Czym różni się terapia stacjonarna od ambulatoryjnej?

W leczeniu uzależnień istnieją dwa podstawowe modele terapii: ambulatoryjny (czyli dochodzący) i stacjonarny (czyli odbywający się w trybie zamkniętym).
W pierwszym przypadku pacjent uczestniczy w sesjach terapeutycznych kilka razy w tygodniu, ale nadal funkcjonuje w swoim codziennym środowisku – pracuje, spotyka się ze znajomymi, wraca do domu. Dla wielu osób to dobre rozwiązanie, szczególnie jeśli nałóg nie jest jeszcze bardzo zaawansowany.

Jednak w sytuacji, gdy osoba uzależniona traci kontrolę nad swoim zachowaniem, nie potrafi powstrzymać się od sięgania po substancję, a wsparcie bliskich nie wystarcza – terapia stacjonarna staje się koniecznością. W zamkniętym ośrodku pacjent jest całkowicie odizolowany od bodźców, które wcześniej wzmacniały uzależnienie. To pozwala mu skupić się wyłącznie na procesie zdrowienia.

Kiedy zamknięty ośrodek leczenia uzależnień to najlepsze rozwiązanie?

Decyzja o podjęciu leczenia stacjonarnego nie jest łatwa, ale w wielu przypadkach to właśnie ona daje największe szanse na trwałą trzeźwość.
Zamknięty ośrodek to dobre rozwiązanie, gdy:

• osoba uzależniona wielokrotnie próbowała zerwać z nałogiem, ale bez trwałego efektu,
• występują objawy silnego głodu substancji lub utraty kontroli nad zachowaniem,
• środowisko domowe lub towarzyskie sprzyja powrotom do nałogu,
• uzależnienie prowadzi do konfliktów rodzinnych, utraty pracy, długów, problemów prawnych,
• pojawiają się zaburzenia nastroju, depresja, lęk, agresja lub myśli samobójcze.

W takich przypadkach izolacja od destrukcyjnych bodźców i intensywna praca terapeutyczna w bezpiecznym środowisku są często jedynym sposobem, by przerwać błędne koło uzależnienia.

Jak wygląda pobyt w ośrodku leczenia uzależnień?

Terapia stacjonarna to proces wymagający, ale przynoszący wymierne efekty. Pacjent ma zapewnioną całodobową opiekę terapeutyczną i medyczną, uczestniczy w zajęciach grupowych, indywidualnych sesjach z terapeutą, warsztatach rozwojowych i spotkaniach edukacyjnych.

Każdy dzień ma określoną strukturę – to pomaga odbudować rutynę i poczucie stabilności, które w czasie aktywnego uzależnienia zazwyczaj zanikają. Istotnym elementem terapii jest również nauka rozpoznawania mechanizmów uzależnienia oraz pracy nad emocjami i relacjami.

Wielu pacjentów przyznaje, że właśnie w zamkniętym ośrodku leczenia uzależnień po raz pierwszy od dawna potrafili się zatrzymać i przyjrzeć swojemu życiu z dystansu – bez używek, presji i chaosu.

Dlaczego decyzja o terapii stacjonarnej wymaga odwagi?

Zgłoszenie się na terapię w ośrodku zamkniętym wymaga odwagi, ponieważ oznacza przyznanie się przed sobą do problemu i rezygnację z dotychczasowych mechanizmów ucieczki. Dla wielu osób to pierwszy krok do prawdziwej wolności.

Nie jest to „ucieczka od świata”, lecz świadome zatrzymanie się, by odzyskać kontrolę nad własnym życiem. Czasem wystarczy kilka tygodni intensywnej pracy terapeutycznej, by rozpocząć nowy rozdział – z większą samoświadomością, wsparciem i konkretnymi narzędziami radzenia sobie z pokusami.

Profesjonalna pomoc – pierwszy krok do zmian

Jeśli zauważasz, że uzależnienie wymyka się spod kontroli, warto jak najszybciej poszukać pomocy. Samodzielne próby często kończą się nawrotem, dlatego tak ważne jest wsparcie specjalistów. Bezpieczne warunki, pełna dyskrecja i indywidualne podejście to filary skutecznego leczenia.

Osoby szukające profesjonalnego, zaufanego miejsca mogą zapoznać się z ofertą zamkniętego ośrodka leczenia uzależnień na Śląsku – Szansa na wolność, w którym doświadczony zespół terapeutów pomaga wrócić do trzeźwości i odbudować życie na nowo.

Psychologiczne Skutki Alkoholizmu w Relacjach

Alkoholizm zmienia sposób myślenia i zachowanie osoby uzależnionej. Jednym z najczęstszych problemów, który pojawia się w relacjach, jest brak komunikacji. Osoby uzależnione często unikają konfrontacji z rzeczywistością, co prowadzi do kłamstw, ukrywania problemów i braku szczerości w związku. Z czasem może to prowadzić do głębokiej frustracji, rozczarowania i poczucia osamotnienia u bliskich, którzy czują się ignorowani lub zdradzeni.

Dodatkowo, alkohol jest depresantem, który wpływa na nastrój i emocje. Osoby pijące regularnie mogą stać się drażliwe, agresywne lub apatyczne. Może to prowadzić do kłótni, a nawet przemocy domowej, co jest szczególnie szkodliwe dla dzieci i innych członków rodziny. W rezultacie, osoby uzależnione często tracą wsparcie swoich najbliższych, którzy czują się bezradni i wypaleni emocjonalnie.

