Choroby nowotworowe to poważna, przewlekła dolegliwość, która wywiera ogromny stres na zarówno pacjentów, jak i ich rodzinę. Wcześniejsze badania skupiały się głównie na pacjentach, jednakże obecnie udowodniono, że obecność nowotworu również wywołuje u opiekunów stres, lęk, depresję i inne wyczerpujące zaburzenia, takie jak problemy z zasypianiem, brak apetytu czy bezradność. Mimo że wyniki badań są różne, to poziom lęku doświadczanego przez członków rodziny może być porównywalny lub nawet wyższy w porównaniu do lęku pacjenta.

„Bliscy chorych uczestniczący w terapii porównują sytuację, w której się znaleźli, do maratonu, czyli biegu długodystansowego, do przebiegnięcia którego trzeba się bardzo solidnie i długo przygotowywać. Rodzinom towarzyszą bowiem bardzo silne emocje, wśród których najbardziej dominujący jest lęk” – czytamy w pracy opublikowanej w 2018 r. w czasopiśmie naukowym „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska”.

Poradzenie sobie z chorobą bliskiej osoby i jednoczesne zapewnienie wsparcia emocjonalnego innym członkom rodziny, a także zaspokojenie obowiązków domowych może być trudnym wyzwaniem.

Utrzymanie zdrowego stylu życia w obliczu stresu, jaki wiąże się z opieką nad chorym bliskim i załatwianiem wszystkich domowych spraw może być trudne.

Zachowanie zdrowia w obliczu wyzwań, z jakimi wiąże się opieka nad chorym bliskim i wypełnianie wszystkich obowiązków domowych, może być niezwykle trudne.

„Opiekunom często trudno jest pogodzić te dodatkowe obowiązki z własnym życiem zawodowym. Zwiększa to ogólny poziom stresu, który z kolei może powodować trudności w miejscu pracy, w tym wycofanie lub nieobecność, zmniejszenie wydajności, a w rezultacie groźbę zwolnienia” – zwraca uwagę Piotr Rospęk z Uniwersytetu Śląskiego w artykule „Konsekwencje choroby nowotworowej w rodzinie” („Studia Pastoralne” 2020).

Wyniki wskazują, że małżonkowie ciężko chorych wykazują wyższy poziom depresji w porównaniu do małżonków osób zdrowych. Małżonkowie osób cierpiących na nowotwór byli bardziej narażeni na zaburzenia psychiczne. W porównaniu do małżonków osób zdrowych, wykazali oni o ok. 16% większe prawdopodobieństwo wystąpienia depresji.

Badanie to ukazuje, jak ważna jest opieka i wsparcie dla małżonków ciężko chorych, w szczególności w kontekście zapobiegania zaburzeniom psychicznym. Małżonkowie chorych na nowotwór są szczególnie narażeni na wystąpienie zaburzeń psychicznych, dlatego też ważne jest, aby osoby te otrzymywały odpowiednie wsparcie ze strony rodziny, znajomych, przyjaciół, lekarzy i innych specjalistów.

Według badań, małżonkowie osób chorych na nowotwór są narażeni na wyższy poziom depresji niż małżonkowie osób zdrowych. W tym kontekście ważne jest, aby osoby te otrzymały odpowiednią opiekę i wsparcie od bliskich, lekarzy, psychologów i innych specjalistów. Jest to niezwykle ważne dla zapobiegania wystąpienia zaburzeń psychicznych u małżonków ciężko chorych.

Badania wskazują, że małżonkowie chorujących na nowotwór wykazują 16% większe ryzyko zaburzeń psychicznych. Oznacza to, że odpowiedni poziom opieki i wsparcia jest niezwykle istotny, aby zapobiec wystąpieniu depresji i innych zaburzeń u bliskich osób chorujących na nowotwór.

Badanie to uświadamia nam, jak ważne jest wsparcie dla małżonków ciężko chorych, aby zapobiec zaburzeniom psychicznym. Osoby te powinny otrzymywać odpowiednią opiekę ze strony rodziny, znajomych, lekarzy oraz innych specjalistów.

Badania wykazały, że małżonkowie osób cierpiących na raka są narażeni na wyższe ryzyko wystąpienia zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, lęk i zaburzenia związane ze stresem, a także nadużywania substancji w porównaniu z małżonkami osób bez raka. Wyniki te oparte są na 7-letnich obserwacjach.

