Wiele osób słyszało już słowa takie jak „Ale zmarniałeś” czy „Jaka jesteś blada po tym szpitalu”. Statystycznie każdy z nas kiedyś trafi do szpitala (co roku jest to 6 milionów Polaków), a co 10 dorosły w wieku 45-65 lat i co 5 dorosły 65+ był w szpitalu w poprzednim roku. Paradoksalnie, szpital, które ma nam pomóc, jednocześnie może osłabić. Około co 5 pacjent ogółem i co drugi pacjent 65+ doświadcza długotrwałego spadku sprawności po wypisie, co nazywane jest syndromem poszpitalnym. To okres nabytej słabości po pobycie w szpitalu, który wiąże się z wyższym ryzykiem powikłań i koniecznością ponownej hospitalizacji.

„Analizy pokazują, że jedynie 10-30% powikłań i rehospitalizacji jest związanych z początkową diagnozą i przyczyną hospitalizacji. Oznacza to, że nawet 9 na 10 pacjentów ponownie trafiających do szpitala w ciągu 30 dni powraca z powodu innych schorzeń. Pacjenci, którzy opuszczają szpital, nawet po krótkiej diagnostyce, mogą odczuwać osłabienie utrzymujące się przez kilka dni, jednak zdarza się, że trwa ono kilka tygodni lub miesięcy. Słabość po hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii może utrzymywać się nawet przez kilka lat. Konieczne jest zatem aktywne wspieranie rekonwalescencji pacjentów po pobycie w szpitalu” – mówi dr n. med. Dorota Mańkowska-Wierzbicka, prezes Polskiego Towarzystwa Żywienia Pozajelitowego, Dojelitowego i Metabolizmu POLSPEN.

Jak zadbać o siebie po wyjściu ze szpitala?

Ważnym krokiem w zapobieganiu syndromowi poszpitalnemu jest odpowiednie odżywianie. Organizm, który otrzymuje odpowiednie składniki odżywcze, ma lepsze szanse na szybką regenerację i powrót do zdrowia. Często podczas pobytu w szpitalu pacjenci nie spożywają wystarczającej ilości pokarmów, co może prowadzić do niedoborów energetycznych i białkowych. Po wypisie z szpitala konieczne jest więc skupienie się na dietach bogatych w białko, witaminy i minerały, które wspomagają procesy regeneracyjne organizmu. Odpowiednie odżywianie to kluczowy element w walce z syndromem poszpitalnym i przyspieszeniu powrotu do zdrowia.

Jak dbać o swoje zdrowie po wypisie ze szpitala?

Przeciwdziałanie skutkom syndromu poszpitalnego wymaga wiedzy i zaangażowania. Jednym z kluczowych elementów w powrocie do zdrowia po pobycie w szpitalu jest odpowiednie odżywianie. Wiele osób po hospitalizacji ma niedobory energetyczne i białkowe, dlatego ważne jest, aby skupić się na zbilansowanej diecie, bogatej w składniki odżywcze niezbędne do regeneracji organizmu. Badania wykazały, że większość pacjentów nie spożywa wystarczającej ilości pokarmów podczas pobytu w szpitalu. Dlatego po wypisie konieczne jest skoncentrowanie się na zdrowej diecie, aby wspomóc procesy regeneracyjne organizmu i uniknąć syndromu poszpitalnego.

Po opuszczeniu szpitala, wielu pacjentów cierpi na niedożywienie, co zwiększa ryzyko utraty niezależności i większej zachorowalności. Białko odgrywa kluczową rolę w procesie regeneracji po hospitalizacji, wspierając odbudowę tkanek, poprawiając funkcje metaboliczne i wzmacniając układ odpornościowy. W przypadku braku właściwej ilości białka w diecie, warto skonsultować z lekarzem opcję włączenia żywienia medycznego – doustnych preparatów odżywczych.

Podczas rekonwalescencji ważne jest nie tylko odpowiednie odżywianie się i spożywanie białka, ale także przestrzeganie zaleceń lekarskich, dbanie o sen i redukcję stresu oraz dostosowanie aktywności fizycznej do możliwości.

„Odbudowa utraconej masy i siły mięśniowej trwa długo – przyrost tkanki mięśniowej ok. 1,5 kg trwa średnio aż 6 miesięcy! Dużo zależy od samego pacjenta, nie można się forsować, ale leżenie w łóżku przez cały dzień nie jest korzystne – może powodować osłabienie, zanik mięśni i ogólny brak sił. Ruszać warto się od momentu, kiedy lekarz na to pozwoli. Aktywność musi być dopasowana do możliwości pacjenta, jednak liczy się każdy spacer czy wejście po schodach. Warto, żeby aktywność zajmowała co najmniej 20 minut każdego dnia. Wielu pacjentów ma problemy z równowagą ciała, siłą mięśniową, czasem z normalnym poruszaniem się. Dlatego ważnym elementem terapii pacjentów po hospitalizacji jest fizjoterapia a także codzienna aktywność fizyczna” – podpowiada mgr Krzysztof Parysek – fizjoterapeuta z Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego im. prof. K. Gibińskiego w Katowicach, który był jednym z ekspertów, biorących udział w opracowaniu nowego poradnika dla pacjenta: „Wychodzę ze szpitala i… co dalej? Jak wrócić do zdrowia po hospitalizacji”, pierwszej publikacji kompleksowo podchodzącej do tematu odzyskiwania sił po pobycie w szpitalu. 

Istnieją sytuacje, których nie da się przewidzieć i które wymagają nagłego przyjęcia do szpitala. Jednak pacjenci planujący swoje przyjęcie mogą odpowiednio się przygotować do pobytu.

Przygotuj się na hospitalizację – wzmocnij swój organizm z wyprzedzeniem

Przed planowaną wizytą w szpitalu warto zadbać o wzmocnienie organizmu. Zbilansowana, pełnowartościowa dieta, bogata w białko, witaminy i składniki mineralne, wspiera proces regeneracji. Regularna aktywność fizyczna odgrywa kluczową rolę, poprawiając wytrzymałość i siłę mięśniową. Nauka i stosowanie technik relaksacyjnych pomagają zredukować stres związany z nadchodzącą hospitalizacją. Warto skonsultować się z lekarzem w sprawie czasowego żywienia medycznego, które może dodatkowo wesprzeć organizm dostarczając niezbędnych składników odżywczych. Dzięki tym prostym krokom organizm będzie lepiej przygotowany na wyzwania związane z pobytem w szpitalu, co przyspieszy proces rekonwalescencji.

Po opuszczeniu szpitala – czas na działanie

Warto mieć świadomość, że powrót do normalnego życia po chorobie wymaga aktywnego zaangażowania. Aby zwiększyć szanse na skuteczną rekonwalescencję, warto postępować zgodnie z 4 krokami:

Ważne jest dbanie o zdrowie poprzez przestrzeganie zaleceń lekarskich, odpowiednie żywienie, regularną aktywność fizyczną (co najmniej 20 minut dziennie), dobrze zorganizowany sen oraz umiejętne radzenie sobie ze stresem.

Po opuszczeniu szpitala organizm potrzebuje dodatkowej opieki, ponieważ jest osłabiony i bardziej podatny na infekcje. Proces regeneracji po pobycie w szpitalu wymaga czasu, cierpliwości i zaangażowania, aby odzyskać siły i powrócić do pełni zdrowia.

Wiadomości dystrybuowane przez: pap-mediaroom.pl

Sen jako podstawa zdrowia

Wpływ snu na regenerację organizmu

Sen to czas, kiedy nasz organizm przeprowadza procesy regeneracyjne. Podczas głębokiej fazy snu ciało naprawia uszkodzenia komórek, reguluje poziom hormonów i wspomaga układ odpornościowy. Brak odpowiedniego odpoczynku zaburza te procesy, prowadząc do:

• Spadku odporności,
• Zaburzeń hormonalnych,
• Zwiększenia ryzyka wystąpienia stanów zapalnych.

Warto pamiętać, że jakość snu ma ogromne znaczenie. Nie chodzi jedynie o liczbę godzin, ale również o to, czy wchodzimy w fazę snu głębokiego (REM i NREM).