Zmiany w Zależnościach Rodzinnych

Alkoholizm prowadzi do zniekształcenia hierarchii rodzinnej i ról, które pełnią członkowie rodziny. Osoba uzależniona może stać się centralnym punktem rodziny, co prowadzi do zaniedbania innych potrzeb, zarówno emocjonalnych, jak i fizycznych. Często bliscy zaczynają pełnić rolę opiekunów, zamiast normalnych członków rodziny. Takie sytuacje mogą prowadzić do wyczerpania psychicznego i fizycznego, a także do pojawienia się współuzależnienia, kiedy to członkowie rodziny zaczynają ponosić odpowiedzialność za uzależnioną osobę, co dodatkowo pogarsza sytuację.

Dzieci wychowujące się w rodzinach, w których występuje problem alkoholowy, często borykają się z problemami emocjonalnymi, które mogą wyjawić się dopiero w dorosłym życiu. Trudności w nawiązywaniu zdrowych relacji, lęki, zaburzenia emocjonalne i niezdrowe wzorce zachowań to tylko niektóre z efektów wychowywania się w rodzinie z problemem alkoholowym.

Jak Pomóc Bliskiej Osobie Uzależnionej?

Pomoc osobie uzależnionej to proces, który wymaga nie tylko cierpliwości, ale także zrozumienia i wsparcia ze strony bliskich. Najważniejsze jest, aby nie bagatelizować problemu i jak najszybciej podjąć kroki, które pozwolą na rozpoczęcie leczenia. Należy stworzyć bezpieczne i wspierające środowisko, w którym osoba uzależniona poczuje się zmotywowana do podjęcia terapii.

Rozmowa jest kluczowa – warto wyrazić troskę i obawy, ale unikać oskarżania lub krytykowania. Wspólne szukanie rozwiązań i skorzystanie z pomocy specjalistów może znacząco poprawić sytuację. Leczenie alkoholizmu to nie tylko zmiana w zachowaniu osoby uzależnionej, ale również odbudowanie relacji rodzinnych i naprawienie zniszczonych więzi.

Wsparcie w Leczeniu Alkoholizmu – Esperal Katowice

Jeśli Ty lub Twoi bliscy zmagają się z problemem alkoholowym, warto skorzystać z pomocy profesjonalistów. Panaceum – Wszywka Alkoholowa, Esperal Katowice oferuje skuteczną pomoc w leczeniu uzależnienia od alkoholu poprzez wszycie esperalu. Ta metoda wspomaga abstynencję i daje pacjentowi czas na odbudowanie życia, w tym naprawienie relacji z bliskimi.

Adres: Podchorążych 1A, 40-043 Katowice
Telefon: 501 312 829
Godziny otwarcia: Codziennie do godz. 23:00

Zrób pierwszy krok ku lepszemu życiu i skontaktuj się z nami, by uzyskać wsparcie w walce z alkoholizmem.

PAP: Jak często występują chłoniaki?

Sebastian Giebel: Co roku diagnozuje się kilka tysięcy nowych przypadków chłoniaków. Jest to zróżnicowana grupa nowotworów, obejmująca około 100 podtypów o różnym przebiegu klinicznym.

Proszę opowiedzieć, jakie są różnice pomiędzy chłoniakiem indolentnym a agresywnym.

Chłoniak indolentny rozwija się bardzo powoli i może nie wymagać leczenia przez wiele lat, podczas gdy chłoniak agresywny może prowadzić do śmierci w ciągu kilku tygodni lub miesięcy i wymaga natychmiastowego leczenia.

Chociaż chłoniaki powolne mają względnie łagodny przebieg, wyleczenie jest trudne. Naszym celem jest kontrolowanie nowotworu i przekształcenie go w chorobę przewlekłą, która nie wpływa na funkcjonowanie organizmu, komfort i długość życia pacjenta.

Chłoniaki agresywne mają zazwyczaj bardziej dynamiczny przebieg, ale są także bardziej podatne na leczenie. Dzięki odpowiedniej terapii, większość chorych może być wyleczona.

Jakie są typowe objawy chłoniaka i kiedy należy się niepokoić?

Typowe objawy chłoniaka to powiększenie węzłów chłonnych, utrzymująca się ponad 2 tygodnie gorączka powyżej 38°C (bez wyraźnych innych przyczyn), spadek masy ciała powyżej 10 proc. w ciągu ostatnich 6 miesięcy, zaburzenia morfologii krwi, nocne poty i świąd skóry. Jeśli wystąpią te objawy, należy skonsultować się z lekarzem pierwszego kontaktu, który może zlecić dalsze badania, takie jak histopatologiczne badanie węzła chłonnego. Jeśli chłoniak zostanie potwierdzony, chory zostanie skierowany do specjalisty hematologa lub onkologa.

Gdy chodzi o leczenie chłoniaków, pacjent powinien się spodziewać różnych form terapii, takich jak chemioterapia, radioterapia i terapie lekowe. Standardy postępowania ewoluowały i obecnie mamy więcej opcji terapeutycznych do wyboru.

Przez większość XX wieku chemioterapia była główną formą leczenia chłoniaków, z rzadkimi przypadkami uzupełnienia radioterapią. Jednak teraz istnieje szerszy zakres możliwości terapeutycznych, co daje pacjentom więcej nadziei na skuteczne leczenie.