„Wzrost ryzyka był szczególnie wysoki w pierwszym roku po rozpoznaniu raka i utrzymywał się przez cały okres obserwacji. Ponadto zaobserwowaliśmy, że wzrost ryzyka był bardziej widoczny wśród małżonków pacjentów, u których zdiagnozowano typ raka o złym rokowaniu np. raka płuca, przełyku, trzustki lub w zaawansowanym stadium oraz gdy pacjent zmarł w okresie obserwacji. Jest to prawdopodobnie związane z większym cierpieniem psychicznym doświadczanym po otrzymaniu diagnozy potencjalnie śmiertelnej choroby, większym obciążeniem związanym z opieką i większym prawdopodobieństwem utraty bliskiej osoby. Wreszcie, wzrost ryzyka był wyższy wśród małżonków w grupie narażonej z istniejącą wcześniej chorobą psychiczną w porównaniu z małżonkami narażonymi bez takiej podatności” – podają autorzy badania.

Podobne wyniki uzyskano w innych badaniach. Na przykład w badaniu przeprowadzonym w 2018 roku w Stanach Zjednoczonych dotyczącym opiekunów osób z chorobami przewlekłymi, aż 83,3 proc. badanych wykazywało objawy depresji. Wyniki te są zgodne z wynikami przedstawionymi wcześniej w innych badaniach.

Eksperci zgadzają się, że wcześniejsze badania wykazały, że opiekunowie pacjentów onkologicznych i chorujących na choroby przewlekłe często doświadczają objawów depresji.

W 2019 roku przeprowadzono kolejne badania, w których wzięło udział 200 opiekunów. Wyniki wskazały, że aż 74,5 proc. badanych miało skorelowane z depresją wyniki skali BDI. Co więcej, niemal połowa z nich miała nasilenie umiarkowane lub ciężkie objawy depresyjne.

Wyniki te potwierdzają wcześniejsze obserwacje, że opiekunowie pacjentów cierpiących na nowotwory złośliwe i choroby przewlekłe są narażeni na wyższe ryzyko depresji.

Ostatnie badania wykazały, że opiekunowie pacjentów onkologicznych i chorujących na choroby przewlekłe często doświadczają objawów depresji. W 2019 roku przeprowadzono badanie, w którym wzięło udział 200 opiekunów. Wyniki wskazały, że aż 74,5 proc. badanych miało skorelowane z depresją wyniki skali BDI. Co więcej, niemal połowa z nich miała nasilenie umiarkowane lub ciężkie objawy depresyjne.

Badania te ugruntowały wiedzę, że opiekunowie pacjentów z chorobami przewlekłymi i nowotworami złośliwymi są bardziej narażeni na depresję w porównaniu do populacji ogólnej.

Zgodnie z wynikami badań, istnieje wyraźny związek pomiędzy opiekowaniem się pacjentami onkologicznymi i chorobami przewlekłymi, a ryzykiem depresji. Dlatego ważne jest, aby opiekunowie zostali odpowiednio wspierani i świadczone im usługi, które mogą pomóc im w radzeniu sobie z objawami depresyjnymi.

Badanie opublikowane w „Psychooncology” w tym samym roku przeanalizowało 540 opiekunów pacjentów z zaawansowaną chorobą nowotworową oraz 9282 osoby z populacji ogólnej. Statystyki wykazały, że opiekunowie mają 7-krotnie większe prawdopodobieństwo wystąpienia epizodu depresji, 3-krotnie większe ryzyko lęku uogólnionego oraz 2,5-krotnie częściej cierpią z powodu współwystępowania depresji i lęku uogólnionego w porównaniu do ogólnej populacji.

Opiekunowie pacjentów z nowotworami żyją w ciągłym napięciu, mając trudności z zasypianiem i płytkim snem. To z kolei wpływa na ich zdrowie fizyczne i psychiczne. W celu poprawy jakości snu, opiekunowie powinni włączyć do swojego planu dnia zajęcia relaksujące, takie jak medytacja lub ćwiczenia fizyczne, a także stosować się do regularnego harmonogramu snu. Zalecane jest także unikanie kofeiny i napojów energetycznych, szczególnie wieczorem.

