na części, a dzieje się to na podwórkach, w stodołach, na trawie. Płyny z pojazdów – a więc niebezpieczne odpady – wsiąkają zaś w glebę lub są wylewane byle gdzie” – alarmuje badaczka.

Zwraca uwagę na lukę w prawie: legalna jest sprzedaż części samochodowych niewiadomego pochodzenia. To sprawia zaś, że więcej osób – nawet nieświadomych zagrożenia dla środowiska, które powodują – może zarabiać tnąc samochody na swoich podwórkach.

A to tylko jeden z przykładów nieprawidłowości w zagospodarowaniu odpadów, związanych z istnieniem wspomnianej wcześniej szarej strefy. 

Źródło informacji: Nauka w Polsce

Dystrybucja: pap-mediaroom.pl

„Cieszymy się, że prace nad jedną z najważniejszych części projektu Baltica 2+3 zleciliśmy doświadczonemu konsorcjum. Morska energetyka wiatrowa to konkurencyjny rynek, na którym firmy zdobywają doświadczenie i budują kompetencje m.in. współdziałając w ramach konsorcjum stworzonego między globalnym i krajowym graczem. Te dobre praktyki obserwowaliśmy na innych rynkach, a teraz widzimy to także w Polsce – mówi Søren Westergaard Jensen, dyrektor projektu Morskiej Farmy Wiatrowej Baltica z ramienia Ørsted. – Wzmocnienie kompetencji polskiego przemysłu w ramach projektu Morskiej Farmy Wiatrowej Baltica to także praktyczna realizacja zobowiązania, które podjęliśmy jako inwestor zagraniczny podpisując Umowę Sektorową na rzecz rozwoju morskiej energetyki wiatrowej w Polsce” – dodaje dyrektor projektu z Ørsted. 

„Mamy za sobą kluczowe postępowanie, które poprzedza ostateczną decyzję inwestycyjną dotyczącą budowy Morskiej Farmy Wiatrowej Baltica o mocy ok. 2,5 GW – największej na Morzu Bałtyckim. Rozpoczynamy współpracę z wykonawcą, który ma bogate doświadczenie z zakresu morskiej energetyki wiatrowej i procesu pozyskiwania pozwoleń. Cieszy nas, że w skład konsorcjum wchodzi biuro projektowe z Gdańska, co jest dowodem na to, że polskie przedsiębiorstwa aktywnie wykorzystują możliwości włączenia się w rozwój morskiej energetyki wiatrowej w Polsce” – mówi Wojciech Dąbrowski, prezes zarządu PGE Polskiej Grupy Energetycznej. 

Wykonawca – konsorcjum spółek Ramboll Polska oraz Projmors Biuro Projektów Budownictwa Morskiego – został wyłoniony w ramach postępowania przetargowego w trybie dialogu konkurencyjnego. Jego zadaniem jest przygotowanie dokumentacji projektowej dla fundamentów, turbin, kabli wewnętrznych i stacji elektroenergetycznych na morzu, jak również uzyskanie pozwolenia na budowę, a następnie przygotowanie projektu technicznego Morskiej Farmy Wiatrowej Baltica. Termin realizacji zadania to III kwartał 2023 roku. 

Zgodnie z harmonogramem uruchomienie pierwszego etapu projektu, czyli Baltica 3 o mocy do 1045,5 MW jest planowane na 2026 rok. Etap kolejny, czyli Baltica 2 o mocy do 1498 MW, ma być oddany w 2027 roku. Oba etapy MFW Baltica posiadają decyzje lokalizacyjne (PSzW), decyzje środowiskowe dla części morskiej, umowy przyłączeniowe do sieci przesyłowej z operatorem, a także otrzymały prawo do kontraktu różnicowego (CfD). W 2022 roku partnerzy projektu spodziewają się otrzymania kolejnych decyzji administracyjnych dla części przesyłowej na lądzie, a także rozpoczną pracę nad pozyskaniem pozwolenia na budowę. To ostatnie pozwolenia wymagane przed podjęciem ostatecznej decyzji inwestycyjnej.

Źródło informacji: PGE Polska Grupa Energetyczna

Wiadomość pochodzi z serwisu: pap-mediaroom.pl