Sen a zdrowie psychiczne

Zaburzenia snu, takie jak bezsenność czy częste wybudzanie, mogą prowadzić do przewlekłego stresu, depresji i wypalenia zawodowego. Odpowiednio długi sen wpływa na:

• Lepszą pamięć,
• Zdolność koncentracji,
• Redukcję poziomu kortyzolu, zwanego hormonem stresu.

Osoby, które regularnie dbają o higienę snu, rzadziej cierpią na stany lękowe czy zaburzenia emocjonalne.

Choroby cywilizacyjne a sen

Otyłość i cukrzyca

Brak snu wpływa na wydzielanie hormonów odpowiedzialnych za apetyt, takich jak grelina i leptyna. Osoby śpiące mniej niż 6 godzin na dobę są bardziej narażone na:

• Niepohamowany apetyt,
• Spożywanie wysokokalorycznych produktów,
• Rozwój insulinooporności.

Choroby sercowo-naczyniowe

Sen ma ogromne znaczenie dla zdrowia serca. Podczas snu ciśnienie krwi i tętno naturalnie spadają, co daje sercu czas na regenerację. Przewlekły niedobór snu zwiększa ryzyko:

• Nadciśnienia,
• Zawału serca,
• Miażdżycy.

Sny jako narzędzie diagnostyczne

Symbolika snów a zdrowie

Sny mogą odzwierciedlać stan naszego ciała i umysłu. Wiele osób zauważa, że w trudnych momentach zdrowotnych śnią o niepokojących obrazach, takich jak:

• Ciemność,
• Utrata kontroli,
• Ucieczka.

Te symbole mogą być znakiem, że organizm wysyła sygnały alarmowe. Warto skorzystać z interpretacji snów, np. za pomocą serwisu sennik.app, by lepiej zrozumieć przekaz swojego podświadomego umysłu.

Badania nad snem i ich znaczenie

W medycynie snu coraz częściej zwraca się uwagę na związki pomiędzy treściami snów a stanem zdrowia fizycznego. Świadome analizowanie snów może pomóc w diagnozowaniu przewlekłych problemów zdrowotnych.

Jak poprawić jakość snu?

Higiena snu – klucz do zdrowia

Prawidłowa higiena snu obejmuje:

1. Regularne godziny zasypiania i wstawania.
2. Unikanie kofeiny i alkoholu przed snem.
3. Wyeliminowanie ekranów na godzinę przed pójściem spać.
4. Stworzenie komfortowego środowiska snu – odpowiednia temperatura i ciemność w sypialni.

Techniki relaksacyjne

Medytacja, joga czy słuchanie spokojnej muzyki mogą pomóc w przygotowaniu się do snu.

Dieta wspomagająca sen

Spożywanie lekkich posiłków przed snem, bogatych w magnez i tryptofan, może wspierać proces zasypiania.

Sen to nie tylko czas odpoczynku, ale również fundament profilaktyki wielu chorób cywilizacyjnych. Warto zadbać o jego jakość, analizować sny i korzystać z dostępnych narzędzi, takich jak Sennik, by lepiej zrozumieć potrzeby swojego organizmu. Dbając o sen, możemy nie tylko poprawić swoje codzienne samopoczucie, ale również zapobiegać poważnym schorzeniom, które są zmorą współczesnego świata.

Czynniki wpływające na zdrowy sen

Sen to klucz do zdrowego życia – pamiętajmy o tym każdego dnia!

W trakcie debaty omawiano potencjalne konsekwencje reformy prawa farmaceutycznego Unii Europejskiej dla konkurencyjności w dziedzinie badań i inwestycji, oraz omówiono szanse i ryzyka związane z tą reformą.

Przed panelową dyskusją głos zabrał Omar Najim, Executive Director Al Saqer Healthcare & Life Science. Podkreślił on, że po globalnej pandemii zrozumieliśmy, jak kluczowa jest branża life science dla rozwoju gospodarczego, spójności społecznej i wpływu na geopolitykę, a także jak dużą marżę wypracowuje ta dziedzina z punktu widzenia gospodarki.

„Mówi się, że wartość tego sektora sięga dwóch bilionów euro i prognozuje się, że rok do roku wzrost jego wartości może wynosić 15 procent, do roku 2030 osiągnie wartość pięciu bilionów euro” – podkreślił Omar Najim.

Katarzyna Piotrowska-Radziewicz, dyrektor Departamentu Polityki Lekowej i Farmacji w Ministerstwie Zdrowia, podkreśliła, że nadmierna komplikacja informacji dotyczących sprawozdawczości czy zbierania danych może prowadzić do niepotrzebnych trudności.

Podczas dyskusji nad regulacjami europejskiego rynku farmaceutycznego, Katarzyna Piotrowska-Radziewicz zauważyła, że czasem dążenie do dobra może prowadzić do bezcelowych komplikacji w przekazywaniu informacji i zbieraniu danych.

„Mam takie poczucie, że trzeba bardziej pomyśleć nad tym, co te regulacje mają na celu, dokąd mają zmierzać niż przynosić zabezpieczenia w przepisach, które nie do końca przynoszą efekty” – powiedziała Katarzyna Piotrowska-Radziewicz.

Konrad Korbiński, zastępca dyrektora Departamentu Lecznictwa w Ministerstwie Zdrowia, podkreślił znaczenie regulacji w obszarze wyrobów medycznych.

Jego zdaniem, właściwe regulacje są niezwykle istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności tych wyrobów.

„Obserwujemy, nie tylko w Polsce, ale w całej Unii Europejskiej, zmniejszenie dostępu do wyrobów medycznych, tych mniej zaawansowanych i mniej innowacyjnych, właśnie ze względu na bardzo skomplikowany proces certyfikacji. To jest problem, który zawsze pojawia się w momencie, kiedy decydujemy, co jest ważniejsze: czy to, abyśmy wprowadzali przepisy, które są otwarte i elastyczne, czy też przepisy, które są skupione na bezpieczeństwie pacjenta” – powiedział Korbiński.

Stwierdził, że wprowadzenie nowych ram prawnych gwarantujących bezpieczeństwo pacjentów wiązać się będzie z ponoszeniem kosztów związanych z deregulacją rynku, ograniczeniem dostępności i utrudnieniem wprowadzania innowacyjnych produktów.

Podkreślił, że konieczne jest stworzenie ram prawnych zapewniających bezpieczeństwo pacjentów, choć wiązać się będzie to z kosztami związanymi z deregulacją rynku, ograniczeniem dostępności i utrudnieniem wprowadzania innowacyjnych produktów.

„To zawsze jest coś za coś. Poszukiwanie złotego środka to jest to, co jest najtrudniejsze, jeśli chodzi o regulacje prawne wyrobów medycznych” – dodał dyrektor Korbiński.

Europoseł Adam Jarubas poinformował, że prace nad Pakietem Farmaceutycznym będą prawdopodobnie finalizowane podczas prezydencji Polski w UE, czyli od stycznia do lipca 2025 r.

Pakiet Farmaceutyczny to kompleksowy zestaw przepisów i inicjatyw mających na celu regulację sektora farmaceutycznego w Unii Europejskiej – PAP.

„Ja bym nie odrzucał tych dobrych chęci, które miała Komisja Europejska, kładąc na stole ten dokument, czyli próby dania pewnego impulsu uregulowania problemów pewnych chorób, które obecnie >>leżą odłogiem<<, jak na przykład choroba sieroca” – wyjaśnił europoseł.

„Komisja Europejska i parlament chcą nadać pewne impulsy, które zwrócą uwagę sektorowi produkcji leków, żeby też zainteresował się obszarami, które były pomijane” – powiedział.

„To powinno być dla nas punktem wyjścia. Dbajmy o równowagę, uwzględnijmy różne perspektywy i potrzeby ogólnoeuropejskie. Chodzi o to, żeby postawić na współpracę i na ogólną dyskusję na ten temat” – powiedziała.

Jarubas zauważył, że nowy Pakiet nie wprowadza dużych zmian w ochronie danych patentowych, jedynie przesuwa terminy o pół roku.

Gabriele Grom zwróciła uwagę, że producenci i regulatorzy rynku powinni skupić się na określonych celach, które chcą osiągnąć.

Michał Byliniak podkreślił, że w sektorze farmaceutycznym potrzebne są regulacje, ale w biznesie należy ograniczyć liczbę regulacji.