„Rzadko się mówi o tym, że problem bezsenności dotyczy nie tylko samych chorych, ale także ich opiekunów – ponad 70 proc. z nich również cierpi na bezsenność lub jakieś zaburzenia snu, bo są zestresowani, zbyt przemęczeni, czuwają albo muszą wstawać w nocy obsługiwać chorego lub dlatego, że ich podopieczny nie śpi” – potwierdza dr n. med. Marcin Janecki z Zakładu Medycyny i Opieki Paliatywnej Katedry Pielęgniarstwa Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach oraz Hospicjum Miłosierdzia Bożego w Gliwicach.

Pomoc opiekunom pacjentów znajdujących się w fazie paliatywnej jest konieczna, aby złagodzić ich stres i lęk. Do tego celu potrzebne są świadczenia medyczne i finansowe oraz wsparcie psychologiczne, które mogą zmniejszyć ich obciążenie. Wsparcie to obejmuje konsultacje zarządzania, udzielanie wsparcia, planowanie i koordynowanie działań. Ponadto, opiekunowie powinni być w stanie poradzić sobie z żałobą i stratą po śmierci bliskiej osoby.

Konieczne jest tworzenie środowiska opieki dla pacjentów paliatywnych, w którym opiekunowie będą w stanie otrzymać wsparcie i pomoc, których potrzebują. Ważne jest, aby wiedzieć, gdzie szukać wsparcia i jak sobie z nim poradzić. Najważniejsze jest, aby opiekunowie zrozumieli, że nie są sami i że nie muszą ponosić całego obciążenia sami.

Zapewnienie opiekunom pacjentów w fazie paliatywnej bezpiecznego i opiekuńczego środowiska, w którym mogą otrzymać wsparcie i pomoc, jest niezbędne, aby złagodzić ich stres i lęk. Możliwe jest również zapobieganie zmęczeniu i depresji poprzez udzielanie wsparcia psychologicznego, planowanie i koordynowanie działań oraz udzielanie porad zarządzania.

Nasza obecna wiedza wskazuje, że członkowie rodzin osób chorujących na nowotwór powinni zostać objęci opieką psychologiczną i psychiatryczną. Utrzymujące się przez dłuższy czas złe samopoczucie, takie jak smutek, anhedonia, zmęczenie, lęk lub bezsenność, należy traktować jako objawy zaburzeń psychicznych, które wymagają leczenia. Ponadto, wsparcie przyjaciół może okazać się niezwykle ważne w tak trudnych sytuacjach – od prostych czynności, takich jak wysłuchanie czy przytulenie, aż po pomoc w zapewnieniu należytej opieki medycznej.

Źródła:

• Artykuł „Obciążenie i depresja wśród opiekunów pacjentów z chorobą nowotworową u schyłku życia” opublikowany w Forum Pielęgniarstwa Onkologicznego (6/2004), dostępny pod adresem http://onf.ons.org/onf/31/6/burden-and-depression-among-caregivers-patients-cancer-end-life
• Badanie „Depresja wśród opiekunów pacjentów z chorobą nowotworową u schyłku życia – badanie wstępne” opublikowane w czasopiśmie naukowym PubMed Central (PMC) (1/2021), dostępne pod adresem https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC9857700/ 

Źródło informacji: Serwis Zdrowie 

Informacja pochodzi z serwisu: pap-mediaroom.pl

Krajowa Sieć Onkologiczna ma zapewnić m.in. dostęp do odpowiedniego leczenia, wsparcie dla pacjentów i system monitorowania postępowania onkologicznego. Ustawa ma usprawnić leczenie i jego dostępność, umożliwić pacjentom szybszy dostęp do diagnostyki, leczenia i rehabilitacji. Ma też zapobiec sytuacjom, w których pacjenci są kierowani w nieodpowiednie miejsca i wykonują niepotrzebne badania.

Uczestnicy panelu wskazali, że opieka nad pacjentami onkologicznymi warta jest zachodu i zasługuje na szczególne traktowanie. Możliwość skorzystania z szybkiej diagnostyki, wczesnego wykrywania i leczenia nowotworów oznacza bowiem dla polskich pacjentów dłuższe i lepsze życie.