Na przełomie wieków został wprowadzony rytuksymab, znany również jako przeciwciało monoklonalne. Jest to białko odpornościowe, które identyfikuje cechy nowotworu i zwiększa skuteczność chemioterapii, gdy jest stosowane w połączeniu z nią. To nowe standardowe leczenie, czyli połączenie przeciwciała z chemioterapią, szybko stało się dostępne również u nas i nadal jest stosowane.

Ostatnie lata przyniosły rewolucyjne zmiany w leczeniu chłoniaków, głównie dzięki wprowadzeniu immunoterapii. Nowe leki, takie jak inhibitory punktów kontrolnych, immunotoksyny, przeciwciała bispecyficzne i komórki CAR-T, pozwoliły na skuteczniejsze zwalczanie komórek nowotworowych. Dzięki nim, polscy chorzy mają dostęp do nowoczesnych form leczenia, które mogą przynieść pozytywne rezultaty nawet po niepowodzeniu wcześniejszych terapii.

Immunoterapia, opierająca się na wykorzystaniu białek i komórek układu odpornościowego, stała się kluczowym elementem leczenia chłoniaków. Dzięki różnym mechanizmom działania nowych leków, takim jak inhibitory punktów kontrolnych, immunotoksyny, przeciwciała bispecyficzne oraz komórki CAR-T, pacjenci mają szansę na skuteczne zwalczenie komórek nowotworowych. Nowoczesne metody leczenia, dostępne także w Polsce, otwierają nowe perspektywy dla osób cierpiących na chłoniaki, nawet w przypadku, gdy inne terapie okazały się nieskuteczne.

Kiedy stosuje się te nowoczesne leki i jak skuteczne są w leczeniu?

Te nowoczesne leki mogą być stosowane w różnych etapach leczenia, w zależności od podtypu chłoniaka, stadium zaawansowania, wieku i stanu klinicznego pacjenta. Niektóre z nich mogą być stosowane jako pierwsza linia terapii, podczas gdy inne są rezerwowane na przypadki oporności lub nawrotu po wcześniejszej terapii. Skuteczność tych leków jest zróżnicowana i zależy od konkretnego przypadku oraz rodzaju chłoniaka.

Większość wymienionych leków osiąga skuteczność u 50-80% chorych na chłoniaki, a u niektórych z nich może nawet dojść do trwałej odpowiedzi, co oznacza wyleczenie. Skuteczność zależy od zaawansowania choroby i podtypu chłoniaka, jednak jest trudna do przewidzenia u poszczególnych pacjentów. Zazwyczaj odpowiedź na leczenie następuje szybko, po 1-3 miesiącach.

Czy leczenie chorych na chłoniaki w Polsce jest porównywalne do leczenia w innych krajach?

Większość nowoczesnych terapii jest dostępnych u nas. Choć standard leczenia w Polsce nie odbiega istotnie od tego, jaki obowiązuje w innych krajach na świecie, to nadal istnieją niezaspokojone potrzeby dotyczące leków zarejestrowanych w Europie w ciągu ostatnich dwóch lat.

Jakie są więc najważniejsze priorytety refundacyjne w leczeniu chłoniaków?

Moim zdaniem, najbardziej pilne jest uzyskanie refundacji dla przeciwciał bispecyficznych w terapii chłoniaka grudkowego i chłoniaka rozlanego z dużych komórek B. Badania kliniczne wskazują na ich wysoką skuteczność i dobrą tolerancję. Są one już zarejestrowane jako leki trzeciej linii lub wyższej. W przypadku chłoniaka rozlanego z dużych komórek B, refundacja jest również potrzebna dla immunotoksyny, która rozpoznaje cząsteczkę CD19.

Obecnie komórki CAR-T są refundowane jedynie w przypadku braku skuteczności co najmniej dwóch innych form leczenia. Jednak istnieją dane wskazujące, że ich zastosowanie już po pierwszej linii leczenia może przyczynić się do wydłużenia przeżycia, co zostało odnotowane w wskazaniach rejestracyjnych. Dodatkowo, komórki CAR-T znajdują zastosowanie w leczeniu chorych na chłoniaka grudkowego, jednakże leczenie tego podtypu nie jest obecnie refundowane w Polsce.

Choć ogólnie dostęp do nowoczesnych form terapii jest zadowalający, ciągły rozwój dziedziny sprawia, że nasze oczekiwania wzrastają. Mimo znacznego postępu w ciągu ostatnich trzech, czterech lat, istnieje nadal wiele możliwości poprawy sytuacji.

Źródło informacji: pap-mediaroom.pl

Choroba, o której mowa, polega na wyniszczeniu komórek beta wysp trzustkowych, odpowiedzialnych za produkcję insuliny. Osoby cierpiące na cukrzycę typu 1 muszą regularnie dostarczać insuliny z zewnątrz za pomocą penów lub pomp insulinowych, ponieważ jest ona niezbędna do życia. Niestety, nadal nie wynaleziono skuteczniejszej terapii, która mogłaby zatrzymać proces wyniszczania komórek beta w trzustce.

„Od wielu lat trwają prace nad wyizolowaniem nowych komórek beta wysp trzustkowych, które produkują insulinę. Dotychczas nie zakończyły się one sukcesem. Wprawdzie udało się wytworzyć komórki, które produkują insulinę, ale nie produkowały one insuliny w układzie sprzężenia zwrotnego. To znaczy pobudzone glukozą wyrzucały insulinę, natomiast gdy spadało stężenie glukozy, nie zatrzymywały wydzielania insuliny. Dlatego na razie doszliśmy w badaniach do badań na zwierzętach„ – wyjaśnił w rozmowie z Serwisem Zdrowie prof. dr hab. n. med. Krzysztof Strojek, konsultant krajowy ds. diabetologii.