„Wszelkie próby polityczne ustawiania pewnych procesów w zgeneralizowanym podejściu nie trafiają w sedno” – zaznaczył.

Źródło informacji: pap-mediaroom.pl

Po trzech latach intensywnych prac międzynarodowe stowarzyszenie opracowało narzędzie, które umożliwia precyzyjne usuwanie chwastów z pól uprawnych. Dzięki niemu, bez użycia herbicydów, możliwe jest uprawianie roślin w sposób zbliżony do naturalnego. 18 grudnia 2023 r. to historyczny dzień, który pokazuje, że zrównoważone rolnictwo jest w zasięgu ręki.

Po udanym zakończeniu pierwszego etapu projektu WeLASER finansowanego przez UE w ramach programu „Horyzont 2020”, partnerzy z Hiszpanii, Niemiec, Danii, Francji, Polski, Belgii, Włoch i Holandii stworzyli precyzyjne narzędzie do odchwaszczania. Jego zastosowanie umożliwi postęp w zwalczaniu stosowania herbicydów, a także poprawi wydajność i konkurencyjność upraw dzięki eliminacji zagrożeń dla zdrowia i środowiska naturalnego.

Prototyp zaprojektowano tak, aby autonomiczny pojazd mógł poruszać się po uprawie, wykorzystując zaawansowany system wykrywania oparty na sztucznej inteligencji (AI). System wykrywania skanuje pola i wykorzystuje obrazy do identyfikacji i lokalizacji chwastów, które mają zostać wyeliminowane. Aby uzyskać jeszcze większą precyzję, pojazd wykorzystuje wysoką moc źródła lasera światłowodowego, aby wysyłać precyzyjne impulsy energii w celu skutecznego zwalczania chwastów. System wykorzystuje technologię IoT i architekturę obliczeniową w chmurze, aby zarządzać danymi.

W wyniku koniecznych dalszych prac projekt będzie miał korzyści, takie jak skrócenie czasu pracy w terenie, ułatwienie obsługi i podłączenia prototypu, a także obniżenie kosztów produkcji, co pozwoli na wprowadzenie modelu na rynek.

Projekt WeLASER to wyjątkowa współpraca międzynarodowa, której celem jest wykorzystanie najnowocześniejszych technologii laserowych w celu maksymalizacji wydajności produkcji rolniczej. Partnerzy stawiają sobie za cel wprowadzenie innowacji technologicznych i wdrażanie rozwiązań, które pozwolą w pełni wykorzystać potencjał wszystkich państw członkowskich UE. Poprzez współpracę między instytucjami badawczymi, rolnikami i przedsiębiorcami, WeLASER rozpoznaje i wdraża najlepsze praktyki w zakresie wykorzystania laserów w produkcji roślinnej.

WeLASER to europejski projekt, którego celem jest wykorzystanie najnowszych technologii laserowych do maksymalizacji wydajności produkcji rolniczej. Jest on współfinansowany przez 10 partnerów z 8 państw członkowskich UE, w tym Hiszpanii, Niemiec, Danii, Francji, Włoch, Polski, Belgii i Holandii. Partnerzy łączą swoje wiedzę, technologię i doświadczenie, aby wypracować innowacyjne rozwiązania, które pozwolą w pełni wykorzystać możliwości dostępnych w każdym z państw członkowskich. WeLASER oferuje szereg korzyści, w tym wzrost wydajności, obniżenie kosztów i usprawnienie procesu produkcji roślinnej.

Pablo González de Santos, koordynator projektu z Centrum Automatyki i Robotyki Wyższej Rady ds. Badań Naukowych, wyraża swoje zadowolenie z powodu WeLASER: „To wspaniałe połączenie wiodących organizacji w każdej dziedzinie, co pozwoliło nam skorzystać z najnowocześniejszych technologii i postępów, niezbędnych do stworzenia tak innowacyjnego i potrzebnego projektu”.

Dzięki realizacji tego projektu, udało się rozwijać wiele innowacyjnych technologii, wykorzystywanych w różnych zastosowaniach. Przykładem jest wysoce wydajne źródło laserowe światłowodowe, służące do precyzyjnych pulsów energii w celu zwalczania chwastów. Została zastosowana nowatorska koncepcja pompy i chłodzenia, zmniejszająca zapotrzebowanie lasera na energię. Kolejnym wynalazkiem jest zoptymalizowany system zasilania autonomicznych platform robotycznych. Inteligentny menedżer nawigacji dla autonomicznych robotów wykorzystywany jest w rolnictwie precyzyjnym, umożliwiając im przemieszczanie się po całym gospodarstwie, a nie tylko po jego polach uprawnych. Ponadto, wykorzystuje on różne metodologie sztucznej inteligencji (AI) do identyfikacji różnych rodzajów upraw, włączając w to uprawy szerokie i wąskie. Ostatnim osiągnięciem jest laserowe narzędzie do zwalczania chwastów, oparte na sztucznej inteligencji, pozwalające na zindywidualizowane traktowanie roślin w uprawach różnego typu, dostosowując się jednocześnie do wszystkich wymogów bezpieczeństwa związanych z technologią laserową.

Jednym ze sposobów, w jaki można to osiągnąć, jest wdrażanie innowacyjnych technologii na niwie rolnictwa, aby zwiększyć produktywność i obniżyć szkody dla środowiska. Technologie te obejmują zaawansowane systemy nawadniania, drony do monitorowania upraw i sensorów do pomiaru parametrów glebowych. Wszystko to pozwala zmniejszyć zużycie wody, zwiększyć wydajność i zapobiegać wymywaniu składników odżywczych do wody, co z kolei ogranicza zanieczyszczenie wód.

Zapewnienie produkcji żywności na bezpiecznej planecie

Aby zapewnić bezpieczną produkcję żywności w obliczu zmian klimatycznych i wzrostu ludności, należy wdrożyć zintegrowane i przyjazne dla środowiska systemy produkcji. Na przykład, wdrożenie rozwiązań technologicznych w dziedzinie rolnictwa, takich jak zaawansowane systemy nawadniania lub drony do monitorowania upraw i sensorów do pomiaru parametrów glebowych, może zapobiec zanieczyszczeniom wody i zmniejszyć zużycie wody. Ponadto, te technologie pomogą zwiększyć produktywność i skutecznie wykorzystać nawożenie, aby zmniejszyć szkody dla środowiska.

Ponadto, ważne jest, aby skutecznie współpracować z producentami i konsumentami żywności, aby wyeliminować niepotrzebne szkody dla środowiska. Aby to osiągnąć, powinniśmy zwiększyć edukację dotyczącą rolnictwa i środowiska, a także wspierać inicjatywy, takie jak uprawianie roślin o niskim zużyciu wody lub ekologiczne zarządzanie paszami.

Herbicydy syntetyczne są obecnie szeroko stosowane w Europie, gdzie co roku używa się około 130 milionów ton tego typu środków chemicznych. Niestety, nie są one selektywne – zamiast wybierać tylko szkodliwe rośliny i owady, zabijają wszystko, co napotkają na swojej drodze, co może mieć niekorzystny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt.

Chwasty nie tylko mają tendencję do uporczywego namnażania się, ale również łatwo stają się odporne na herbicydy. W rezultacie, niektórzy rolnicy są zmuszeni do stosowania zwiększonej ilości chemikaliów, aby poradzić sobie z problemem.

Konsorcjum WeLASER stara się zapobiegać powstawaniu chwastów za pomocą nowych technik, które nie tylko ograniczają zużycie chemikaliów, ale także wykorzystują naturalne metody w celu zwalczania chwastów. Zastosowanie tych zaawansowanych technik w połączeniu z wiedzą i doświadczeniem rolników gwarantuje skuteczną kontrolę chwastów.

Źródło informacji: pap-mediaroom.pl

Debata dotycząca raportu jakościowego „Motywacje i bariery dla ustanawiania stref czystego transportu w polskich miastach”, przeprowadzonego w ramach projektu „Laboratorium Stref Czystego Transportu”, wykazała, że problem złej jakości powietrza w centrach miast wymaga systemowego podejścia do rozwiązania.