Postęp w walce z nowotworami

Pomimo wszelkich trudności, w ostatnim czasie w Polsce odnotowano postęp w walce z nowotworami. W 2019 roku zdiagnozowano o 2,5 tys. nowych przypadków mniej, niż przed rokiem. Coraz częściej pacjenci z nowotworami otrzymują skoordynowane wsparcie wielospecjalistyczne i nie tylko wyłącznie leczenie chirurgiczne czy chemioterapię. Wprowadzenie Krajowej Sieci Onkologicznej ma umożliwić dalsze usprawnienia służby zdrowia i ułatwić dostęp do skutecznej opieki onkologicznej dla wszystkich chorych.

• Dostęp do skutecznej opieki onkologicznej dla wszystkich pacjentów
• Usprawnienie leczenia i dostępności do diagnostyki
• Kierowanie pacjentów do odpowiednich miejsc leczenia
• Szybka diagnostyka nowotworów
• Możliwość wczesnego wykrywania i leczenia nowotworów

Efektywność Krajowej Sieci Onkologicznej zależy od wielu czynników, w tym od współpracy wszystkich z nim związanych podmiotów medycznych. Warto też zaznaczyć, że zależy ona również od dobrego przygotowania pacjenta na przyjście do lekarza i wdrożeniu odpowiednich działań profilaktycznych. Dzięki wszystkim tym działaniom, pacjenci mają szansę na dłuższe i lepsze życie.

Krajowa Sieć Onkologiczna to ważny krok w kierunku zwiększenia dostępności do skutecznej opieki onkologicznej, jednak sam w sobie nie wystarczy. Konieczne są również działania z zakresu edukacji i profilaktyki, aby ograniczyć problem zbyt późnego wykrywania nowotworów i zwiększyć szansę na wyzdrowienie chorych.

Korzyści z wdrożenia Krajowej Sieci Onkologicznej

• Poprawa komunikacji z pacjentem i efektywniejsze kierowanie terapią.
• Możliwość skorzystania z portali internetowych i infolinii onkologicznej, które ułatwiają komunikację i dostęp do informacji.
• Użycie nowoczesnych technologii w medycynie.

Krajowa Sieć Onkologiczna to ważny krok dla polskiego systemu opieki zdrowotnej, dlatego należy mocniej propagować jej istnienie i pozwolić na jej rozwój, tak by pacjenci mogli skorzystać z jak najlepszej opieki medycznej.

Rola koordynatora

Rola koordynatora jest nie do przecenienia. Ma on wspierać pacjenta i stanowić jego główną opiekę medyczną. Jego zadania obejmują:

• Pomoc w koordynacji opieki medycznej
• Pomoc w organizacji wizyt w KSO
• Pomoc w wypełnianiu wszelkich formalności związanych z leczeniem
• Wspieranie pacjenta w zakresie psychologicznym
• Monitorowanie postępów w leczeniu

Koordynator pomaga pacjentowi w codziennych wyzwaniach, które pojawiają się w toku leczenia. Wsparcie i zrozumienie jest bardzo ważne dla pacjentów i ich rodzin. Koordynator działa jako most pomiędzy pacjentem a systemem i jest kluczem do sukcesu w leczeniu onkologicznym.

Wprowadzenie KSO z założenia ma zapewnić pacjentom dostęp do wysokiej jakości opieki onkologicznej w wygodnej atmosferze. Ma to być miejsce, w którym będzie można liczyć na profesjonalną opiekę i wsparcie w trudnym okresie leczenia. To miejsce, w którym pacjenci i ich rodziny będą czuć się bezpiecznie i zrozumienie, a koordynator będzie mógł działać jako ich przewodnik.

Koordynator może mieć wpływ na uzyskanie lepszych wyników leczenia, dlatego ważne jest, aby został odpowiednio przeszkolony i przygotowany do tego, aby móc w pełni wykonywać swoje obowiązki. Poprzez przeszkolenie koordynatora można zapewnić, że będzie w stanie wywiązać się ze swoich obowiązków i pomóc pacjentowi i jego rodzinie w najlepszy sposób. To pozytywnie wpłynie na jakość opieki onkologicznej w naszym kraju.

Podsumowując, ważne jest, aby zapewnić pacjentom dostęp do wysokiej jakości opieki onkologicznej. Rola koordynatora jest nieoceniona, dlatego ważne jest, aby był odpowiednio przeszkolony i przygotowany do wykonywania obowiązków. Wspólnymi siłami możemy zapewnić pacjentom lepszą opiekę i wsparcie w czasie trudnych chwil.