Ostatnio naukowcy z australijskiego Baker Heart i Diabetes Institute opublikowali wyniki swojego badania w czasopiśmie „Nature”. W badaniu pobudzili komórki progenitorowe, które wyściełają kanaliki trzustki, do reagowania na glukozę i wytwarzania insuliny w ciągu zaledwie 48 godzin. Udało im się to za pomocą dwóch dostępnych leków, które są zatwierdzone przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) do leczenia rzadkich nowotworów.

Badania naukowców z australijskiego Baker Heart i Diabetes Institute opublikowane niedawno w czasopiśmie „Nature” pokazały, że możliwe jest pobudzenie komórek progenitorowych trzustki do produkcji insuliny w ciągu 48 godzin za pomocą dwóch dostępnych leków. Odkrycie to otwiera nowe możliwości leczenia cukrzycy i może mieć znaczenie również w leczeniu innych chorób.

Przekształcone komórki beta pobrane z trzustki trzech dawców, w tym dzieci i dorosłych w wieku 7, 56 i 61 lat z cukrzycą typu 1, oraz od osoby bez cukrzycy.

„Uznajemy podejście regeneracyjne za ważny postęp w rozwoju klinicznym. Do tej pory proces regeneracji był przypadkowy i brakowało mu potwierdzenia, a co ważniejsze, mechanizmy epigenetyczne (zmiany funkcji genów niezależne od zmian w sekwencji DNA – przyp. red.) regulujące taką regenerację u ludzi pozostają słabo poznane” – zaznaczył profesor El-Osta, który kierował badaniem.

Badane komórki zostały aktywowane w laboratorium za pomocą inhibitorów, aby rozpoczęły produkcję insuliny, a następnie zostały wszczepione z powrotem chorym. Jeśli ta metoda okaże się skuteczna, może to oznaczać, że będzie możliwa do zastosowania u każdego pacjenta.

„Pobranie komórek od konkretnego pacjenta zabezpiecza go przed reakcjami odrzucenia własnych ciał, bo to są komórki, które mają taki sam układ antygenowy. Pytanie tylko, czy to będzie działać? To wykażą kolejne badania” – wyjaśnił prof. Strojek.

Czy to oznacza, że koniec zastrzyków z insuliny jest bliski?

Mimo że nowatorskie podejście do stymulacji komórek progenitorowych w produkcji insuliny może zmienić przebieg choroby i ułatwić wytwarzanie insuliny, przed nami jeszcze wiele pracy. Aby taka terapia mogła być dostępna dla pacjentów, konieczne są badania przedkliniczne, które mają na celu opracowanie odpowiednich inhibitorów jako leków przywracających produkcję insuliny.

„Trzeba podkreślić to, że są to badania rzeczywiście na wczesnym etapie doświadczalnym. To są badania nawet nie na zwierzętach jeszcze, ale na komórkach” – podkreślił prof. Strojek. Dodał, że opracowanie takiej terapii może zająć lata.

Dr Leszek Borkowski, farmakolog kliniczny z Mazowieckiego Szpitala Bródnowskiego w Warszawie i były prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, zauważył, że wyniki badań przedklinicznych nie pozwalają przewidzieć ostatecznej formuły leku.

Według dr n. farm. Leszka Borkowskiego, farmakologa klinicznego z Mazowieckiego Szpitala Bródnowskiego w Warszawie, były prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, wyniki badań przedklinicznych nie są wystarczające do przewidzenia ostatecznej formuły leku.

„Jeżeli mamy np. 10 tys. badań przedklinicznych, to mamy szczęście, jeśli jedno z nich będzie miało kontynuację w badaniach klinicznych” – podsumował.

Procedura rejestracji leków jest skomplikowana, dlatego zmiana wskazania zastosowania leku onkologicznego do leczenia cukrzycy może wymagać dodatkowego czasu. Dodatkowo, te konkretne inhibitory nie zostały jeszcze zatwierdzone do leczenia onkologicznego na rynku europejskim, co wymaga zgody Europejskiej Agencji Leków (EMA).

„Rejestracja FDA nie wpływa na rejestrację w EMA. Każda z tych instytucji jest niezależna. Sama ocenia według swoich procedur” – przypomniał w rozmowie z Serwisem Zdrowie dr n. farm. Leszek Borkowski. Jednocześnie podkreślił, że „rozszerzanie wskazań leków onkologicznych wymaga szczególnej rozwagi i kontrolowania działań niepożądanych”.

Dla pacjentów i ich rodzin nowe odkrycia naukowe dotyczące skutecznej terapii na dotychczas nieuleczalne choroby stanowią ogromną nadzieję. Jednakże droga do skutecznego leczenia jest długa. Najnowsze badania dotyczące możliwości przywrócenia naturalnego procesu produkcji insuliny u osób z cukrzycą typu 1, co mogłoby zakończyć konieczność stosowania wstrzyknięć podskórnych, zostały skomentowane przez ekspertów.