„Nie ma struktury, nie ma tkanki, narządu, na który nie działa zanieczyszczenie powietrza i nie ma takiej dziedziny w medycynie, w której zanieczyszczone powietrze nie szkodzi. Ono zabija poprzez nowotwory, zawały, udary, zaostrzenia chorób przewlekłych, jak niewydolność serca czy choroba obturacyjna płuc” – mówił dr med. n. med. Tadeusz Zielonka, specjalista chorób płuc i chorób wewnętrznych z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Według najnowszego raportu Światowej Organizacji Zdrowia, nie ma bezpiecznego poziomu emisji cząstek stałych i NO2, szczególnie w przypadku starszych samochodów. Eksperci zauważyli, że te poziomy stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego.

Raport WHO wskazuje, że zanieczyszczenie powietrza związane z emisją spalin, szczególnie z starszych samochodów, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia. W raporcie podkreślono, że nie ma bezpiecznego poziomu cząstek stałych i NO2.

Badania przeprowadzone przez ARC Rynek i Opinia wskazują, że utworzenie stref czystego transportu, szczególnie w 4 dużych miastach w Polsce, zmniejszy szkodliwe emisje spalin. Agata Tkaczyk, dyrektor ds. badań jakościowych w ARC Rynek i Opinia, podkreśla, że inwestycje w czysty, ekologiczny transport spotkają się z pozytywnym odbiorem wśród ankietowanych.

„Respondentom ograniczenie ruchu samochodowego kojarzy się z większą ilością miejsca na rekreację, zieleń, na spotkania w plenerze, czyli z większym komfortem i wzrostem jakości życia” – stwierdziła Agata Tkaczyk.

Eksperci są zgodni, że wprowadzenie zakazu wjazdu do centrów miast dla starszych samochodów spalinowych nie jest jedynym rozwiązaniem na pozbycie się problemów związanych z miastem. Aby skutecznie rozwiązać te problemy, konieczne jest równoległe stworzenie dobrze funkcjonującego, wydajnego systemu komunikacji zbiorowej. Przykładowo, jeden tramwaj 33-34 m długości może zabrać do 240 osób, zamiast 160 samochodów tworzących 600 metrów sznura.

Marek Popiołek, przedstawiciel resortu klimatu i środowiska, wskazał, że SCT są postrzegane jako dostępne dla pojazdów elektrycznych, co w dalszej perspektywie może oznaczać wymianę samochodów spalinowych na samochody o niskiej emisji lub zeroemisyjne.

„Z danych Ministerstwa Klimatu i Środowiska wynika, że niewielki odsetek pojazdów generuje aż 20 proc. szkodliwych zanieczyszczeń. Chodzi o to, by ograniczyć możliwość wjazdu do strefy dla największych trucicieli” – podkreślił Marek Popiołek i dodał, że decyzje w tej sprawie powinny należeć do samorządów. 

„Ważne jest oznakowanie strefy i jej granic. W przypadku Wrocławia, który ma specyficzny układ oparty o rzeki i tory kolejowe, koszt oznakowania wynosi ok. 5 mln zł, znaczący koszt, ale nie taki, który nas zniechęca. Obawiamy się za to wprowadzenia specjalnych nalepek na samochody, bo to podnosiło koszty kilkukrotnie” – zaznaczył Tomasz Stefanicki.

Tomasz Stefanicki z Urzędu Miasta Wrocławia wyraził swoje obawy dotyczące kosztów jakie należy ponieść przy wprowadzaniu Stref Czystego Transportu.

Zgodnie z wynikami badań przeprowadzonych przez dr. Łukasza Trembaczowskiego, socjologa z Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, świadomość społeczeństwa na temat SCT pozostaje niska.

Tomasz Stefanicki, zatrudniony w Urzędzie Miasta Wrocławia, wyraził swój zaniepokojenie dotyczące ewentualnych kosztów wprowadzenia Stref Czystego Transportu.

Dr Łukasz Trembaczowski, socjolog z Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, odkrył w rezultacie projektu „Laboratorium Stref Czystego Transportu”, że społeczne postrzeganie SCT jest nadal niewystarczające.

„Kluczowym aktem poprzedzającym wprowadzenie SCT musi być przeprowadzenie kampanii informacyjnej, tak aby wszyscy rozmówcy w czasie konsultacji społecznych wiedzieli o czym rozmawiamy. W tym celu najlepiej jest angażować takie osoby, które nie są ani za, ani przeciw strefom i są w stanie przedstawić obiektywny punkt widzenia” – stwierdził ekspert.

Agata Tkaczyk współpracowała z 8 miastami, w tym Katowicami, Lublinem, Łodzią, Poznaniem, Rzeszowem, Sopotem, Toruniem i Warszawą, aby przeprowadzić badanie jakościowe w czerwcu i lipcu 2023 roku. Badanie objęło 32 osoby, wśród których byli przedstawiciele administracji samorządowej, lokalni liderzy społeczności oraz przedsiębiorcy.

Projekt „Laboratorium Stref Czystego Transportu” jest finansowany w ramach Funduszu Współpracy Dwustronnej Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego w Programie „Środowisko, Energia i Zmiany Klimatu” w latach 2014-2021.

Na podstawie aktualności z serwisu: pap-mediaroom.pl

ARC Rynek i Opinia było partnerem badań jakościowych dotyczących motywacji i barier ustanawiania stref czystego transportu w polskich miastach. Agata Tkaczyk, dyrektor ds. badań jakościowych w ARC Rynek i Opinia, przedstawiła kluczowe wnioski z tego raportu, który został opracowany w ramach projektu Laboratorium Stref Czystego Transportu, finansowanego z Funduszy Norweskich.

„Raport daje poczucie optymizmu, nie padła ani jedna opinia negująca istnienie stref czystego transportu. Natomiast było bardzo wiele pytań, wątpliwości oraz szczegółowych kwestii, które warto wyjaśnić i rozstrzygnąć” – mówi Agata Tkaczyk.

Rozmówcy wskazywali, że stworzenie stref czystego transportu wiąże się nie tylko z poprawą jakości powietrza, ale także z lepszym i bardziej komfortowym życiem w mieście. Zauważali oni, że spowoduje to obniżenie stężenia hałasu i zmniejszenie ilości zanieczyszczeń w miejskim otoczeniu.

„Wiele osób wyobraża sobie, że taka strefa poprawi warunki, w jakich się żyje i porusza na co dzień. Że będzie spokojniej, bez pospiechu, czyściej, chłodniej latem i podobnie jak w miastach duńskich czy holenderskich znajdzie się więcej miejsca na zieleń. Te oczekiwania są przeszacowane, ponieważ takie zmiany nie dzieją się z dnia na dzień” – wyjaśnia Agata Tkaczyk.

Strefy czystego transportu mogą znacząco poprawić jakość powietrza w centrach miast, a także zwiększyć dostępność do zieleni i umożliwić pieszym bezpieczne i swobodne poruszanie się po mieście. Autorka raportu wskazuje, że wprowadzenie takich stref może być źródłem długofalowych korzyści społecznych, a mieszkańcy będą mogli korzystać ze znacznie lepszego jakościowo życia.

„Jednym z warunków, aby SCT w mieście została wprowadzona ku pożytkowi ogólnemu jest wprowadzenie zmian w organizacji transportu zbiorowego. Innymi słowy im lepszy transport w mieście, tym większa szansa na to, że strefy czystego transportu spotkają się z aprobatą i będą tym, co mieszkańcy docenią” – zaznacza Agata Tkaczyk.

Niektórzy uczestnicy badania byli zaniepokojeni, że wykluczenie starszych samochodów z SCT może mieć wpływ na wykluczenie komunikacyjne ubogich mieszkańców. Przedsiębiorcy zaś zwrócili uwagę na to, że prowadzenie biznesu w obrębie strefy będzie wiązać się z wyższymi kosztami.

Zdaniem Agaty Tkaczyk wymagać to będzie wyciągnięcia wniosków z dotychczasowych przyzwyczajeń i postaw, a kluczową rolą samorządów będzie uświadomienie mieszkańcom, co jest naprawdę niezbędne do życia, a co może mieć szkodliwy wpływ na zdrowie i samopoczucie.

„Musimy zdawać sobie sprawę, że nie tylko my jesteśmy tu, na tej ziemi. Za chwilę przyjdą następne pokolenia i co im wtedy zostawimy?” – komentuje autorka raportu.