Krajowa Sieć Onkologiczna – zapewnienie właściwej opieki

Krajowa Sieć Onkologiczna, która ma zostać wdrożona do 2021 roku, ma zagwarantować pacjentom właściwą opiekę onkologiczną.

Specjaliści zwracają uwagę, że w onkologii niezwykle ważne jest wczesne wykrywanie, dostępność do odpowiedniego leczenia, szybka diagnostyka oraz dostęp do nowoczesnych metod leczenia. Krajowa Sieć Onkologiczna ma zapewnić pacjentom prawo do właściwego leczenia i wsparcia w walce z nowotworem.

Sieć będzie składać się z czterech rodzajów placówek:

• Placówek referencyjnych, które będą prowadzić badania, diagnozować i leczyć pacjentów z nowotworami o najwyższym stopniu zaawansowania,
• Placówek podstawowych, które będą prowadzić diagnostykę i leczenie chorych na nowotwory łagodne,
• Placówek specjalistycznych, które będą prowadzić leczenie chorych na nowotwory o umiarkowanym stopniu zaawansowania,
• Placówek współpracujących, które będą świadczyć usługi wspomagające leczenie i rehabilitację pacjentów.

Krajowa Sieć Onkologiczna ma zapewnić pacjentom dostęp do wysokiej jakości usług medycznych na każdym etapie leczenia nowotworów. Ma to zapewnić, że wszyscy pacjenci będą mieli takie same szanse na wyleczenie.

Krajowa Sieć Onkologiczna ma być w pełni funkcjonalna już w 2021 roku i będzie stanowić ważny krok w kierunku zapewnienia właściwej opieki onkologicznej pacjentom na terenie całego kraju. Sieć ma nie tylko zwiększyć dostępność do właściwego leczenia, ale również zmniejszyć koszty leczenia i zapewnić pacjentom lepszą jakość opieki onkologicznej.

Krajowa Sieć Onkologiczna jest ważnym krokiem w kierunku zapewnienia właściwej opieki onkologicznej wszystkim pacjentom w Polsce. Pozwoli to na wczesne wykrywanie i leczenie nowotworów, a także zwiększy dostęp do nowoczesnych metod leczenia na terenie całego kraju.

Krajowa Sieć Onkologiczna pozwoli też na lepsze wykorzystanie dostępnych środków, co przełoży się na wyższy poziom opieki onkologicznej w naszym kraju. Jej funkcjonowanie będzie miało kluczowe znaczenie dla zapewnienia właściwej opieki onkologicznej pacjentom w całej Polsce.

KSO wykonuje swoje zadanie

KSO ma też działać na innych polach. Ma obejmować monitoring jakości i bezpieczeństwa pacjentów, wdrażanie wytycznych i standardów, edukację i szkolenia, a także wspierać w zakresie współpracy z placówkami ochrony zdrowia i kompleksowo gromadzić dane statystyczne i informacje.

Wdrożenie i rozwój KSO to ważny krok dla polskiej medycyny. Pozwoli lekarzom dostosować się do wymagań standardów medycznych, wiedzieć więcej na temat najskuteczniejszych terapii onkologicznych i dostarczyć pacjentom wysokiej jakości opieki. Wszystko to może działać współpracując z systemami informatycznymi, które są w stanie zapewnić lekarzom dostęp do najnowszych danych i informacji, aby zapewnić pacjentom najlepszą opiekę.

Wdrożenie KSO wprowadza do polskiej onkologii nowy wymiar, wymiar jakości. System wskazuje, co jest ważne w leczeniu nowotworów, jakie są najskuteczniejsze terapie, jakie są najlepsze praktyki i jak wykorzystać wiedzę do poprawy jakości leczenia. Dzięki KSO lekarze będą mogli leczyć swoich pacjentów skuteczniej, a pacjenci będą mieli dostęp do odpowiedniej opieki.

Jakie korzyści przynosi wdrożenie KSO?

Korzyści wdrożenia KSO w polskiej onkologii są bardzo wymierne. Przede wszystkim lekarze będą mieli dostęp do najnowszych informacji i danych naukowych, które pozwolą im leczyć pacjentów skuteczniej, a pacjenci będą mieli dostęp do odpowiedniej opieki. Dodatkowo KSO zapewni, że lekarze będą stosować standardy, wytyczne i najlepsze praktyki, dzięki czemu jakość opieki będzie wyższa.