Choroba ta obejmuje wyniszczenie komórek beta trzustki, które są odpowiedzialne za produkcję insuliny. Ta substancja jest konieczna do życia, dlatego osoby z cukrzycą typu 1 muszą dostarczać ją z zewnątrz, zazwyczaj za pomocą penów lub pomp insulinowych. Na razie nie odkryto skuteczniejszej terapii, która mogłaby zatrzymać proces wyniszczania tych komórek.

„Leki onkologiczne są lekami z tzw. ciężkiej farmacji. To są leki, które zabijają nowotór, ale wywołują również spustoszenie w organizmie pacjenta. Wszystko po to, by uratować mu życie” – dodał.

Ekspert zaleca stosowanie mniej agresywnych terapii do zwalczania choroby, aby nie osłabiać układu odpornościowego. Obecnie prowadzone są badania nad nowymi lekami z grupy inhibitorów.

„Jednak w tym wszystkim trzeba pamiętać, że każda choroba ma kilkadziesiąt szlaków metabolicznych. Wyjaśniając, można sobie wyobrazić, że z Warszawy do Krakowa można jechać przez Katowice, Wrocław i Lublin. Ważne jest to, by wybrać jak najlepszą drogę. Nie jest to jedynie droga, która szybko rozwiąże problem medyczny, ale również droga, która pozwoli przeżyć leczenie pacjentowi” – wyjaśnił ekspert.

Dla pacjentów i ich bliskich każda nowa informacja naukowa o odkryciu skutecznej terapii na dotąd nieuleczalną chorobę to ogromna nadzieja. Najnowsze badania dotyczące możliwości przywrócenia naturalnego procesu produkcji insuliny u osób z cukrzycą typu 1, a co za tym idzie, zakończenie uciążliwej terapii wstrzyknięć podskórnych, zostały skomentowane przez ekspertów.

Choroba ta charakteryzuje się wyniszczeniem komórek beta wysp trzustkowych, które są odpowiedzialne za produkcję insuliny. Pacjenci z cukrzycą typu 1 muszą dostarczać insulinę z zewnątrz, co jest niezbędne do przeżycia. Obecnie nie ma skuteczniejszej terapii, która zatrzymałaby proces wyniszczania komórek beta w trzustce. Badania nad odtworzeniem tych komórek prowadzone są nadal.

„Nie ma nic gorszego niż powiedzieć choremu, że przyniesie mu się lekarstwo, które postawi go na nogi i nie przyjść następnego dnia do pracy” – podsumował farmakolog.

Źródło dystrybucji: pap-mediaroom.pl

Uczestnicy spotkania w Centrum Prasowym PAP uznali, że decyzja Ministerstwa Zdrowia o refundacji pierwszej immunoterapii alergenowej roztoczy kurzu domowego we formie liofilizatu do stosowania podjęzykowo w warunkach domowych dla pacjentów w wieku od 12 do 17 lat od 1 lipca 2023 r. stanowi przełomowe osiągnięcie w leczeniu alergii.

Immunoterapia alergenowa (AIT), znana również jako odczulanie, jest skutecznym leczeniem, które wpływa przyczynowo na choroby alergiczne, takie jak alergiczny nieżyt nosa i astma alergiczna. Zabieg ten polega na wywołaniu tolerancji u organizmu wobec alergenów, a jednocześnie leczeniu i zapobieganiu pojawieniu się objawów alergii w przyszłości.

Immunoterapia podjęzykowa oferuje wygodny sposób na leczenie alergii, ponieważ nie wymaga regularnych wizyt w gabinecie lekarskim ani zastrzyków. Pacjenci mogą nadal cieszyć się swobodą i oszczędnością czasu, ponieważ nie muszą tracić czasu na dojazdy, kolejki i 2-godzinne odczekanie po podaniu leku.

„Jest to pierwszy element zmiany myślenia w zakresie immunoterapii. Zależało nam na tym, żeby pacjent nie musiał chodzić po szczepionkę do apteki i później przychodzić z nią do lekarza w celu podania” – mówił Maciej Miłkowski, wiceminister zdrowia.

Joanna Zawadzka, prezes Fundacji Centrum Walki z Alergią, wyraziła uznanie dla decyzji Ministerstwa Zdrowia w sprawie immunoterapii. Według jej słów, ta nowa możliwość pozwoli chorym na wygodne leczenie w domu, co znacznie wpłynie na ich jakość życia.

Ponadto, Ministerstwo Zdrowia wprowadziło nowe zalecenia dotyczące stosowania immunoterapii. Pozwoli to na skuteczniejsze wykrycie alergii i leczenie zgodnie z indywidualnymi potrzebami pacjentów.

Decyzja Ministerstwa Zdrowia w sprawie immunoterapii to krok w stronę poprawy jakości życia chorych. Wprowadzone zalecenia zapewnią pacjentom szybsze rozpoznanie alergii i dostosowane leczenie do ich indywidualnych potrzeb. Zdaniem Joanny Zawadzkiej, prezes Fundacji Centrum Walki z Alergią, terapia w domu pozwoli na wygodne i skuteczne leczenie.

„Decyzja o udostępnieniu pacjentom podjęzykowej immunoterapii alergenowej na roztocze kurzu domowego jest dla nas przełomowa, czekaliśmy na nią trzy lata. Dziękujemy w imieniu wszystkich młodych pacjentów i liczymy na kolejne pozytywne zmiany w leczeniu alergii wziewnych” – powiedziała Joanna Zawadzka.