Jej zdaniem powinno się również wyjaśnić mieszkańcom, że SCT nie będzie działać bezwzględnie. Oznacza to, że pojazdy użyteczności publicznej, podróżni niepełnosprawni, a także rodzice małych dzieci będą mieli szansę skorzystania z niektórych udogodnień.

„Najważniejsze w dyskusji na temat stref czystego transportu jest uświadomienie konieczności pójścia na pewne ustępstwa, częściowej rezygnacji ze swojej wygody na rzecz środowiska, bo to się korzystnie odbije na komforcie życia i na zdrowiu nas wszystkich” – podkreśla Agata Tkaczyk.

W czerwcu i lipcu 2023 r. przeprowadziliśmy badania na 32 osobach z 8 miast: Warszawy, Katowic, Lublina, Łodzi, Poznania, Rzeszowa, Sopotu i Torunia. Wśród osób zbadanych znaleźli się przedstawiciele administracji samorządowej, liderzy lokalnych społeczności oraz przedsiębiorcy.

Badanie zostało przeprowadzone w sierpniu i wrześniu 2022 r. na grupie 30 osób z całego kraju.

W sierpniu i wrześniu 2022 r. przeprowadziliśmy badania na grupie 30 osób z całego kraju. Zebraliśmy opinie od przedstawicieli różnych grup społecznych, w tym lokalnych liderów, przedsiębiorców i przedstawicieli administracji samorządowej.

Inicjatywa „Laboratorium Stref Czystego Transportu” realizowana jest w ramach Funduszu Współpracy Dwustronnej Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Norweskiego Mechanizmu Finansowego w ramach Programu „Środowisko, Energia i Zmiany Klimatu”.

Informacja pochodzi z serwisu: pap-mediaroom.pl

Indywidualny zapach okolic intymnych jest wypadkową:

• zmian hormonalnych,
• diety,
• aktywności fizycznej,
• czynności gruczołów potowych,
• występowaniem czynników drażniących,
• stosowanych środków higienicznych oraz
• działalności bakterii naturalnie bytujących w tej okolicy.

Efekt infekcji

Flora bakteryjna pochwy stanowi bardzo specyficzne środowisko. W sprzyjających warunkach panuje tu równowaga między bakteriami kwasu mlekowego (Lactobacillus), które oddziaływają pozytywnie, a chorobotwórczymi patogenami. Jest wiele czynników, które mogą zburzyć tę równowagę, wówczas dochodzi do infekcji intymnych.

Sygnałem wskazującym na zakłócenie we florze bakteryjnej pochwy może być zapach. W wypadku infekcji intymnych wydzielina z dróg rodnych ma inny kolor niż przezroczysty lub białawy, a zapach upławów staje się intensywny i przykry. Może on sugerować także ubytek dobroczynnych pałeczek Lactobacillus, które zastępowane są innymi bakteriami, również produkującymi kwas mlekowy. Ich metabolizm jest jednak inny.

Gdy zapach jest nieprzyjemny, a przy tym silny warto udać się do ginekologa. Szczególnie alarmujący jest zapach „rybi”, „drożdżowy”, „kwaśny”. Nie zawsze jest to oznaka choroby, wpływ na zapachy może mieć dieta, bielizna, nawyki higieniczne.

„Najczęstszymi przyczynami nieprzyjemnego zapachu z okolic intymnych są infekcje. Mogą one być spowodowane przez najróżniejsze drobnoustroje, takie jak bakterie, grzyby czy pierwotniaki. Innymi objawami, które mogą im towarzyszyć są podrażnienia, świąd oraz nieprawidłowa wydzielina z pochwy. W przypadku infekcji bakteryjnych są to najczęściej upławy o zabarwieniu mlecznym lub żółtym. Mogą one mieć bardzo nieprzyjemny rybi zapach. Infekcje grzybicze dają bezwonne, grudkowate upławy o konsystencji białego sera. Natomiast pierwotniaki, np. rzęsistek pochwowy, mogą powodować bardzo charakterystyczne pieniste upławy o żółto-zielonym lub szarym kolorze i nieprzyjemnym zapachu” – tłumaczy na łamach portalu Medycyna Praktyczna prof. dr hab. n. med. Violetta Skrzypulec-Plintac ginekolog-położnik, kierownik Katedry Zdrowia Kobiety Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.

O czym świadczy zapach

Drożdżowy zapach pochwy, swędzenie, zaczerwienienie miejsc intymnych, upławy mogą wskazywać na grzybicę pochwy.

„Najczęstszą przyczyną zakażeń są przede wszystkim drożdżaki z rodzaju Candida albicans. Grzyby te występuje u zdrowego człowieka, u kobiet żyją m.in. w pochwie. Nie są groźne, gdy naturalna bariera ochronna organizmu, chroni go przed nadmierną liczbą szkodliwy drobnoustrojów. Gdy staje się nieskuteczna drożdżaki swobodnie się rozmnażają, przyczyniając się do pojawienia przykrych dolegliwości. Jest to często skutek uboczny stosowania antybiotyków, które niszczą pożyteczną florę bakteryjną jelit i pochwy. Grzybicę pochwy leczy się stosując probiotyki, które odbudowują naturalną florę bakteryjną” – tłumaczy mówi dr n. med. Jacek Tulimowski, ginekolog, położnik.

Kwaśna woń wydzieliny, zielonkawe lub żółte pieniste upławy mogą wskazywać na infekcję rzęsistkiem pochwowym. Rzęsistkowica jest chorobą przenoszoną głównie drogą płciową. Leczeniu infekcji rzęsistkowych powinny być poddawane nie tylko kobiety, ale także ich partnerzy seksualni.

Rybi zapach z pochwy, obfite upławy o żółtym bądź szarym zabarwieniu, swędzenie pochwy może być spowodowane bakteryjnym zakażeniem pochwy (tzw. waginoza bakteryjna). W tym przypadku także przyczyną jest zaburzenie równowagi pomiędzy bakteriami w pochwie, a ściślej pomiędzy pałeczkami kwasu mlekowego (Lactobacillus spp.), a bakteriami beztlenowymi, chorobotwórczymi, takimi jak Gardnerella vaginalis, Bacteroides, Prevotella. Do waginozy bakteryjnej prowadzą m.in. osłabienie odporności, stosowanie antykoncepcji hormonalnej, częsta irygacja pochwy, nieprawidłowa higiena, niezdrowa dieta czy palenie papierosów.

Czego (nie) używać

Warto pamiętać, że wagina jest tak skonstruowana, że sama się oczyszcza.

„Nie trzeba jej irygować czy dogłębnie wymywać. Kobiety często popełniają błąd używając pachnących żeli, mydeł, balsamów. Jeśli przesadza się z ich stosowaniem, aplikowaniem, irygacją, można doprowadzić do zaburzenia naturalnego pH waginy. Stąd już tylko krok do infekcji intymnych, a co za tym idzie – nieprzyjemnych dolegliwości. Czyli efekt będzie odwrotny od zamierzeń” – ostrzega dr Tulimowski.

Czy wobec tego należy wyrzucić te wszystkie specyfiki do kosza?

„Niekoniecznie. Chodzi tu o komfort psychiczny, o to, aby czuć się dobrze, świeżo. Dobrej jakości preparaty pomogą zachować to poczucie świeżości przez długi dzień poza domem, w pracy, podróży. Muszą to być jednak produkty naturalne, wysokiej jakości, nie mogą zaburzać naturalnej flory bakteryjnej. Trzeba je stosować rozsądnie i z umiarem. Wybierajmy produkt delikatny, jak najbardziej neutralny” – radzi lekarz.

Źródła:

– Webinar: dr Tulimowski Press Workshops, który odbył się we wrześniu 2022 r.

– https://www.mp.pl/pacjent/zapytajlekarza/lista/show.html?id=63554

– https://www.mp.pl/pacjent/zapytajlekarza/lista/show.html?id=85560

Źródło informacji: Serwis Zdrowie

Źródło wiadomości: pap-mediaroom.pl

Pierwszą część uroczystości stanowiły wykłady:

• „Czy nowelizacja ustawy refundacyjnej w >>trudnych czasach<< poprawi dostęp pacjentów do leków i wyrobów medycznych sprzedawanych w aptekach?” – dr Jarosław Frąckowiak, prezes zarządu PEX PharmaSequence.
• „Intrygująca historia epigenetyki i jej znaczenie dla medycyny” – dr hab. n. med. Tomasz K. Wojdacz, prof. PUM, kierownik Samodzielnej Pracowni Epigenetyki Klinicznej Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie.