• Dostęp do najnowszych danych i informacji
• Skuteczne leczenie pacjentów
• Dostęp do odpowiedniej opieki
• Stosowanie standardów, wytycznych i najlepszych praktyk
• Poprawa jakości opieki

Jasne staje się, że wdrożenie KSO w polskiej onkologii ma ogromny potencjał poprawiać jakość opieki oraz skuteczność leczenia pacjentów. Wdrożenie systemu zapewni lekarzom dostęp do najlepszych praktyk, a pacjentom dostęp do odpowiedniej opieki. Jest to kolejny krok ku poprawie jakości opieki onkologicznej w Polsce, który przyniesie korzyści zarówno pacjentom i lekarzom.

Opieka koordynowana

Opieka koordynowana to zintegrowany zespół profesjonalistów, współdziałających w celu zapewnienia pacjentowi najwyższej jakości opieki. Jej korzyści dla pacjenta to:

• Uproszczenie skomplikowanego procesu terapii
• Umożliwienie częściowej samodzielności w zarządzaniu chorobą
• Szybka reakcja na zmieniające się potrzeby pacjenta
• Poprawa jakości życia pacjenta

Koniecznym wydaje się, aby opieka koordynowana była skorelowana z lekarzem rodzinnym, gdyż to on może być kompetentnym pośrednikiem między pacjentem a centrum onkologicznym. W rezultacie, pacjent onkologiczny może mieć większą kontrolę nad swoim leczeniem, a także lepsze wsparcie i szybszą reakcję na ewentualne nieprawidłowości.

Aby skutecznie rozwiązać problem upolitycznienia tematu onkologii i zapewnić pacjentom jak najlepszą opiekę, powinno się wdrożyć w kraju system opieki koordynowanej, który będzie skorelowany z lekarzem rodzinnym. Wówczas pacjenci onkologiczni będą mogli czuć się bezpiecznie i pewnie, że są w dobrych rękach.

Pomysł dr. Sutkowskiego na usprawnienie opieki koordynowanej

• Regulacje prawne – zmienić przepisy, by opieka koordynowana była łatwiej dostępna dla pacjentów i jej działalność była bardziej jasna.
• Zmiana wyposażenia i organizacji pracy – udoskonalić infrastrukturę placówek POZ, aby była adekwatna do wymogów opieki koordynowanej.
• Udoskonalenie systemu informatycznego – wprowadzić nowe systemy informatyczne, które ułatwią wykonywanie procedur diagnostycznych i terapeutycznych.

Oczywiście, opieka koordynowana to tylko jeden z wielu elementów systemu opieki zdrowotnej. Aby zapewnić pacjentom bezpieczeństwo i wysoki poziom opieki, konieczny jest wkład wszystkich jego uczestników – od lekarzy po pielęgniarki, od naukowców po decydentów. Przed nami jeszcze wiele pracy,aby dostosować system do potrzeb pacjentów, ale jesteśmy na dobrej drodze, aby zapewnić im optymalną opiekę. Ufamy, że wkrótce zobaczymy efekty.

Co zaproponował?

Podczas panelu dyskusyjnego na Kongresie, prezes Agencji Ochrony Zdrowia, prof. dr hab. n. med. Andrzej Sołtysiński, zaproponował wprowadzenie w Polsce Konklawe na 5 lat, w którym uczestniczyliby pacjenci, lekarze, psycholodzy i socjolodzy. Zdaniem prezesa, miałoby to na celu konsekwentne działanie w zakresie ochrony zdrowia.

Cele Konklawe

Cele, jakie chciałby osiągnąć poprzez to konklawe, to:

• zapewnienie lepszej jakości usług medycznych
• poprawa bezpieczeństwa pacjentów
• rozwiązanie problemów finansowych w ochronie zdrowia
• zwiększenie dostępności do leczenia

Konklawe miałoby się odbyć w Katowicach, adres jest już znany: ul. Miodowa 15.

Pomysł prezesa Agencji Ochrony Zdrowia wzbudził duże zainteresowanie wśród uczestników Kongresu. Być może w przyszłości jego realizacja pozwoli na stworzenie naprawdę efektywnego systemu ochrony zdrowia.

Dystrybucja: pap-mediaroom.pl