Prof. Karina Jahnz-Różyk, konsultant krajowy ds. alergologii i kierownik Kliniki Chorób Wewnętrznych, Pneumonologii, Alergologii i Immunologii Klinicznej WIM w Warszawie, zachęcała pacjentów do skorzystania z nowej terapii, podkreślając, że wniesie ona wiele korzyści.

Dyrektor WIM prof. Krzysztof Linke, który wygłosił przemówienie na zakończenie konferencji, podkreślił wagę wykorzystywania nowoczesnych technologii w diagnostyce alergii.

Dyrektor WIM prof. Krzysztof Linke, zaznaczył jak ważne jest korzystanie z nowoczesnych technologii w diagnostyce alergii w swoim przemówieniu na zakończenie konferencji.

„W Polsce byliśmy przyzwyczajeni do terapii podskórnej, a także podjęzykowej. Z racji tego że szczepionki podjęzykowe nie były refundowane, to ograniczało ich dostępność” – tłumaczyła prof. Karina Jahnz-Różyk.

Nowa refundacja terapii alergii, wchodząca w życie w lipcu, zapewni pacjentom dostęp do dwóch opcji leczenia, dzięki czemu lekarz będzie mógł dobrać najbardziej optymalny plan terapeutyczny.

Alergicy będą mogli korzystać z dwóch różnych opcji terapii, co pozwoli lekarzom na szybsze i bardziej precyzyjne leczenie objawów alergii. Od lipca lekarze będą mieli dostęp do refundowanych leków i terapii, co pozwoli wybrać najbardziej skuteczną opcję leczenia.

„Będzie to terapia szyta na miarę, dostosowana do potrzeb konkretnego pacjenta. Idziemy w dobrym kierunku, zgodnie z postępem, który dokonuje się w Polsce. Nie jesteśmy pod tym względem z tyłu za innymi krajami Europy” – podkreślała ekspertka.

Prof. Radosław Gawlik, prezydent elekt Polskiego Towarzystwa Alergologicznego, wyraził opinię, że choroby alergiczne są w większości związane z naszym stylem życia. Jako reprezentant Kliniki i Katedry Chorób Wewnętrznych, Alergologii i Immunologii Klinicznej Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach, prof. Gawlik zachęca nas do przyjrzenia się tej kwestii bardziej szczegółowo.

„40 proc Polaków zmaga się z alergiami. Alergeny są często obciążone zanieczyszczeniami, przez co są bardziej agresywne. Mając do dyspozycji terapię przyczynową, zawsze gdy to możliwe, powinniśmy ją stosować. Każdy ośrodek zdrowia powinien być nią zainteresowany” – mówił prof. Radosław Gawlik.

Immunoterapię alergenową oferujemy od 3 do 5 lat. Jest to wygodniejszy sposób odczulania, który pozwala pacjentom skutecznie radzić sobie z alergiami. Obecnie odczulanie doustne jest w pełni refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia, dzięki czemu każdy może skorzystać z tej opcji leczenia bez obaw o wysokie koszty.

Prof. R. Gawlik wyraźnie wskazuje, że wszyscy zyskają, jeśli pacjenci kontynuują terapię, zamiast porzucać ją przedwcześnie. Skorzystają na tym zarówno oni sami, jak i cały polski system zdrowia oraz społeczeństwo.

„Mamy wówczas mniej hospitalizacji chorych z astmą, mniej nieobecności w pracy. Badania idą w tym kierunku, żeby terapie były bardziej skuteczne i bardziej skupione na danym alergenie. Immunoterapii nie można porównać z terapią antybiotykową, gdy pacjent bierze tabletkę i sprawa jest zakończona” – tłumaczył prof. Gawlik.

Prof. Ewa Cichocka-Jarosz z Kliniki Chorób Dzieci Katedry Pediatrii UJ CM, Oddział Pulmonologii, Alergologii i Dermatologii w Krakowie uważa, że wczesne diagnozowanie choroby i leczenie są niezbędne, aby uniknąć przyszłych zachorowań.

Dr Ewa Cichocka-Jarosz z Kliniki Chorób Dzieci Katedry Pediatrii UJ CM, Oddział Pulmonologii, Alergologii i Dermatologii w Krakowie wyjaśnia, że szybkie postawienie diagnozy i odpowiednie leczenie są kluczem do zapobiegania dalszym alergiom.

„Alergeny sprzyjają nabywaniu kolejnych alergenów. Zaczyna się od nieżytu nosa, a kończy astmą. Terapia będzie chroniła przed tą progresją i przed nabywaniem nowych uczuleń” – tłumaczyła prof. Ewa Cichocka-Jarosz.

Prof. Krzysztof Kowal, przewodniczący Sekcji Immunoterapii Swoistej Polskiego Towarzystwa Alergologicznego, reprezentujący Białostocki Uniwersytet Medyczny, Zakład Immunologii i Alergologii Doświadczalnej, wyraził zgodę z innymi rozmówcami, że szeroki wybór terapii alergii zwiększy dostępność leczenia i daje więcej możliwości pacjentom.

Prof. Krzysztof Kowal, przewodniczący Sekcji Immunoterapii Swoistej Polskiego Towarzystwa Alergologicznego, odnosząc się do dostępności leczenia alergii, zauważył, że różnorodne terapie mają znaczne korzyści dla pacjentów. Reprezentując Białostocki Uniwersytet Medyczny, Zakład Immunologii i Alergologii Doświadczalnej zgodził się z innymi rozmówcami w tym temacie.