Prof. Wojdacz zapoznał uczestników z najnowszymi osiągnięciami epigenetyki – dziedziny medycyny, która w ostatnich latach notuje szybki rozwój, dzięki nowoczesnym technologiom. Badania epigenetyczne poszerzają wiedzę na temat tego, jak środowisko i inne czynniki zewnętrzne, w tym tryb życia, silny stres wywołujący emocje oraz m.in. decyzje żywieniowe, wpływają na funkcjonowanie komórek w organizmach zwierząt i ludzi. Okazuje się, że te właśnie czynniki decydują również, w którym kierunku – pożądanym lub niepożądanym – będą zmierzać procesy zakodowane w DNA.

Z kolei dr Frąckowiak kompleksowo omówił zmiany, jakie mogą nastąpić na rynku leków, m.in. w wyniku nowelizacji ustawy refundacyjnej. Wykładowca wyjaśnił, jaki wpływ na dostępność farmaceutyków w Polsce mogą mieć takie czynniki, jak: zachwianie sytuacji ekonomicznej spowodowane wojną w Ukrainie, intensywna migracja, inflacja oraz zmiany w dostawach surowców do produkcji leków z Chin i krajów dalekiego Wschodu, jak również prognozowane zmiany lokalizacji produkcji leków.

W dalszej części spotkania red. Ewa Dux-Prabucka mówiła o działalności Stowarzyszenia w 2022 roku, o roli mediów w edukacji zdrowotnej, zwłaszcza w czasach, kiedy nie wszystkie skutki niedawnej pandemii udało się opanować, a jednocześnie przed zdrowiem publicznym już pojawiają się kolejne, ogromne wyzwania natury społeczno-ekonomicznej. Działania dziennikarzy zajmujących się zdrowiem, ich rzetelne artykuły prasowe i internetowe, audycje radiowe i telewizyjne stanowią niezmiennie ogromny wkład w poprawę wiedzy społeczeństwa. Z uwagi na tę odpowiedzialność, media powinny bazować wyłącznie na sprawdzonych i rzetelnych informacjach opartych na medycynie faktu. Celem Stowarzyszenia Dziennikarze dla Zdrowia jest ułatwienie dziennikarzom dostępu do fachowej wiedzy i autorytetów medycznych. Między innymi do tej kwestii odnieśli się w swoich wystąpieniach również zaproszeni goście, m.in. prof. Mariusz Bidziński, prof. Mariusz Wyleżoł, prof. Iwona Paradowska-Stankiewicz oraz dr n. med. Piotr Dąbrowiecki.

Swoimi spostrzeżeniami na temat sytuacji i perspektyw dla mediów podzielili się także doświadczeni dziennikarze, reprezentujący zarówno prasę, radio i telewizję, jak i media internetowe.

W drugiej, wyczekiwanej z niecierpliwością części Konferencji Noworocznej, Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia ogłosiło wyniki konkursu „Dziennikarz Medyczny Roku 2022”, które będą zaprezentowane poniżej. Oprócz wyróżnień konkursowych Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia przyznało honorowe tytuły dla osób i organizacji szczególnie aktywnych w działaniach na rzecz świadomości prozdrowotnej i w walce o zdrowie Polek i Polaków. Za wyjątkowe zasługi w tych zmaganiach tytuł Herkulesa otrzymali:

• dr hab. n. med. Mariusz Wyleżoł, wiceprezes Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości,
• dr n. med. Piotr Dąbrowiecki, prezes Polskiej Federacji Stowarzyszeń Chorych na Astmę, Alergie i POChP,
• dr hab. n. med. Iwona Paradowska-Stankiewicz, prof. NIZP PZH-PIB, krajowy konsultant ds. epidemiologii,
• dr n. med. Grażyna Cholewińska-Szymańska ze Szpitala Zakaźnego w Warszawie,
• dr n. med. Paweł Grzesiowski, ekspert NRL ds. zakażeń epidemicznych,
• dr Marek Posobkiewicz, były Główny Inspektor Sanitarny,
• dr Tomasz Karauda ze Szpitala im. Barlickiego, Uniwersytetu Medycznego w Łodzi.

Ponadto Irena Rej, prezes Izby Gospodarczej „Farmacja Polska”, w uznaniu dla 30-letnich wysiłków zmierzających do wdrożenia w Polsce racjonalnej polityki lekowej, otrzymała wyróżnienie summa cum laude – z najwyższą pochwałą.

Za intensywną działalność na rzecz upowszechniania aktualnej wiedzy medycznej i poprawy świadomości zdrowotnej polskiego społeczeństwa, w tym także środowiska medycznego, Stowarzyszenie przyznało honorowe tytuły „Wielkiego Edukatora”, który otrzymali:

• Polskie Towarzystwo Wakcynologii,
• oraz redakcje „Świat Lekarza” i „Puls Medycyny”.

Spośród przedstawicieli mediów specjalne wyróżnienia otrzymali:

• red. Eliza Dolecka z serwisu zdrowie.gazeta.pl – tytuł „Waleczne serce” za medialną aktywność, która zainicjowała pozytywne zmiany w dostępie do nowoczesnych rozwiązań diagnostycznych i terapeutycznych dla osób z mukowiscydozą, zwróciła też uwagę instytucji publicznych na problem, jaki z dostępem do edukacji przedszkolnej mają dzieci z autyzmem.
• red. Bożena Stasiak-Klukowska z „Super Expressu” i „Świata Lekarza” – wyróżnienie specjalne za cykl książek o zdrowiu, w uznaniu za aktywne szerzenie wiedzy na temat profilaktyki i leczenia, również w tej postaci.
• red. Adrianna Borowicz z Polsat News oraz red. Violetta Długosz-Leończuk, TVP3 Warszawa – tytuł Edukator Zdrowia, przyznany przez Polską Federację Stowarzyszeń Chorych na Astmę, Alergie i POChP za wkład w walkę o zdrowsze płuca i oskrzela, w kontekście zanieczyszczenia powietrza.

Indywidualne, specjalne wyróżnienie i tytuł „Mistrza Telewizyjnego Przekazu” otrzymali:

• red. Maria Zawała, TVS;
• red. Adam Giza, Telewizja Polska S.A.;
• red. Jacek Michalak, TVP3 Poznań.

„Mistrzami Radiowego Przekazu” zostali:

• red. Barbara Kozłowska, Polskie Radio Rzeszów,
• red. Anna Sojka, Polskie Radio Katowice,
• red. Krzysztof Czerwiecki, Radio Płock FM i Chicago FM,
• red. Artur Wolski, Program 1 Polskiego Radia.

Za „Mistrza Prasowego Przekazu” Stowarzyszenie uznało red. Katarzynę Pinkosz z redakcji „Wprost” i „Świat Lekarza”.

Specjalne wyróżnienie otrzymali też autorzy audycji o tematyce medycznej, które cechowały się szczególną rzetelnością, aktualnością i sprawnością przekazu:

• red. Ewa Podolska z TOK FM za cykl U TOKtora,
• red. Piotr Poraj-Poleski i red. Regina Sawicka z TVP za cykl programów Rytmy Zdrowia,
• red. Anna Kurzępa z TVP3 Lublin za cykl Zdrowie w Twoich Rękach,
• red. Marianna Dufek z TVP3 Katowice za cykl Bilans Zdrowia.

W ramach rywalizacji konkursowej nagrodzeni zostali:

– w kategorii specjalnej „Aktualna sytuacja zdrowotna Polaków oraz prezentacja ogólnopolskich kampanii społecznych i działań profilaktyczno-diagnostycznych wpływających na poprawę stanu zdrowia”:

• w kategorii Prasa: red. Klara Klinger i red. Patrycja Otto, „Dziennik Gazeta Prawna”,
• w kategorii Radio: red. Julita Nobis i red. Robert Łuchniak, Radio dla Ciebie,
• w kategorii Telewizja: red. Adrianna Otręba, TVN24,
• w kategorii Internet: red. Agnieszka Katrynicz, ISB Zdrowie.

Partnerem tej kategorii była firma Adamed Pharma S.A.