„Robimy krok do przodu, żeby uelastycznić system opieki zdrowotnej. Decyzja o sposobie leczenia nie powinna zależeć od zdolności finansowej pacjenta – powinien ją podejmować lekarz” – przekonywał prof. Krzysztof Kowal.

Dr n. med. Piotr Dąbrowiecki, przewodniczący Polskiej Federacji Stowarzyszeń Chorych na Astmę, Alergię i POChP, zwraca uwagę na pozytywne skutki stosowania immunoterapii. Reprezentujący Klinikę Chorób Infekcyjnych i Alergologii WIM w Warszawie lekarz podkreśla, że immunoterapia może znacząco zmniejszyć ilość sterydów, które pacjenci muszą stosować. Dlatego, jego zdaniem, niekorzystanie z tej metody jest niedopuszczalne.

Kolejnym wystąpieniem było udzielone przez dr n. med. Piotra Dąbrowieckiego. Przewodniczący Polskiej Federacji Stowarzyszeń Chorych na Astmę, Alergię i POChP reprezentujący Klinikę Chorób Infekcyjnych i Alergologii WIM w Warszawie jasno stwierdził, że immunoterapia jest niezbędna do zredukowania dawek sterydów. Dlatego, jego zdaniem, stosowanie tej metody jest jedynym prawidłowym postępowaniem.

Grzegorz Baczewski, członek Rady Fundacji Centrum Walki z Alergią, zwrócił uwagę na finansowy aspekt leczenia alergii. Podkreślił, że alergie są chorobami przewlekłymi, które mają niekiedy wpływ na życie całej rodziny.

„Z problemami finansowymi boryka się wielu pacjentów. Mało kogo stać na leczenie prywatne. Oprócz kosztów leków dochodzą koszty dojazdów na iniekcję, zwolnień lekarskich. Diagnostyka trwa wiele lat, to są koszty i wysiłek” – mówił Grzegorz Baczewski.

Aby uzyskać więcej informacji, zapraszamy do odwiedzenia strony internetowej Fundacji Alergia: https://www.fundacjaalergia.pl/. Można także odwiedzić naszą stronę na Facebooku, gdzie można uzyskać niezbędne informacje: https://www.facebook.com/fundacjacentrumwalkizalergia.

Dowiedz się więcej odwiedzając stronę Fundacji Alergia: https://www.fundacjaalergia.pl/. Dodatkowe informacje można znaleźć na naszej stronie na Facebooku: https://www.facebook.com/fundacjacentrumwalkizalergia.

Źródło wiadomości: pap-mediaroom.pl

W Centrum Prasowym PAP odbyło się wyjątkowe wydarzenie pt. „Przełom w leczeniu łuszczycy – nowości i zmiany w programie lekowym”. Spotkanie zgromadziło ekspertów m.in. Prof. Witolda Owczarka, przewodniczącego Zespołu Koordynacyjnego ds. Leczenia Biologicznego Ciężkiej Postaci Łuszczycy Plackowatej, który od ponad dekady aktywnie działa na rzecz poprawy programów lekowych dla osób z umiarkowaną i ciężką postacią tej choroby.

„Mamy już leczenie na europejskim poziomie” – skomentował aktualny stan rzeczy prof. Owczarek.

„Kiedy doszły do mnie informacje, że od 1 marca program zostanie zmieniony, na odprawie w szpitalu powiedziałam, że jest to najszczęśliwszy dzień w moim życiu dermatologicznym” – stwierdziła prof. Narbutt, pracująca na co dzień w jednej z łódzkich placówek.

Prof. Joanna Narbutt, konsultant krajowa ds. dermatologii i wenerologii, wyraziła zadowolenie z postępów w leczeniu łuszczycy. Podkreśliła, że obecnie „nie odbiegamy od najlepszych praktyk medycznych, jakie mają miejsce na świecie”.

Łuszczyca jest schorzeniem, które wpływa na cały organizm. Może powodować dolegliwości jak zmiany skórne, łuszczycowe zapalenia stawów, choroby sercowo-naczyniowe, a nawet zaburzenia metaboliczne, takie jak otyłość czy cukrzyca.

Dzięki postępowi w leczeniu łuszczycy, możliwe jest dziś skuteczne i szybkie działanie, zgodnie z zaleceniami zachodnich standardów medycznych.

Leczenie łuszczycy może obejmować farmakoterapię, terapię światłem, a nawet dietę i aktywność fizyczną. Ważne jest jednak, aby wybrać odpowiednie działania, które będą dla danego pacjenta najskuteczniejsze.

Naukowcy są zgodni co do tego, że skuteczna terapia jest kluczem do zarządzania chorobą. Wszystkie dostępne metody leczenia łuszczycy mają na celu złagodzenie objawów i zapobieganie dalszemu postępowi choroby.

Od początku marca w programie lekowym „Leczenie chorych z umiarkowaną i ciężką postacią łuszczycy plackowatej” wprowadzono nowy lek – bimekizumab. Zmianie uległa również zasada przerwy administracyjnej, która została zniesiona – leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu pacjenta z programu. Pozostałe leki stosowane wcześniej w leczeniu to adalimumab, etanercept, infliksymab, iksekizumab, sekukinumab, ustekinumab, ryzankizumab, guselkumab, certolizumab pegol oraz tyldrakizumab.