– w kategorii specjalnej Stowarzyszenia na najlepsze publikacje poświęcone profilaktyce, diagnostyce i leczeniu raka trzonu macicy:

• red. Ewa Podolska, TOK FM,
• red. Krzysztof Czerwiecki, Radio Płock FM i Chicago FM.

W kategorii głównej laureatami zostali:

– Radio:

• tytuł „Dziennikarz Medyczny Roku 2022”, ex aequo: red. Barbara Góra, Polskie Radio oraz red. Michał Dobrołowicz, RMF FM.
• I Nagroda, ex aequo: red. Jolanta Fischer i red. Wojciech Sobociński z Polskiego Radia PiK, a także red. Renata Reda, Polskie Radio Białystok.
• II Nagroda, ex aequo: red. Katarzyna Pelc, Polskie Radio Kraków, red. Przemysław Iwańczyk i red. Tomasz Kopka, radio TOK FM, a także red. Julita Nobis i red. Robert Łuchniak, Radio dla Ciebie.
• III Nagroda: red. Wojciech Brakowiecki, Polskie Radio Lublin.
• wyróżnienia: red. Aleksandra Ziemiańczyk, Polskie Radio 24, red. Marzena Florkowska, Polskie Radio Kraków, red. Jakub Jamrozek, Czwórka Polskie Radio oraz red. Szymon Taranda, Polskie Radio Rzeszów.

– Prasa:

• tytuł „Dziennikarz Medyczny Roku 2022”, ex aequo: red. Justyna Grzechocińska, „Służba Zdrowia” oraz red. Martyna Śmigiel, „Gazeta Wyborcza”.
• I Nagroda, ex aequo: red. Natalia Miller, „Plus Minus” („Rzeczpospolita”), oraz red. Urszula Wróbel, „Nasz Dziennik”.
• II Nagroda, ex aequo: red. Zuzanna Kuffel, „Wysokie Obcasy” i „Gazeta Wyborcza”, red. Klara Klinger, „Dziennik Gazeta Prawna”, oraz red. Olga Tymanowska, „Puls Medycyny”.
• III Nagroda, ex aequo: red. Olga Kamińska, „Rewia” i „Dobry Tydzień”, red. Maja Marklowska-Tomar, „Kwartalnik NTM”, oraz red. Marzena Brzozowska-Herod, „Smaki i Style Życia”.
• IV Nagroda, ex aequo: red. Anna Wojtasik, „Gazeta Wyborcza” i red. Patrycja Dziadosz, „Gazeta Krakowska” oraz „Dziennik Polski”.
• wyróżnienia: red. Katarzyna Matusewicz, red. Monika Majewska i red. Marek Stankiewicz „Puls Medycyny”, oraz red. Paweł Buczkowski, „Dziennik Wschodni”.

– Internet:

• tytuł „Dziennikarz Medyczny Roku 2022”, ex aequo – red. Karina Konieczna, Fakt.pl oraz red. Anna Zimny-Zając, Medonet.pl.
• I Nagroda, ex aequo: red. Sylwia Stachura, Medonet.pl, red. Patrycja Pupiec, poradnikzdrowie.pl, oraz red. Łukasz Waligórski, MGR.FARM.
• II Nagroda, ex aequo: red. Anna Wilczyńska-Ciupa, TVN24 GO, red. Beata Igielska oraz red. Agnieszka Grzelak-Michałowska z Polskiej Agencji Prasowej, a także red. Dorota Szadkowska, wysokieobcasy.pl.
• III Nagroda, ex aequo: red. Katarzyna Gałązkiewicz, WP abcZdrowie.pl, red. Joanna Rokicka, Medonet.pl, red. Dominika Wantuch, wyborcza.pl i wysokieobcasy.pl, oraz red. Małgorzata Janik, Interia.pl.
• IV Nagroda, ex aequo: red. Magdalena Bury, HelloZdrowie.pl i HelloMama.pl, red. Ewa Podsiadły-Natorska, HelloZdrowie.pl, red. Piotr Kallalas, trojmiasto.pl, red. Mateusz Kasiak, eska.pl, red. Adrian Dąbek, Medonet.pl.
• wyróżnienia: red. Monika Mikołajska, Medonet.pl; red. Aleksandra Zalewska- Stankiewicz, zdrowie.wprost.pl; red. Karolina Świdrak, Medonet.pl; red. Anna Klimczyk, Wirtualna Polska; red. Maria Krasicka, WP Parenting; red. Karolina Rozmus, WP abcZdowie.pl; red. Tatiana Naklicka, Medonet.pl; red. Beata Pieniążek-Osińska, Natemat.pl; red. Katarzyna Prus, Wirtualna Polska.

– Telewizja:

• tytuł „Dziennikarz Medyczny Roku 2022” ex aequo: red. Adrianna Otręba, TVN 24 oraz red. Grażyna Rakowicz, TVP3 Bydgoszcz.
• I Nagroda ex aequo: red. Katarzyna Poluchowicz, TVP3 Olsztyn, oraz red. Anna Włodkowska-Kaszuba, TVP3 Gdańsk.
• II Nagroda ex aequo: red. Małgorzata Lis-Skupińska, TVP3 Opole, oraz red. Maria Kaczorowska, TVP3 Poznań.
• III Nagroda ex aequo: red. Beata Wolańska, TVP3 Rzeszów; red. Tomasz Boruszczak, TV TOYA oraz red. Izabela Kozdraś, TVP3 Szczecin.
• wyróżnienia: red. Anna Trzcińska, TVP3 Bydgoszcz; red. Marta Gołąb-Kocięcka, TVP3 Olsztyn; red. Anna Łukasik, TVP3 Łódź; red. Natalia Patyk, TVP3 Poznań; red. Natalia Słomkowska, TVP3 Bydgoszcz; red. Marta Janota, TVP3 Katowice; red. Marcelina Krawczak-Widomska, TVP3 Lublin.

Stowarzyszenie dziękuje za wszystkie zgłoszone prace, laureatom i wyróżnionym serdecznie gratuluje i już dziś zaprasza wszystkich do udziału w przyszłorocznej rywalizacji.

Konferencja Noworoczna odbyła się pod patronatem Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Rzecznika Praw Pacjenta, Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej, Polskiej Federacji Stowarzyszeń Chorych na Astmę, Alergię i POChP, Prezydenta m. st. Warszawy, Marszałka Województwa Mazowieckiego, Izby Gospodarczej „Farmacja Polska”, Polskiego Związku Pracodawców Przemysłu Farmaceutycznego oraz Serwisu Zdrowie. Organizacja spotkania była możliwa dzięki wsparciu PZU Zdrowie, a także firm: Adamed Pharma, MSD, Abbvie, MSD, Sanofi, Lekam, Takeda, KRKA i Servier i Żywiec Zdrój.

Źródło informacji: Agencja Reklamowa Deva

Informacja dystrybuowana przez: pap-mediaroom.pl

Wyposażone w nowoczesny sprzęt sale mają zwiększyć komfort pacjentów w trakcie podawania leku. Projekt powstał w ramach programu „Stacja ETZ – Enzymatyczna Terapia Zastępcza”.

Szacuje się, że w Polsce na choroby rzadkie cierpi niemal 6 procent społeczeństwa. Oznacza to prawie 3 miliony chorych. Jak dotąd specjaliści rozpoznali ponad 8 tysięcy chorób rzadkich, jednak zaledwie ułamek z nich może być leczony farmakologicznie. Wśród nich znajdują się m.in. lizosomalne choroby spichrzeniowe, takie jak choroba Gauchera, Fabry’ego czy choroba Pompego. Pacjenci dotknięci tymi chorobami metabolicznymi znajdują się w gronie nielicznych osób, które mogą być skutecznie leczone za pomocą enzymatycznej terapii zastępczej. Leczenie to wiąże się jednak z koniecznością dożywotniego przyjmowania dożylnych wlewów z brakującym enzymem.