„Najważniejsze, że zostały zdjęte ograniczenia czasowe. Druga rzecz: praktycznie wszystkie leki, które są w programie, są również przeznaczone do leczenia łuszczycy umiarkowanej. Nie jest już tak, że jedne leki są do postaci umiarkowanej, a inne do ciężkiej. W tym momencie to lekarze decydują komu, jaki lek dobierają” – komentowała zmiany w programie lekowym prof. Irena Walecka, konsultant ds. dermatologii i wenerologii województwa mazowieckiego.

„Zachorowałem na łuszczycę, kiedy miałem 17-18 lat. Moją przyszłością miała być nauka na Akademii Wychowania Fizycznego, ale choroba pokrzyżowała te plany. Nie wyobrażałem sobie, że mam biegać przepocony na różnych zajęciach, posiadając taką ilość zmian, które po prostu swędzą, bolą, szczypią, pękają” – opowiadał Łukasz Matusik.

„Jestem dużo spokojniejszy, co też się przekłada na moje relacje z najbliższymi” – mówił. I dodał: „cieszę się, że to leczenie jest. Budzę się i nie pamiętam, że choruje na łuszczycę”.

„Mamy też usankcjonowanie leczenia kobiet w ciąży i karmiących piersią. Pacjentki wcześniej bały się stosowania leków, nawet tych miejscowych, część rezygnowała w ogóle z leczenia. Niestety, uogólniony stan zapalny, jakim jest łuszczyca, może powodować poronienia czy przedwczesne porody” – dodała prof. Irena Walecka.

Łukasz Matusik, jeden z pacjentów objętych programem lekowym, opowiedział o swoich przejściach związanych z łuszczycą. Przyznał, że dla niego najważniejsze jest ciągłe dostępność leczenia bez przerw.

Minister Zdrowia, Maciej Miłkowski, podkreślił, że zmiany w programie lekowym dotyczącym terapii dzieci, które cierpią na łuszczycę, zostały wprowadzone dzięki doświadczeniom zgromadzonych na konferencji ekspertów.

Komponentem programu, który miał na celu poprawę dostępu do leczenia, jest również możliwość konsultacji zdalnych w sytuacjach wyjątkowych oraz wydawanie leków do domu.

Warto również wspomnieć, że nowe leki są już dostępne dla dzieci w wieku od 4 do 6 lat.

„Duży wpływ na zmianę programów lekowych mieli wszyscy ci Państwo, którzy są dzisiaj z nami. Domagali się rozszerzenia wskazań, leków stosowanych wcześniej w przypadku innych chorób” – powiedział wiceminister Miłkowski.

Dagmara Samselska, prezes AMICUS Fundacji Łuszczycy i ŁZS oraz przewodnicząca Unii Stowarzyszeń Chorych na Łuszczycę i ŁZS, wypełniła funkcję przewodniczącego podczas spotkania. Unia Stowarzyszeń Chorych na Łuszczycę i ŁZS jest organizacją pacjentów pracujących od kilkunastu lat nad uzyskaniem dostępu do skutecznych terapii biologicznych.

„Od dziesięciu lat polscy pacjenci mogą korzystać z leczenia biologicznego. Do tej pory wielu z nich sądziło, że jest ono poza ich zasięgiem. Część z nich rezygnowała ze starań o kwalifikację do programu lekowego ze względu na lęk przed przerwaniem leczenia” – powiedziała Dagmara Samselska. Według niej to wspaniałe, że osoby z umiarkowaną i ciężką łuszczycą będą mogły teraz korzystać z najnowszych terapii zgodnie z wiedzą medyczną i wytycznymi klinicznymi. „Daje to szansę na normalne życie, aktywną pracę zawodową, spełnianie rodzinnych planów i marzeń. Osoby z łuszczycą, pomimo ciężkiej choroby, czują się dzięki zmianom w programie lekowym znacznie bezpieczniej. Ich jakość życia z pewnością ulegnie poprawie” – mówiła Dagmara Samselska.

Prof. Owczarek podkreślił, że podjęcie działań w celu aktywizacji ośrodków zajmujących się leczeniem łuszczycy jest niezbędne do osiągnięcia postępu w diagnostyce i terapii tej choroby w Polsce. W szczególności wskazał na konieczność udoskonalenia dostępu do najnowocześniejszych metod leczenia oraz edukację pacjentów i lekarzy.

Prof. Owczarek podkreślił potrzebę wzmocnienia ośrodków, zajmujących się leczeniem łuszczycy, dzięki którym można osiągnąć postępy w diagnostyce i terapii tej choroby. Zaznaczył on również konieczność zapewnienia pacjentom i lekarzom dostępu do najnowocześniejszych metod leczenia, a także zwiększenia poziomu edukacji na temat łuszczycy.

„Z ponad 40 tylko 10 wykonuje 70 proc. aktualnego planu leczenia, dwadzieścia parę – 98 proc. Trzeba się zastanowić, co zrobić, żeby ośrodki, które nie wykorzystują swoich szans, istnieją tylko na papierze, zmieniły się”- mówił prof. Owczarek.

„Bardzo bym chciała, żeby w całej Polsce w tych 40 zakontraktowanych ośrodkach było po kilkuset chorych. Dostępność do leczenia biologicznego by się poprawiła. Nie jest normalne, że mam w Łodzi pacjentów z Koszalina czy Bytomia” – oceniła.

Pochodzenie wiadomości: pap-mediaroom.pl