Stacje ETZ w ramach programu funkcjonują już w Łodzi, Warszawie w Instytucie Psychiatrii i Neurologii, Rzeszowie, Tychach, Krośnie, Szpitalu Klinicznym w Szczecinie, Wrocławiu. Doposażone zostały także oddziały: Pabianickiego Centrum Medycznego oraz Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Lesznie oraz Klinice Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Powstały one w ramach programu „Stacja ETZ – Enzymatyczna Terapia Zastępcza” – inicjatywy stworzonej z myślą o osobach żyjących z rzadkimi chorobami metabolicznymi. W ramach projektu w wybranych szpitalach na terenie całego kraju powstają komfortowe pokoje, w których pacjenci mogą w przyjaznych warunkach przyjmować leczenie w postaci wlewów. Partnerem projektu jest Sanofi Polska sp. z o.o

Źródło informacji: Fundacja Wygrajmy Zdrowie

Źródło wiadomości: pap-mediaroom.pl

„Sprawdziliśmy, które z 66 miast na prawach powiatu zapewniają najlepsze warunki do życia. Obszar programów zdrowotnych był jednym z ośmiu, które braliśmy pod uwagę. Łącznie przeanalizowaliśmy ponad 60 wskaźników na 8 różnych obszarach: zdrowie, ludność – pokolenia, tu widać ryzyka zgonu z rożnych przyczyn, usługi komunalne i społeczne, edukacja, mieszkalnictwo, środowisko, infrastruktura i przestrzeń – tłumaczy Agnieszka Chłoń Dominczak, prof. SGH, prorektorka ds. nauki Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. – Tworząc Indeks Zdrowych Miast, zadaliśmy sobie pytania: co oznacza termin zdrowe miasto, jakie są główne obszary, w których miasta mogą i podejmują działania, aby poprawić jakość życia, a zarazem zdrowia mieszkańców. Te analizy pozwoliły nam ocenić, które miasta w Polsce oferują mieszkańcom najszerszy dostęp do programów zdrowotnych” – dodaje ekspertka.

Warto przy tym pamiętać, że – nie tylko w Polsce – na to, jak zdrowe jest społeczeństwo, wpływa bardzo wiele czynników. Istotnym determinantem zdrowia jest na przykład poziom wykształcenia – im wyższe – tym lepsze zdrowie.

Brak jednoznacznego lidera

Okazało się, że niektóre miasta są liderami w jednym z obszarów, inne w zupełnie innych. Indeks pokazał bardzo patchworkowy obraz. 

„Nie ma lidera, który wybija się we wszystkich obszarach. Wprawdzie Warszawa nie była liderem w żadnej kategorii, ale w sumie wypadła najlepiej. To pokazuje, jak ważne jest, żeby w równomierny sposób prowadzić działania wpływające na zdrowie mieszkańców miast. Skupiliśmy się na tym, co miasta robią w różnych obszarach, które mogą wpływać na zdrowsze życie mieszkańców. Trudno nam było porównywać choćby sieć szpitali, czy liczbę lekarzy przypadającą na mieszkańca, bo to zależy od tego, jaką funkcję miasto pełni w obszarze zdrowia. W Warszawie, Łodzi mamy bardzo mocno wyspecjalizowane centra zdrowia, które oferują usługi nie tylko dla mieszkańców tych miast, ale dla całej Polski. Po różnych analizach zespół doszedł do wniosku, że skupimy się na programach zdrowotnych” – tłumaczy prof. Chłoń Domińczak.

Liderzy poszczególnych kategorii:

• W kategorii Zdrowie liderem zostało Opole.
• W kategoriach: Ludność i Pokolenia oraz Usługi Społeczne i Komunalne zwyciężył Rzeszów. 
• W kategorii Edukacja liderem okazał się Białystok.
• W kategorii Mieszkalnictwo najlepsze są Gliwice.
• Miano lidera w kategorii Środowisko trafiło do Sopotu.
• W kategorii Infrastruktura zwyciężył Nowy Sącz.
• W kategorii Przestrzeń najlepszy wskaźnik osiągnęło Świnoujście. 

Co brano pod uwagę?

Analizie poddanych zostało ponad 2,5 tys. programów polityki zdrowotnej i działań w ramach Narodowego Programu Zdrowia, które pogrupowano na ponad 20 kategorii tematycznych. Żeby opracować ranking, wybrano dwa czynniki – liczbę programów i działań prozdrowotnych realizowanych przez poszczególnie miasta oraz ich średni koszt realizacji w przeliczeniu na mieszkańca. 

„Nie badaliśmy związków przyczynowo skutkowych, czyli jak faktycznie pieniądze, które miasta wydają na programy prozdrowotne przekładają się na zdrowie mieszkańców. Badaliśmy miasta na prawach powiatu, co wynikało z faktu, że korzystaliśmy z informacji dostępnych w Banku Danych Lokalnych GUS. Posiłkowaliśmy się Agencją Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji. Korzystaliśmy też z danych Centralnej Komisji Egzaminacyjnej. Przy doborze obszarów i wskaźników bazowaliśmy na doświadczeniu eksperckim, a także dobrych praktykach międzynarodowych” – wyjaśnia Agnieszka Chłoń – Domińczak.

W 2021 r. to Opole okazało się liderem pod względem liczby programów zdrowotnych i kwoty przeznaczonej z budżetu na te programy przypadającej na jednego mieszkańca. 

„Opole akurat pod kątem programów zdrowotnych było najlepsze, ale nie znalazło się na podium miast, które łącznie stwarzają warunki najlepsze dla mieszkańców” – wylicza prof. Chłoń-Domińczak.

Wśród kategorii programów przeanalizowanych w ramach obszaru Zdrowie uwzględniono m.in. programy przeciwdziałające rozwojowi chorób układu krążenia, przeciwdziałanie wadom postawy, działania ograniczające choroby układu oddechowego, ale także działania wspomagające poprawę prokreacji.

Obecnie około 60 proc. populacji w Polsce mieszka w miastach, a proces urbanizacji postępuje.

Z indeksu wynika, że:

• Warszawa wprowadziła aż 359 programów polityki zdrowotnej, średnia badanych miast wyniosła 42. Jednak najwięcej na zdrowie w przeliczeniu na mieszkańca wydały władze Opola i Chorzowa. 
• Blisko ¼ powierzchni Chorzowa i Olsztyna to tereny zielone. 
• Sopot wspiera aktywność fizyczną. Na 100 tys. ludzi przypada prawie 189 obiektów sportowych. Średnia dla Polski wyniosła 19,7. 
• Leszno to miasto przyjazne rowerzystom. Na 100 km2 przypada tam 186,4 km dróg rowerowych, a średnia z wszystkich miast wyniosła74,1 km. 

Czym jest Indeks Zdrowych Miast?

Jest to narzędzie, które szeroko obrazuje, jak miasta podchodzą do kluczowych kwestii związanych ze zdrowiem swoich mieszkańców. Wskazuje, które samorządy inwestują w tworzenie zrównoważonej przestrzeni miejskiej, edukację, środowisko i inne ważne dla rozwoju jednostek aspekty. W tym celu, w ramach indeksu dokładnej analizie poddane zostały m.in.: realizowane programy zdrowia publicznego, umieralność na wybrane choroby cywilizacyjne, powierzchnia terenów zielonych czy też jakość powietrza. 

Zgodnie z ogólnym zestawieniem Indeksu Zdrowych Miast 2022, Warszawa jest najzdrowszym miastem w Polsce. Obok niej na podium znalazły się Opole i Chorzów. 

Naukowcy zaangażowani w projekt chcieliby rozwijać indeks przez kolejne lata. Z pierwszą edycją badania starają się dotrzeć do włodarzy miast. Odbył się już pierwszy webinar, z udziałem przedstawicieli miast. Planują także przeprowadzenie ankiety wśród mieszkańców miast, żeby w bezpośrednich pytaniach dowiedzieć się więcej, co miasta robią dla mieszkańców. Bo poza programami prozdrowotnymi zarejestrowanymi w Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji, niektóre miasta prowadzą szereg innych działań. 

„Mamy nadzieję, że Indeks posłuży w rekomendowaniu działań, dobrych praktyk, aby były rozpowszechniane w miastach. Otrzymaliśmy szereg uwag od miast, które pozwolą nam na udoskonalenie indeksu” – mówi Agnieszka Chłoń – Domińczak. 

Twórcami indeksu są: Grupa LUX MED, Szkoła Główna Handlowa w Warszawie oraz Fundacja Gospodarki i Administracji Publicznej.

Źródło:
Informacje prasowe dotyczące Indeksu Zdrowych Miast.
Pełne zestawienia w Raporcie Indeks Zdrowych Miast
 

Dystrybucja: pap-mediaroom.pl